چگونه از علم و عدم قطعیت صحبت کنیم؟

در این قسمت بررسی می‌کنیم که چگونه عدم قطعیت‌ها در فرآیند اکتشافات علمی نقش دارند و چرا این یک چالش برای روشی است که ما باید در مورد علم صحبت کنیم.

میزبان ما نیک اسماعیل پرکینز با او صحبت خواهد کرد کورتنی رادش، روزنامه نگار، نویسنده و مدافع آزادی بیان. او بر تلاقی فناوری رسانه و حقوق بشر تمرکز می‌کند و اغلب در رسانه‌ها درباره موضوعاتی پیرامون آزادی مطبوعات و سانسور درباره موضوعاتی از COVID-19 تا بهار عربی بحث می‌کند. و به آنها ملحق خواهند شد فلیکس بست، دانشیار مستقر در دانشگاه مرکزی پنجاب، که با وزارت آموزش کار می کند و بخشی از گروه ضربت کووید-19 در هند بود. او یک ارتباط علمی است که در هند به خاطر نوشتن سخنرانی های فراگیر و ویدیوهای YouTube که تفکر انتقادی را تشویق می کند، شناخته شده است.

نیک اسماعیل-پرکینز 0:00
به Unlocking Science خوش آمدید، جایی که نحوه صحبت در مورد علم و به ویژه علم و اعتماد را بررسی می کنیم. از طریق این مکالمات، خواهیم دید که چگونه رسانه‌های اجتماعی، سنت‌های فرهنگی، نحوه رای دادن و هویت ما بر نحوه نگرش ما به علم و اعتمادی که به آن داریم تأثیر می‌گذارد. این مجموعه چهار قسمتی توسط شورای بین المللی علوم برای شما آورده شده است. من میزبان شما، نیک اسماعیل پرکینز، روزنامه نگار و محقق در زمینه ارتباطات هستم.

بنابراین، چگونه در مورد اعتماد صحبت کنیم COVID-19 برای برخی از ما، از جمله دانشمندان، کمی زنگ خطر بوده است، بیش از هر زمان دیگری تکثیر اطلاعات و بحث، منابع سنتی حقیقت را به چالش می کشد و منجر به تفاسیر، اقدامات و متفاوت می شود. باورهایی که پیرامون موضوعاتی شکل می گیرند که علم می تواند به آنها رسیدگی کند. بلکه این مسائل مربوط به مدیریت سلامت، محیط زیست یا نحوه مصرف ماست. مخاطرات بالا هستند. بنابراین ما باید در درک چگونگی معنا بخشیدن به اطلاعات علمی توسط مردم و چگونگی مشارکت موثر همه جوامع را جدی بگیریم.

در این قسمت، بررسی می‌کنیم که چگونه عدم قطعیت در روند اکتشافات علمی نقش دارد و چرا این یک چالش برای روشی است که ما باید در مورد علم صحبت کنیم. به Unlocking Science خوش آمدید.

دو مهمانی هستند که در چندین منطقه زمانی به ما ملحق می شوند که خستگی ناپذیر در زمینه علم، ارتباطات و تحقیق کار می کنند. اولین مهمان ما دکتر کورتنی رادش، روزنامه نگار آمریکایی مستقر در واشنگتن دی سی، نویسنده و مدافع آزادی بیان است. او بر تلاقی فناوری رسانه و حقوق بشر تمرکز می‌کند و اغلب در رسانه‌ها درباره موضوعاتی پیرامون آزادی مطبوعات و سانسور درباره موضوعاتی از COVID-19 تا بهار عربی بحث می‌کند. هر بار که با او صحبت می‌کنم، نگاه من نسبت به جهان مانند یک نمایشنامه خوب کمی تغییر می‌کند. خوش اومدی کورتنی

کورتنی رادش 1:53
خیلی ممنون، نیک

نیک اسماعیل-پرکینز 1:54
و دکتر فلیکس بست، دانشیار مستقر در دانشگاه مرکزی پنجاب، که با وزارت آموزش کار می کند و بخشی از گروه ضربت کووید-19 در هند است، او یک ارتباط دهنده علمی در هند است که به دلیل نوشتن گفتگوهای فراگیر و یوتیوب شناخته شده است. ویدئوهای تشویق کننده تفکر انتقادی من نمی خواهم بگویم شما در هند بزرگ هستید، اما بزرگ بودن در هند کار بزرگی است. این یک مخاطب عظیم است. خوش اومدی فلیکس

فلیکس بست 2:20
از حضور من در اینجا متشکرم، نیک.

