علم روشن است. ما با دستیابی به اهداف حیاتی آب و هوایی فاصله زیادی داریم. بر اساس گزارش چند سازمانی جدید که توسط سازمان جهانی هواشناسی (WMO) هماهنگ شده است، اثرات تغییرات آب و هوا و آب و هوای خطرناک، دستاوردهای توسعه را معکوس کرده و رفاه مردم و کره زمین را تهدید می کند.
غلظت گازهای گلخانه ای در سطوح بی سابقه است و باعث افزایش دما در آینده می شود. شکاف انتشار بین آرزو و واقعیت همچنان بالاست. طبق سیاستهای فعلی، دو سوم احتمال گرمایش جهانی 3 درجه سانتیگراد در قرن حاضر وجود دارد. متحد در علم گزارش.
متحد در علم زمینه های بسیار مورد نیاز برای امید را ارائه می دهد. این بررسی میکند که چگونه پیشرفتها در علوم طبیعی و اجتماعی، فناوریهای جدید و نوآوری درک ما را از سیستم زمین افزایش میدهد و میتواند تغییر دهنده بازی برای سازگاری با تغییرات اقلیمی، کاهش خطر بلایا و توسعه پایدار باشد.
ما اکنون به اقدام فوری و جاه طلبانه برای حمایت از توسعه پایدار، اقدامات اقلیمی و کاهش خطر بلایا نیاز داریم. تصمیمهایی که امروز میگیریم میتواند تفاوت بین یک شکست آینده یا پیشرفت به سوی دنیایی بهتر باشد.
هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی بهعنوان فناوریهای بالقوه متحول کننده ظهور کردهاند که انقلابی در پیشبینی آبوهوا ایجاد کردهاند و میتوانند آن را سریعتر، ارزانتر و در دسترستر کنند. فناوریهای پیشرفته ماهوارهای و واقعیتهای مجازی که بین دنیای فیزیکی و دیجیتال پل میشوند، مرزهای جدیدی را در مدیریت زمین و آب باز میکنند.
با این حال، علم و فناوری به تنهایی برای مقابله با چالش های جهانی مانند تغییرات آب و هوا و توسعه پایدار کافی نیست. در دنیایی که به طور فزاینده پیچیدهتر میشود، ما باید دانش، تجربیات و دیدگاههای متنوعی را در آغوش بگیریم تا راهحلهایی را با هم ایجاد کنیم.»
سلست سائولو، دبیر کل سازمان جهانی تجارت
موتوکو کوتانی، معاون علمی و اجتماعی ISC و مشارکت کننده در این گزارش گفت:
برای رسیدگی به چالشهای جهانی امروزی، ما باید از همکاری بین رشتهای استقبال کنیم، جایی که دانش، دیدگاهها و تجربیات متنوع برای ایجاد راهحلهایی که هم فراگیر و هم پایدار هستند، متحد میشوند. جامعه علمی بینالمللی نقش اساسی در ایجاد مسیرهایی دارد که این همکاریهای متنوع را ترویج میکند.»
موتوکو کوتانی، معاون علم و جامعه ISC
La نشست سران سازمان ملل متحد در آینده در این گزارش که توسط کنسرسیومی از آژانسهای سازمان ملل متحد، سازمانهای هواشناسی و نهادهای علمی و تحقیقاتی تهیه شده است، آمده است: یک بار در یک نسل فرصتی برای احیا و راهاندازی مجدد تعهد جمعی ما به اهداف جهانی فراهم میکند. همچنین نظرات جوانان و دانشمندان اولیه شغلی را که عوامل تغییر برای آینده هستند، در بر می گیرد.
متحد در علم 2024 - پیام های کلیدی
تغییرات آب و هوایی ناشی از انسان منجر به تغییرات گسترده و سریع در جو، اقیانوس، کرایوسفر و زیست کره شده است. سال 2023 با اختلاف بسیار زیاد، با آب و هوای شدید گسترده، گرم ترین سال ثبت شده بود. این روند در نیمه اول سال 2024 ادامه یافت.
انتشار جهانی گازهای گلخانه ای (GHG) از سال 1.2 تا 2021 2022 درصد افزایش یافت و به 57.4 میلیارد تن معادل دی اکسید کربن (CO2) رسید. میانگین غلظت جهانی CO2، متان (CH4) و اکسید نیتروژن (N2O) نیز به بالاترین حد خود رسیده است.
زمانی که موافقت نامه پاریس تصویب شد، پیش بینی می شد که انتشار گازهای گلخانه ای تا سال 16 نسبت به سال 2030 به میزان 2015 درصد افزایش یابد. اکنون این افزایش پیش بینی شده 3 درصد است که نشان دهنده پیشرفت است. با این حال، شکاف انتشار گازهای گلخانه ای برای سال 2030 همچنان بالا است. برای محدود کردن گرمایش زمین به زیر 2 درجه سانتیگراد و 1.5 درجه سانتیگراد (بالاتر از دوران پیش از صنعتی شدن)، انتشار گازهای گلخانه ای جهانی در سال 2030 باید به ترتیب 28 و 42 درصد از سطوح پیش بینی شده از سیاست های فعلی کاهش یابد.
