ثبت نام

خط مشی کوتاه / یادداشت مشاوره ای

یادداشت مشورتی در مورد مشارکت دانشگاه و صنعت (2012)

در نوامبر 2011، بیش از 50 رهبر دانشگاهی و تجاری به مدت 4 روز در بنیاد سیگتونا، نزدیک استکهلم، سوئد گرد هم آمدند. آنها طیف وسیعی از رشته ها، صنایع و کشورها را با هدف مشترک ترویج مشارکت موثر بین دانشگاه و صنعت به نفع بیشتر جامعه نمایندگی می کردند.

یادداشت مشورتی

شرکت‌کنندگان تشویق شدند تا خلاقانه فکر کنند و آزادانه ایده‌هایی را مبادله کنند که به صورت فردی نسبت داده نمی‌شوند. در ابتدا مشخص شد که زمینه‌هایی وجود دارد که مشارکت‌های صنعت دانشگاهی در آنها به خوبی کار می‌کند - و می‌توان از آنها درس گرفت - اما بسیاری از زمینه‌های دیگر وجود دارد که روابط در آنها باید بهبود یابد. تمرکز روی دومی بود، در چارچوب گسترده‌تر چالش‌های بزرگ برای پایداری جهانی. این بحث متنوع و غنی بود و همانطور که در بحبوحه بحران اقتصادی جهانی انجام شد، این احساس قوی وجود داشت که وضعیت موجود غیرقابل قبول است و نیاز به ایجاد یک رابطه قوی تر و سازنده تر بین دانشگاه و صنعت به طور فزاینده ای ضروری است. .

نشست سیگتونا توسط کمیته آزادی و مسئولیت در انجام علم (CFRS)، که کمیته سیاستگذاری شورای بین المللی علم است، با مشارکت آکادمی سلطنتی علوم سوئد و آکادمی سلطنتی مهندسی سوئد سازماندهی شد. گزارش این نشست در سایت ICSU موجود است. بیانیه کوتاهی که در ادامه می آید خلاصه ای از برخی از مشارکت ها و نتیجه گیری های مهم تر است. اگر چه موضوعات برجسته شده در این یادداشت مشورتی منعکس کننده توافق بین افرادی است که در جلسه شرکت کردند، CFRS تنها مسئول محتوای آن است.

روابط دانشگاه و صنعت در بستر اجتماعی

دانشگاه و صنعت هر دو در بافت وسیع تر جامعه تعبیه شده و به آن متکی هستند. اهداف، انگیزه‌ها و چالش‌های مشارکت بین دانشگاه و صنعت را می‌توان تنها با توجه به نیازها و خواسته‌های کل جامعه به درستی در نظر گرفت. در عین حال، مهم است که بدانیم شرایط برای تحقق چنین مشارکت‌هایی از کشوری به کشور دیگر می‌تواند بسیار متفاوت باشد و حوزه‌های مختلف علمی به عوامل مختلفی از جمله اقتصادی، فرهنگی، تاریخی و آموزشی وابسته است.

نقش های سنتی دانشگاه و صنعت در آموزش، آموزش، تولید دانش، نوآوری و تولید برای بازار حداقل در قرن بیست و یکم به همان اندازه مهم است که قبلاً بود. تقویت این نقش ها از طریق مشارکت های موثر هدفی شایسته و مهم است. در عین حال، نیاز فوری به چالش های بزرگ جهانی که آینده جوامع و کره زمین را به طور کلی تهدید می کند، وجود دارد. نیاز به دانشگاه و صنعت، همکاری با سایر بخش‌های جامعه، برای ایجاد راه‌حل‌هایی برای تأمین امنیت غذا، آب و انرژی، و همچنین فقرزدایی و برابری سلامت وجود دارد. مشارکت های استراتژیک جدید بین علم بخش دولتی و تجارت بخش خصوصی برای رویارویی با این چالش ها، در پارادایم تازه توسعه یافته رشد سبز، مورد نیاز است.

در عین حال، تلاش‌های لازم برای ایجاد مشارکت‌های مؤثر دانشگاه و صنعت، که به فوری‌ترین نیازهای جامعه پاسخ می‌دهد، نباید دست کم گرفته شود. بسیاری از طرح‌های مختلف برای ارتقای تعامل بین دانشگاه و صنعت با موفقیت‌های متفاوتی امتحان شده‌اند. در برخی موارد آنها خوب کار کرده اند و در برخی دیگر کمتر موفق بوده اند. هیچ مدل ساده ای وجود ندارد که بتوان آن را در همه شرایط در همه کشورها اعمال کرد. با این وجود، تعدادی از عوامل رایج وجود دارد که اگر به درستی در نظر گرفته شود و به آنها پرداخته شود، می تواند به جلوگیری از سوء تفاهم ها و دام ها کمک کند.