نیک اسماعیل-پرکینز 2:22
اکنون، همه‌گیری COVID-19 چیزهای زیادی را در مورد نحوه درک علم توسط جوامع مختلف و شاید برای این گفتگو درباره علم و عدم قطعیت نشان داده است. ما می توانیم از اینجا با COVID-19 شروع کنیم. و کورتنی، داستان پوشیدن ماسک در مورد همه‌گیری چه چیزی را در مورد چالش‌های برقراری ارتباط عدم اطمینان به ما نشان می‌دهد؟

کورتنی رادش 2:41
ممنون از این سوال، نیک من فکر می‌کنم که این یک مثال عالی است که پیچیدگی موجود در این وضعیت را نشان می‌دهد، جایی که می‌دانید، همانطور که ما درباره این کروناویروس بی‌سابقه بیشتر می‌آموزیم، علم در حال تکامل است. به دلیلی به آن کروناویروس جدید می گویند، به این معنی که ما واقعاً چیزهای زیادی در مورد نحوه عملکرد آن نمی دانیم. و دانشمندان با تمام اطلاعات جدیدی که دریافت می کنند در حال یادگیری هستند. و از آنجایی که ویروس در اوایل تکامل می‌یابد، توصیه‌هایی از سوی دانشمندان برجسته پزشکی ارائه شد مبنی بر اینکه ماسک‌ها نیازی به پوشیدن ندارند زیرا در جلوگیری از گسترش یا انتقال بیماری مؤثر نیستند. و ما در همان زمان می دانستیم که کمبود ماسک وجود دارد و آنها نگران بودند که مدافعان خط مقدم، پرستاران، پزشکان و غیره به تجهیزات حفاظت فردی برای ایمن نگه داشتن خود دسترسی نداشته باشند. بنابراین از همان ابتدا احساس می کردم که آنها این را می گویند تا ما با ماسک دویدن نداشته باشیم. اما اگر از همان ابتدای همه‌گیری شروع کنید، گفتن چیزی که معلوم می‌شود درست نیست، و همچنین از نظر وجهه عقلانی رایج آن واقعاً منطقی نیست، برای دانشمندان و متخصصان پزشکی بسیار دشوار شد. سپس آنچه را که می‌دانستند منتقل کنند و آن را جدی بگیرند. اما با پیشرو نبودن در مورد پیچیدگی شرایط، به مردم منتفع می شود تا بتوانند نظرات پیچیده ای داشته باشند و رفتار مناسبی داشته باشند. می‌دانید، من فکر می‌کنم که دانشمندان و حرفه‌های پزشکی نحوه برقراری ارتباط با مردم را به نوعی شیرخوار کردند. مشکل این است که چون علم در حال تکامل است و اطلاعات جدید وارد بازی می شود. این به خوبی با سیاست ترکیب نمی‌شود، سیاستی که تا حد زیادی نوعی ارتباط دارد که مردم را هر وقت که سالاد می‌خورند، نگه می‌دارد. و بنابراین شما این ارتباطات علمی را دارید که با ارتباطات سیاسی در تضاد است.

نیک اسماعیل-پرکینز 4:41
نه، این در واقع یک نکته بسیار مهم است. فلیکس، من می خواهم در اینجا کمی از شما در مورد وضعیت هند بدانم. کمی در مورد چگونگی انجام کارها به من بگویید که برخی از چالش‌های کلیدی که شما به‌عنوان یک ارتباط‌دهنده علم در طول همه‌گیری با آن مواجه بودید، چیست.

