هانس یواخیم ("جان") شلنهوبر در حال حاضر به عنوان دوازدهمین مدیرکل IIASA فعالیت می‌کند. پیش از پیوستن به IIASA، او از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۱۸ به عنوان مدیر موسس، رهبری موسسه تحقیقات تأثیر آب و هوا (PIK) در پوتسدام را بر عهده داشت. او همچنین از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ به عنوان مدیر تحقیقاتی مرکز تحقیقات تغییرات آب و هوایی تیندال در بریتانیای کبیر خدمت کرد.
شلنهوبر از سال ۲۰۱۹، کار علمی و مهارت‌های ارتباطی خود را بر دگرگونی محیط ساخته شده، با تأکید ویژه بر پتانسیل احیای اقلیمی معماری احیاکننده، متمرکز کرده است. در همین راستا، او باوهاوس ارث را به عنوان یک شرکت غیرانتفاعی تأسیس کرد و به عضویت میزگرد عالی‌رتبه ابتکار باوهاوس جدید اروپایی درآمد. علاوه بر این، او به عنوان مشاور علمی تعدادی از رهبران برجسته عمومی و مذهبی، نهادها و ارگان‌های دولتی فعالیت کرد و از طرق مختلف در هیئت بین دولتی تغییرات اقلیمی (IPCC) که در سال ۲۰۰۷ جایزه صلح نوبل را دریافت کرد، مشارکت داشت.
او عضو انجمن‌های علمی متعددی از جمله آکادمی علوم پاپی، آکادمی ملی آلمان لئوپولدینا، آکادمی ملی علوم ایالات متحده، آکادمی اروپا و آکادمی آتن است. شلنهوبر در طول دوران حرفه‌ای خود جوایز قابل توجهی از جمله جایزه محیط زیست آلمان (2007)، جایزه محیط زیست ولوو (2011)، جایزه سیاره آبی (2017) و جایزه Ratio et Spes (2021) را دریافت کرده است. در سال 2022، به دلیل تأثیر عظیمش بر علم، سیاست و تجارت با توسعه و ارائه راه‌حل‌های پایدار برای بحران جهانی محیط زیست، جایزه افتخاری پایداری آلمان نیز به او اهدا شد.
شلنهوبر به پاس دستاوردهایش، چندین نشان افتخار معتبر دریافت کرد، از جمله اینکه توسط ملکه الیزابت دوم به عنوان فرمانده عالی‌ترین نشان امپراتوری بریتانیا (۲۰۰۴) منصوب شد. او همچنین نشان لیاقت ایالت براندنبورگ (۲۰۰۸)، نشان لیاقت جمهوری فدرال آلمان (۲۰۱۱) و نشان خورشید تابان، پرتوهای طلایی با روبان گردنی، از دولت ژاپن (۲۰۲۰) را دریافت کرد. در سال ۲۰۲۱، صلیب بزرگ لیاقت جمهوری فدرال آلمان را از رئیس جمهور فرانک-والتر اشتاین مایر دریافت کرد و شوالیه لژیون دونور جمهوری فرانسه شد.
شلنهوبر در دانشگاه رگنسبورگ فیزیک و ریاضیات خواند و دکترای خود را در فیزیک کوانتومی نیز در آنجا به پایان رساند. پس از گذراندن دوره پسادکترا در موسسه فیزیک نظری سانتا باربارا، او در دانشگاه‌های اولدنبورگ و پوتسدام و همچنین در دانشگاه ایست آنگلیا در نوریچ به عنوان استاد تمام مشغول به کار بود. علاوه بر این، او در چندین کرسی استادی مدعو مشغول به کار بود و دکترای افتخاری از دانشگاه کپنهاگ (۲۰۱۱)، دانشگاه فنی برلین (۲۰۱۲) و دانشگاه اکستر (۲۰۲۲) دریافت کرد. او حدود ۳۰۰ مقاله و کتاب علمی منتشر کرده است و توسط Clarivate به عنوان یک محقق پراستناد (Cross Field) فهرست شده است.
منبع: IIASA
این صفحه در ماه مه ۲۰۲۶ ایجاد شده است.
