ایلکا پیکن اکولوژیست دریایی در مرکز تحقیقات قطبی و دریایی هلمهولتز موسسه آلفرد وگنر (AWI) است که در آن زیست‌شناسی، بیوژئوشیمی و آلودگی یخ‌های دریا را بررسی می‌کند. او زیست‌شناسی دریایی را در دانشگاه کیل مطالعه کرد و برای پروژه دکترای خود در مؤسسه علوم دریایی این دانشگاه، روش‌هایی را برای ثبت مستقیم فرآیندهای اکوسیستم دشوار اندازه‌گیری از سطح آب تا اعماق دریاهای قطب جنوب و اقیانوس‌های قطبی توسعه داد. با استفاده از رنگدانه های نشانگر
پس از اتمام دکترای خود، از سال 1998 در موسسه اقیانوس شناسی اسکریپس در لا جولا، ایالات متحده آمریکا کار کرد، جایی که روشی برای اندازه گیری ایزوتوپ های پایدار در رنگدانه های رسوبات ابداع کرد. در سال 2000، پیکن به مؤسسه علوم دریایی لایب‌نیتس در کیل بازگشت، جایی که تا سال 2008، تأثیر ریزمغذی آهن را بر جلبک‌ها در اقیانوس جنوبی مطالعه کرد (آزمایش‌های لقاح آهن در محل «EisenEx» و «EIFEX»). علاوه بر این، او بر نقش جلبک های دریایی در تولید گازهای مرتبط با آب و هوا تمرکز کرد.
این صفحه در نوامبر 2024 به روز شد.
بیشتر بخوانید درباره بحران اقیانوس نیازمند نوع جدیدی از علم است