فلیکس بست 4:54
می‌دانید، در هند نیز من بارها و بارها با مشکلات مشابه مواجه شده‌ام، و فقط رابط علمی ملی، به‌ویژه آکادمی جامعه علوم، اساتید دانشگاه، به زبان انگلیسی صحبت می‌کنند. اما می دانید هند، هند تعداد زیادی زبان دارد - 22 زبان رسمی. بسیاری از ارتباطات در زبان منطقه ای ما اتفاق نمی افتد. به نظر من، این یکی از بزرگ‌ترین موانع در ارتباطات علمی است، به‌ویژه در طول همه‌گیری، طبقه ممتاز اقتصادی-اجتماعی می‌توانند کاملاً انگلیسی را بفهمند و ارتباط برقرار کنند، اما فقط بخش کوچکی از جمعیت هند می‌توانند انگلیسی را بفهمند. ، و این منجر به بیگانگی شده است زیرا می دانید، بیشتر اصطلاحات مرتبط با COVID-19، برای مثال، همه این اصطلاحات تخصصی مانند ماسک، یا ضدعفونی کننده، حتی RT PCR، ما واقعاً در زبان های هندی مشابهی نداریم. . پس این باعث بیگانگی و غربی شدن این مفهوم شده است، مشکل ما نیست. یک سوگیری شناختی بزرگ وجود دارد، در واقع، یک نام برای آن وجود دارد: سوگیری-اختراع نشده-اینجا. ماسک در اینجا اختراع نشده است، بنابراین، کار نمی کند. من فکر می کنم که این بزرگترین منحنی یادگیری است که ما داشتیم. و تنها راه حلی که می توانم بگویم ترجمه این اصطلاحات رایج است، با مشورت زبان شناسان و اجرای سیاستی در مورد ترجمه آن تا بیگانگی صورت نگیرد.

نیک اسماعیل-پرکینز 6:17
من فکر می کنم این یک مشاهده واقعا مهم است. بحث زبان هست. اما مطمئناً اطلاعات غلطی که شما در مورد آن صحبت می کنید منحصر به کشورهایی نیست که چندین زبان در آنها وجود دارد. منظورم این است که کسانی که در گذشته گفته اند که در واقع کووید یک بیماری اطلاعاتی است، به اندازه هر چیز دیگری که نشان می دهد در واقع، به نوعی، اطلاعات نادرست به اندازه خود ویروس ویرانگر بوده است. من کنجکاو هستم که نظرات شما را در این مورد بشنوم، کورتنی،

کورتنی رادش 6:46
من فکر می کنم این یک بیانیه قدرتمند از سوی سازمان بهداشت جهانی بود. و فکر می‌کنم اگر به نحوه برقراری ارتباط در سراسر این بیماری همه‌گیر نگاه کنم، و قبل از هر چیز، از نظر درک مقیاس و دامنه همه‌گیری و ریشه‌های آن و معنای آن با چه چیزی مواجه هستیم، درست است. نوع بالقوه تلاش‌های کاهش، و سپس تکامل درمان و سپس معرفی واکسن‌ها و تلاش‌ها برای دریافت دستورات واکسن. در طول کل این فرآیند اطلاعات نادرست وجود داشته است، که اطلاعات نادرستی است که در حال پخش است، اما نه لزوماً با قصد شوم، بلکه همچنین اطلاعات نادرستی است که به طور خاص توسط افرادی که باید بهتر بدانند منتشر می شود. و من می‌توانم در میان این تعداد زیادی از رهبران جهان در سرتاسر جهان بگنجانم، ما دیده‌ایم که افزایش پوپولیسم در چند سال گذشته، همراه با رسانه‌های اجتماعی، ارتباطات، نیزه‌های اطلاعاتی و همه‌گیری را که باز هم یک نخبه است، منعکس کرده است. پدیده ای رانده شده که در آن دانشمندان نقش بسیار مهمی را ایفا می کنند و متوجه می شوند که این موضوع چیست.