ایجاد درک متقابل

هر مشارکت مؤثر بر اساس درک و احترام به منافع مشترک و متفاوت بنا شده است. انگیزه ها و مشوق های فعالان دانشگاهی و تجاری به ترتیب چیست؟ انتظارات آنها چیست و احتمال سود متقابل کجاست؟

از منظر دانشگاهی، مشارکت با صنعت دارای تعدادی جذابیت آشکار است، از جمله:

  • حصول اطمینان از اینکه دانش به محصولات و منافع برای جامعه در کل ترجمه می شود.
  • شناسایی مشکلات و ایده‌ها برای توسعه برنامه‌های تحقیقاتی جالب و قابل تأمین مالی؛
  • فراهم کردن دسترسی به منابع مالی و فناوری؛
    اعطای مشروعیت به تحقیقات دانشگاهی و حمایت مرتبط از سوی سیاست گذاران و جامعه.

و از طرف دیگر، دانشگاه برای صنعت ارزش گذاری می شود:

  • تربیت افراد آگاه و ماهر؛
  • انجام تحقیقات بلندمدت مستقل و کالاهای عمومی در دسترس
  • تولید ایده های بدیع و جالب قابل بهره برداری؛
  • توسعه دانش پیشرفته برای رسیدگی به مشکلات خاص؛
  • داشتن چشم انداز جهانی یکپارچه؛
  • بازیگر مورد اعتماد بودن در خدمت به کل جامعه.

منطقاً نتیجه می‌شود که مشارکت‌هایی که برای بهره‌برداری و/یا تقویت این ویژگی‌ها طراحی شده‌اند، شانس موفقیت بسیار بیشتری نسبت به مشارکت‌هایی دارند که آنها را نادیده می‌گیرند یا تهدید می‌کنند.

اصول و گام های کلیدی برای مشارکت موثر

با اذعان به اینکه ارزش ها و شیوه های مشترک متفاوتی بین دانشگاه و صنعت وجود دارد، اصل جهانی (آزادی و مسئولیت) علم چارچوب هنجاری گسترده ای را ارائه می دهد که در آن می توان مشارکت بین دانشگاه و صنعت را در نظر گرفت:

اصل جهانی بودن (آزادی و مسئولیت) علم: عمل آزادانه و مسئولانه علم برای پیشرفت علمی و رفاه انسان و محیط زیست اساسی است. چنین عملی در تمام جنبه های خود مستلزم آزادی حرکت، اجتماع، بیان و ارتباطات برای دانشمندان و همچنین دسترسی عادلانه به داده ها، اطلاعات و سایر منابع برای تحقیق است. انجام و ابلاغ کار علمی با صداقت، احترام، انصاف، امانتداری و شفافیت با شناخت فواید و مضرات احتمالی آن مستلزم مسئولیت در همه سطوح است.

با ترکیب توجه به اصل جهانی بودن، با دیدگاه‌ها و تجربیات مختلف دانشگاه و صنعت، می‌توان پنج اصل یا موضوع کلیدی را که باید در ایجاد مشارکت‌های مؤثر برای پرداختن به چالش‌های اجتماعی جهانی در نظر گرفته شود، بیان کرد:

  1. هر دو شریک موظف به ترویج روابطی هستند که مبتنی بر درک و اعتماد متقابل است و بر اساس اصول اساسی شفافیت و مسئولیت پذیری عمل می کند.
  2. شرکای دانشگاهی باید به حقوق تجاری و نقش صنعت احترام بگذارند، در حالی که شرکای صنعتی باید به تعهد دانشگاه برای برقراری ارتباط آشکار و انتشار به موقع احترام بگذارند. در این راستا، ترتیبات قانونی مربوط به مالکیت معنوی، کپی رایت و تألیف باید زودتر مورد توجه قرار گیرد.
  3. فراتر از هر گونه علایق تجاری یا دانشگاهی، هر دو شریک مسئولیت دارند تا اطمینان حاصل کنند که موضوعات مهم برای جامعه، خواه مفید یا مضر، آشکارا و صادقانه به موقع در میان گذاشته شوند.
  4. هم دانشگاه و هم صنعت باید مسئولیت‌های اجتماعی خود را بر عهده بگیرند و نگرانی‌های اجتماعی، زیست‌محیطی، اخلاقی، حقوق بشر و مصرف‌کننده را در عملیات مشترک خود ادغام کنند.
  5. فرصت‌ها را باید در همکاری‌ها جستجو کرد تا گفت‌وگوی فعال با دیگر بازیگران اجتماعی، از جمله آن‌هایی که ممکن است نگرانی‌های واقعی در مورد علم در دست اجرا داشته باشند، ایجاد شود. چنین گفت وگویی می تواند در تمام مراحل زنجیره نوآوری به نشاط و ارزش بیافزاید.

پذیرش این موضوعات برای دستیابی به مشارکت های معنادار و سازنده که به چالش های پایداری جهانی می پردازد، ضروری است. آنها نقطه شروع خوبی برای ایجاد روابط جدید بین دانشگاه و صنعت هستند.


مسئولیت این یادداشت مشورتی بر عهده CFRS است و لزوماً دیدگاه‌های سازمان‌های عضو ICSU را منعکس نمی‌کند.