با سیاستهای موجود و مشارکتهای تعیینشده ملی (که تلاشهای ملی را برای محدود کردن گرمایش جهانی به زیر ۲ درجه سانتیگراد نشان میدهد)، تخمین زده میشود که گرمایش جهانی در طول قرن حداکثر تا ۳ درجه سانتیگراد حفظ شود. تنها در خوش بینانه ترین سناریو که تمام NDC های مشروط و تعهدات صفر خالص به طور کامل محقق می شوند، پیش بینی می شود که گرمایش جهانی به 2 درجه سانتیگراد محدود شود، با احتمال 3٪ محدود کردن گرمایش جهانی به 2 درجه سانتیگراد.
80 درصد احتمال دارد که میانگین دمای جهانی نزدیک به سطح حداقل در یکی از پنج سال تقویمی آینده از 1.5 درجه سانتیگراد بالاتر از سطح قبل از صنعتی شدن باشد و 47 درصد احتمال دارد که میانگین پنج ساله 2024-2028 افزایش یابد. از این آستانه فراتر رود. آستانه توافق پاریس 1.5 درجه سانتیگراد به گرم شدن طولانی مدت به طور میانگین در طی 20 سال اشاره دارد.
اقدامات کاهش فوری و سازگاری آب و هوا مورد نیاز است.
با این حال، از هر شش کشور، یک کشور هنوز فاقد ابزار برنامه ریزی ملی سازگاری است و شکاف مالی قابل توجهی باقی مانده است، با کاهش جریان مالی بین المللی سازگاری عمومی از سال 2020.
به لطف پیشرفت سریع، هوش مصنوعی (AI) و یادگیری ماشینی (ML) میتوانند مدلسازی ماهرانه آب و هوا را برای کشورهای کمدرآمد با ظرفیتهای محاسباتی محدود سریعتر، ارزانتر و در دسترستر کنند.
به طور سنتی، پیشبینی آب و هوا از طریق فرآیندی به نام پیشبینی عددی آب و هوا بر مدلهای مبتنی بر فیزیک متکی است. مدلهای AI/ML بر روی تجزیه و تحلیل مجدد و مجموعه دادههای مشاهدهای آموزش دیدهاند و پیشبینی آب و هوا را سریعتر و ارزانتر میکنند. برخی ارزیابیها پتانسیل هوش مصنوعی/ML را برای پیشبینی رویدادهای خطرناک مانند طوفانهای استوایی و پیشبینیهای بلندمدت ال نینو و لا نینا نشان دادهاند.
فرصتهای فوقالعادهای وجود دارد، اما چالشهای زیادی نیز وجود دارد، به ویژه کیفیت و در دسترس بودن دادههای محدود. مدلهای AI/ML فعلی شامل متغیرهای سختتر برای پیشبینی مربوط به اقیانوس، زمین، کرایوسفر و چرخه کربن نمیشوند.
برای حصول اطمینان از اینکه AI/ML در خدمت خیر جهانی است، به حکومت جهانی قوی نیاز است. افزایش شفافیت برای ایجاد اعتماد و توسعه استانداردها برای استفاده مسئولانه مهم خواهد بود.
پیشرفتهای باورنکردنی در دهههای اخیر در رصدهای زمین مبتنی بر فضا، فرصتهای گستردهای را برای آینده فراهم میکند.
مشاهدات با وضوح بالا و فرکانس بالا از سیستم زمین برای پیش بینی موثر آب و هوا، پیش بینی آب و هوا و نظارت بر محیط زیست بسیار مهم است.
با استفاده از مشارکت های دولتی و خصوصی، نوآوری ها در مشاهدات زمین مبتنی بر فضا می توانند برای بهبود آب و هوا، آب و هوا، آب و کاربردهای زیست محیطی مرتبط مورد استفاده قرار گیرند.
با این حال، چالشهای بزرگ، تحقق پتانسیل کامل مشاهدات زمین مبتنی بر فضا در حمایت از اهداف جهانی را محدود میکند. شکافها در اندازهگیری دقیق اقیانوسها، آبوهوا، ذرات معلق در هوا و متغیرهای هیدرولوژیکی و پوشش مناطق کم مشاهدهشده مانند کرایوسفر باقی میماند.
علاوه بر این، دسترسی به داده ها و استانداردسازی مشکلی است، به ویژه برای کشورهای در حال توسعه.
همکاری بینالمللی، چارچوبهای حاکمیتی جامع برای سیستمهای رصد یکپارچه و مدلهای مالی نوآورانه برای حمایت از رصد زمین مبتنی بر فضا برای آب و هوا، آب و هوا، آب و کاربردهای زیستمحیطی مرتبط مورد نیاز است.