خبرنگاران نقش بسیار مهمی در ارائه گزارش به مردم و کمک به اطلاع رسانی آنها دارند. و رهبران سیاسی و سایر رهبران نقش بسیار مهمی در ایجاد اجماع و برقراری ارتباط با مردم در مورد اینکه آیا این یک موضوع فردی یا جمعی است، ایفا می کنند. و بنابراین، همه این چیزها، به نظر من، در طول همه‌گیری همه‌گیر با هم ترکیب شده‌اند تا واقعاً این بیماری‌های اطلاعاتی را ایجاد کنند، جایی که درک درستی از نحوه عملکرد علم وجود ندارد. و بنابراین، همانطور که درک ما از ویروس تکامل یافته است، همراه با این واقعیت که ویروس، انواع مختلف و غیره تکامل یافته است، بهترین علم حقایق جدید، به روز رسانی ها، درک خود را به ارمغان می آورد و تئوری های مختلفی را بر این اساس می سازد. اما این باز هم کاملاً در تضاد با نحوه عملکرد ارتباطات سیاسی است. و ما می‌توانیم به اینفدمیک یا همه‌گیری خارج از این چارچوب گسترده‌تر اخبار جعلی نگاه کنیم، چارچوب‌هایی که علیه روزنامه‌نگاری و مطبوعات به کار گرفته شده‌اند. به طوری که وقتی به همه گیری رسیدیم، بی اعتمادی به رسانه ها وجود دارد.

و البته، همه اینها در یک اکوسیستم رسانه ای قرار می گیرد که توسط الگوریتم های پلت فرم رسانه های اجتماعی هدایت می شود. من فکر می‌کنم که ما در دوران پسا حقیقت هستیم که این ایده که حقیقتی وجود دارد بسیار قابل بحث است. ما در مورد چگونگی کارکرد همه چیز بسیار سوال داریم، و همراه با این عدم اعتماد به نخبگان و نهادها، یافتن چگونگی پرداختن به جنبه اطلاعاتی این بیماری همه گیر جدید کرونا را سخت کرده است.

نیک اسماعیل-پرکینز 9:54
من این نکته را کاملا می پذیرم. فلیکس، در حالی که دارم به حرف‌های کورتنی گوش می‌دهم، به این فکر می‌کنم، ما هنوز فکر می‌کنیم که ارتباطات علمی آنجا هستند تا از آنچه مدل کمبود می‌نامند پیروی کنند، که دیگران در مورد آنچه واقعاً اتفاق می‌افتد کمبود دانش دارند. که دانشمندان متخصص هستند. و این همان مدلی است که ما در 200 سال گذشته، نمی دانم، دنبال کرده ایم، احتمالاً وقتی به تمدن غرب فکر می کنید، آیا این بخشی از مشکل توانایی برقراری ارتباط با عدم قطعیت است؟

فلیکس بست 10:24
آره باهات موافقم نیک آره. بنابراین در واقع مشکل این است. به طور شهودی به مردم نمی رسد. علم با عدم قطعیت ها و احتمالات کار می کند. اگر با عدم قطعیت ارتباط برقرار کنید، که در واقع وضعیت ایده آل است، گاهی اوقات می تواند نتیجه معکوس داشته باشد. علم در واقع فرآیندی است برای کاهش عدم قطعیت، درک واقعیت ها. بنابراین تغییر و به روز کردن باور، زمانی که شواهد جدیدی که مبتنی بر استنتاج آماری است به دست می‌آیند. بنابراین علم دقیقاً اینگونه عمل می کند. این به روز رسانی البته، به طور شهودی، همه ما این کار را انجام می دهیم، وقتی اطلاعات جدید می آید، مثلاً سیاست، وقتی یک سیاستمدار معلوم می شود یک فاسد است، می دانید، ما دیگر آن شخص را نمی خواهیم، ​​اما به نوعی سواد علمی را که در دنیای امروز کاملاً گم شده است، از دست داده است.

نیک اسماعیل-پرکینز 11:11
متشکرم، فلیکس، من واقعاً می‌خواهم ایده‌ای را که شما بیان کردید در مورد اینکه علم فرآیندی برای کاهش عدم قطعیت است، به تصویر بکشم. و من فکر می کنم کاری که انجام می دهد این است که تمرکز را از حقیقت مطلق تغییر می دهد. و باز هم نشان می دهد که شما در حال انجام کاری هستید که قرار است تکراری باشد. متاسفم، کورتنی، تو می خواستی چیزی بگویی.

کورتنی رادش 11:31
من فکر می کنم نکات زیادی برای پیگیری در اینجا وجود دارد. منظورم این است که کاهش عدم قطعیت در محیط ارتباطی ما کارساز نیست. اول از همه، نه اینکه روزنامه نگاری چگونه کار می کند. و باز هم، روزنامه‌نگاری این حوزه واسطه‌ای است که از طریق آن بسیاری از دانسته‌های عمومی در مورد علم باید رخ دهد، به این معنی که این موضوع فقط به نحوه ارتباط دانشمندان مربوط نمی‌شود. نحوه ارتباط دانشمندان با روزنامه نگاران، نحوه ارتباط روزنامه نگاران با مردم و البته نحوه دریافت آن است. و مشکل این است که این روزها این موضوع نیست که واقعیت ها چیست و بنابراین نتیجه یا نتیجه چیست. بسیاری از چگونگی تفسیر مردم از علم و سایر حقایق از طریق هویت آنهاست. و بنابراین یکی از چیزهایی که در مورد سیاسی شدن این بیماری همه گیر وجود دارد، این است که اکنون شما این پیوند را بین هویت سیاسی خود دارید، که به طور فزاینده ای با هویت اجتماعی شما با هویت اقتصادی شما مرتبط می شود، ما این تفاوت را بین آنچه مردم باور دارند و چگونگی آن می بینیم. تحت تاثیر نحوه شناسایی آنها بنابراین تغییر ذهن با معرفی اشکال جدید شواهد مؤثر نخواهد بود مگر اینکه به این واقعیت توجه کنید که این بخشی از هویت آنهاست.

نیک اسماعیل-پرکینز 12:51
آره و من این را می‌شنوم، فلیکس، شما قبلاً به این موضوع اشاره کردید، جایی که گفتید، در واقع، می‌دانید، نه، ما در این دنیا زندگی می‌کنیم، جایی که بحث در مورد چیزی وجود دارد که به آن علم پسا عادی می‌گویند. می توانید کمی در مورد آن صحبت کنید و علم پسا عادی به چه معناست؟ زیرا واقعاً، آن‌طور که من می‌فهمم، درک این است که علم در حال حاضر تمرین می‌شود، جایی که پیامدهای زیادی برای ارزش‌های اجتماعی دارد و غیره.

فلیکس بست 13:16
بله، نیک. بنابراین بله، به شدت مورد مناقشه است. صادقانه بگویم، آنچه علم به آن می پردازد، صرفاً برداشت من است، این است که علم فقط به واقعیت های عینی می پردازد، یک قیاس وجود دارد، که باز هم اصیل نیست، من متوجه شدم که این طور می شود. بنابراین تصور کنید یک نفر ایستاده است، فقط برای پریدن از طبقه پنجم یک ساختمان بلند، می دانید، و دانشمندان فقط می توانند به شما بگویند که اگر بپرید احتمال مرگ شما بسیار زیاد است، اما این احتمال پایین نمی آید. قلمرو علم که پرش نمی کند، زیرا این یک نظام ارزشی است، این یک فضیلت است، می دانید که در واقع علم نیست. حالا چاقوی بعدی چاقو است، می‌دانید، من دوست دارم از یک چاقوی بسیار تیز برای بریدن گوجه‌هایم استفاده کنم، اما همان چاقویی که می‌توانم از آن برای کشتن افراد استفاده کنم، به نظام ارزشی بستگی دارد، علم اینطور نیست. هر پاسخی داشته باشید بنابراین آن نظام ارزشی، حوزه کاری متفاوت است. بنابراین به عنوان علم، این در واقع هیچ همپوشانی ندارد. من فکر می کنم که این یک برداشت بسیار مهم از همه گیری COVID 19 است.