مسابقات تقویم WMO 2024 – Pramod Kanakath (اندونزی)
اثرات اجتماعی و اقتصادی و تغییرات آب و هوایی منابع آب و زمین را تحت فشار قرار داده و امنیت غذا و آب را تهدید می کند. فناوریهای فراگیر مانند دوقلوهای دیجیتال، واقعیت مجازی و متاورس میتوانند با ارائه راهحلهای تعاملی و مبتنی بر دادهها که جهان فیزیکی و دیجیتالی را پیوند میدهند، مدیریت یکپارچه زمین و آب را متحول کنند. از شبیهسازی رویدادهای سیل و خشکسالی گرفته تا پیشبینی جریان و انباشت آب، و همچنین تخریب زمین، تصمیمگیری و مشارکت بازیگران مختلف را افزایش میدهند.
دوقلوهای دیجیتال به عنوان یک نمایش مجازی طراحی شده برای انعکاس دقیق یک شی یا سیستم فیزیکی تعریف می شوند. متاورس یک اکوسیستم یکپارچه از جهان های مجازی است که تجربیات همه جانبه ای را ارائه می دهد.
چالش ها شامل محدودیت در دسترس بودن و کیفیت داده ها است. دسترسی کافی به مکانیسم های تامین مالی پایدار، چارچوب های حکومتی موثر و عدم اعتماد و درک عمومی وجود ندارد.
همکاری بینالمللی، اشتراک دانش و چارچوبهای چندجانبه قوی برای اتخاذ این راهحلهای نوآورانه ضروری است.
چالشهای جهانی مانند تغییرات آب و هوا، کاهش خطر بلایا و توسعه پایدار را نمیتوان تنها با یک شکل از دانش مورد توجه قرار داد – آنها نیازمند رویکردی فرا رشتهای هستند که بازیگران را در زمینههای محیطی، اجتماعی و فرهنگی برای ایجاد و اجرای راهحلها متحد میکند.
رویکردهای مرسوم اغلب بر درک ابعاد علوم طبیعی و اجتماعی، سیاست و جامعه به طور جداگانه متمرکز هستند.
یک رویکرد فرا رشته ای بازیگران متنوعی مانند دانشمندان، سیاست گذاران، شاغلین و جامعه مدنی، از جمله جوامع محلی و بومی را گرد هم می آورد تا به طور مشترک دانش ایجاد کنند و راه حل های مرتبط با زمینه های محلی را توسعه دهند. این با رویکرد چند رشته ای متفاوت است، جایی که کارشناسان رشته های مختلف به طور جداگانه روی یک موضوع کار می کنند.
به عنوان مثال، درگیر کردن دانشمندان، سیاست گذاران، پزشکان و جوامع محلی و بومی از همان ابتدا، درک تأثیرات تغییرات آب و هوا را در زمین غنی می کند و چشم انداز کامل تری ارائه می دهد.
همچنین اعتماد به نهادهایی مانند خدمات ملی هواشناسی و هیدرولوژیکی (NMHS) را تقویت می کند.
سیستمهای هشدار زودهنگام چند خطر (MHEWS) برای حفاظت از زندگی، معیشت و محیط زیست حیاتی هستند. شواهد نشان می دهد که مرگ و میر ناشی از بلایا در کشورهایی با پوشش MHEWS محدود تا متوسط تقریباً شش برابر بیشتر از کشورهایی است که پوشش قابل توجهی تا جامع دارند.
پیشرفت هایی حاصل شده است و اکنون بیش از نیمی از کشورهای جهان دارای MHEWS هستند. اما شکاف های قابل توجهی باقی مانده است.
ابتکار هشدارهای اولیه برای همه (EW4All). هدف آن این است که تا پایان سال 2027 از طریق سیستمهای هشدار زودهنگام نجات دهنده زندگی، همه افراد روی زمین در برابر حوادث خطرناک آب و هوا، آب و آب و هوا محافظت شوند. این ابتکار بر اهمیت پذیرش علوم طبیعی و اجتماعی، پیشرفتهای فناوری و رویکردهای فرا رشتهای تأکید کرد.
برای افزایش اقدامات در EW4All در بین ذینفعان، نوآوری در علم، فناوری و ابزارهایی مانند هوش مصنوعی (AI)، پلتفرمهای ارتباطی چند کاناله و دیجیتال و علم شهروندی - محوری خواهد بود. با استفاده از این پیشرفتها و حصول اطمینان از پشتیبانی از منابع کافی، میتوانیم پیشرفتهایی در تغییر بازی ایجاد کنیم تا اطمینان حاصل کنیم که هشدارهای اولیه برای همه برای جوامع در سراسر جهان به واقعیت تبدیل میشود.
متحد در علم 2024 - خلاصه ویدئو
عکس تیم ون در کوئیپ on می Unsplash