نیک اسماعیل-پرکینز 14:14
بنابراین، اساساً آنچه ما می گوییم این است که نه، ما در عصری زندگی می کنیم که آنها آن را علم پسا عادی می نامند. و آنچه اتفاق می‌افتد این است که شما اکنون علمی دریافت می‌کنید که پیامدهایی بر نظام‌های ارزشی مختلف دارد. اما واقعاً مفید است که فکر کنیم علم و نظام ارزشی چیزهای کاملاً جداگانه ای هستند. می توانم ببینم که کورتنی اینگونه است: "اوه، خدای من، نمی توانم باور کنم که تو همین الان این را گفتی."

کورتنی رادش 14:36
فکر می کنم این همان چیزی است که بسیاری از دانشمندان دوست دارند بگویند. اما من فکر می کنم که دورانی که ما در آن هستیم، اساساً این پیشنهاد را تغییر داده است، زیرا علم بی طرف نیست. اشکال دانشی که ایجاد می کنید خنثی نیستند و پیامدهای بسیار زیادی برای بشریت، نوع بشر، برابری و غیره دارند. اگر به انقلاب علم و فناوری امروز فکر می کنید - بله، علم آنچه می توانید با آن انجام دهید، می دانید، اتصال شبکه ای. می‌دانید، با پیشرفت‌های شگفت‌انگیز و زیرساخت‌های مخابراتی که ما ایجاد کرده‌ایم، عالی است، اما این واقعیت که دانشمندان به ارزش‌هایی که در آن سیستم‌ها تعبیه شده است فکر نمی‌کردند، چیزی را که شوشانا زوبوف اقتصاد نظارتی می‌نامد، ایجاد کرده است، که اساسا تغییر شکل نظام ارزش اقتصادی که بخش عمده ای از اقتصاد را هدایت می کند. از طریق مراقبت‌های بهداشتی و غیره، سیستم‌هایی به‌اصطلاح سیستم‌های قضایی به وجود آمده است، به گونه‌ای که پیامدهای بسیار منفی برای جمعیت‌های به حاشیه رانده شده تاریخی دارد. اغلب برای زنان، و فقط برای کل بشریت، به اصطلاح تحقیق عینی شما در مورد یک موضوع عینی نیست، مملو از ارزش‌ها است، اینکه چگونه در آن تحقیق می‌کنید، چه کسی پرسش‌ها را انجام می‌داد، چه فناوری‌هایی از آن‌ها توسعه می‌یابد. و من فکر می‌کنم که در حال حاضر، ما در دوره‌ای هستیم که مردم به طور فزاینده‌ای آن را تشخیص می‌دهند، و شما در این نوع دوران علمی پسا عادی، دوران پسا حقیقت هستید. بنابراین زمان بسیار چالش برانگیزی برای دانشمندان برای برقراری ارتباط است. یکی از نکات کلیدی این است که ما باید از این ایده دور شویم، خوب، بیایید شواهد و حقایق بیشتری ارائه دهیم. و این به نوعی نظر مردم را تغییر خواهد داد. اگر چیزی از این تجربه آموخته ایم، این است که شکل ارتباط احتمالاً فوق العاده مؤثر نخواهد بود.

نیک اسماعیل-پرکینز 16:34
کورتنی، از شما بسیار متشکرم که ما را به قسمت آخر، انتهای اپیزود بردید، جایی که ما به سوال پاسخ می دهیم. و این فرصتی است هم برای شما و هم برای فلیکس، تا هر چیزی را که دوست دارید خلاصه کنید. شما 60 ثانیه فرصت دارید. و من با تو شروع می کنم، فلیکس. پس فقط به این سوال پاسخ دهید: چگونه در مورد علم و عدم قطعیت صحبت کنیم؟

فلیکس بست 17:01
بله، متشکرم، نیک. بنابراین طبق درک من، هیچ جایگزینی برای آموزش با کیفیت وجود ندارد. بنابراین همه باید سطح پایه ای از سواد علمی داشته باشند که ما را قادر می سازد تا با چالش های جدی قرن بیست و یکم، از جمله تغییرات آب و هوا یا آلودگی یا بیماری های عفونی مبارزه کنیم. پیشنهاد شماره یک من به اطلاع‌رسانان نوپا این است که مردم از نظر علمی کاملاً بی‌سواد هستند، و به زبان ساده، به ویژه ارتباطات علمی زبان منطقه‌ای را توضیح دهید، فکر می‌کنم واقعاً، واقعاً مهم است، می‌دانید که کووید-21 فوق‌العاده است. فرصتی برای اطلاع رسانی علم، زیرا این اولین بار است که یک داستان علمی به طور کامل رسانه های ما را پر می کند، یا تقریباً یک سال تمام، این همه گیری اهمیت منابع معتبر و بررسی حقایق را به ما آموخته است. فکر می کنم این روحیه باید برای همیشه ادامه داشته باشد.

نیک اسماعیل-پرکینز 17:51
و کورتنی، شما 60 ثانیه فرصت دارید تا به این سوال پاسخ دهید.

کورتنی رادش 17:54
من فکر می‌کنم یکی از کارهایی که دانشمندان و ارتباط‌دهنده‌ها می‌توانند انجام دهند این است که با عدم قطعیت ارتباط برقرار کنند و در صورت عدم قطعیت، یقین را منتقل نکنند. و من فکر می‌کنم اگر به تفاوت‌های بین نحوه توصیف تغییرات آب‌وهوایی و همه‌گیری نگاه کنید، این یک مثال خوب است، زیرا درجاتی از عدم قطعیت در تغییرات آب‌وهوایی مطرح شده بود که به نظر من با توجه به شواهد، بی‌وجه بود، در حالی که سطوحی از اطمینان ایجاد شده در مورد این همه گیری غیرقابل توجیه بود زیرا جدید و در حال تکامل است و هنوز چیزهای زیادی برای تصمیم گیری باقی مانده بود. و به طور مشابه، اگر افراد در قدرت اطلاعات نادرستی را منتقل می کنند، مهم نیست که علوم چقدر عالی هستند، بنابراین باید بدانیم که ارتباط مستلزم هویت است، و آن را در هنگام توصیف عدم قطعیت در نظر بگیریم. و به این فکر کنید که این کار را در سطح شخصی‌تر انجام دهید، و همچنین عدالت بیشتری در رسانه‌ها و روزنامه‌نگاران انجام دهید تا بتوانند بفهمند چگونه می‌توانند در مورد چیزهایی که سیاه و سفید نیستند بهتر گزارش دهند، در حالی که سطوح بسیار زیادی وجود دارد. عدم قطعیت.

نیک اسماعیل-پرکینز 19:05
از هر دوی شما برای گفتگوی اساسی و جذاب متشکرم.

کورتنی رادش 19:10
ممنون، نیک

فلیکس بست 19:11
متشکرم، نیک، که من را اینجا دارید.

نیک اسماعیل-پرکینز 19:13
لطفا برای قسمت بعدی ما همراه باشید، جایی که سوال این است که چگونه در مورد علم و هویت صحبت کنیم. کورتنی قبلاً کمی پیش‌نمایش به ما داده است، ما در مورد اینکه چرا کسی که فکر می‌کنید هستید در درک شما از علم و جهان اطراف ما بسیار مهم شده است بحث خواهیم کرد. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این سریال لطفا به ادامه مطلب مراجعه کنید UnlockingScienceSeries.com اگر در بریتانیا هستید، می توانید از این سایت دیدن کنید وب سایت شورای بین المللی علوم برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد پروژه این پادکست برای شورای بین المللی علوم توسط تولیدات تجاری BBC StoryWorks تولید شده است. با تشکر از شما برای پیوستن به ما.

قسمت های دیگر سریال را ببینید باز کردن قفل علم و مرکز چند رسانه ای را مرور کنید، که به بررسی آنچه علم برای مقابله با چالش های پایداری جهانی انجام می دهد، می پردازد. هر داستان نشان می دهد که چگونه علم فراتر از آزمایشگاه یا کتاب درسی کار می کند، جوامع را درگیر می کند و دنیای واقعی را تغییر می دهد.

سفر چند رسانه ای خود را شروع کنید