تفکر آینده‌نگر و آینده‌نگری استراتژیک، کلید کمک به ما در پرداختن به مسائل پیچیده و مقابله با عدم قطعیت‌های قابل توجه و همچنین ایجاد دیدگاه‌های بلندمدتی هستند که پیامدهای آن را بر نسل‌های آینده در نظر می‌گیرند.
برای کمک به تقویت این فرهنگ پیش‌بینی و آمادگی، و ایجاد یک سیستم چندجانبه که برای نسل‌های فعلی و آینده مرتبط باقی بماند، آزمایشگاه آینده سازمان ملل / مرکز جهانی و ISC برای درک بهتر نقش ملموس و تحول‌آفرین تفکر آینده‌نگر و آینده‌نگری استراتژیک در اطلاع‌رسانی در تصمیم‌گیری و اقدام، با یکدیگر همکاری کرده‌اند.
نتیجه این همکاری، گزارش مشترکی در مورد «تفکر آینده‌نگر و آینده‌نگری استراتژیک در عمل: بینش‌هایی از کشورهای جنوب جهان"
تفکر آینده‌نگر و آینده‌نگری استراتژیک در عمل: بینش‌هایی از کشورهای جنوب جهان
آزمایشگاه آینده‌پژوهی سازمان ملل/مرکز جهانی و شورای بین‌المللی علوم (۲۰۲۵)
تفکر آینده‌نگر یک رویه دیرینه برای کاوش آینده‌های ممکن، شناسایی روندهای نوظهور و آزمودن الگوهای جدید است. این امر به جوامع اجازه می‌دهد تا تغییرات را بهتر پیش‌بینی کنند، دیدگاه‌های بین‌نسلی را پرورش دهند و تصمیمات بهتری را برای امروز شکل دهند.
آینده نگری استراتژیک یک فرآیند سیستماتیک، مشارکتی و جمع‌آوری اطلاعات آینده و چشم‌اندازسازی میان‌مدت تا بلندمدت است که به تصمیم‌گیری‌های امروزی جهت می‌دهد و اقدامات مشترک را بسیج می‌کند. این رویکردها در مورد پیش‌بینی آینده نیستند، بلکه در مورد ایجاد ظرفیت برای پاسخگویی به عدم قطعیت با تاب‌آوری، تخیل و مسئولیت‌پذیری بیشتر هستند.
تفکر آینده‌نگر و آینده‌نگری استراتژیک به سازمان‌ها، رهبران و سیاست‌گذاران کمک می‌کند تا از عدم قطعیت عبور کنند، با چالش‌های پیچیده مقابله کنند و نتایج بلندمدت و پایدار را ارتقا دهند. این امر فرضیات را به چالش می‌کشد، ذینفعان را درگیر می‌کند و مسیرهای جایگزین را پیش‌بینی می‌کند.
تمرکز بر کشورهای جنوب جهان عمدی است. اگرچه این منطقه دارای سنت‌های آینده‌نگری غنی و توسعه‌یافته محلی و روش‌های اثبات‌شده است، اما دیدگاه‌های آن اغلب در گفتگوهای جهانی به حاشیه رانده شده است.
برای درک بهتر کاربرد عملی آینده‌نگاری، آزمایشگاه آینده‌پژوهی سازمان ملل/مرکز جهانی و ISC بیانیه‌ای منتشر کردند. فراخوان برای مطالعات موردی برای برجسته کردن رویکردهای توسعه‌یافته و مورد استفاده در کشورهای جنوب جهان که استفاده از تفکر آینده‌نگر و آینده‌نگری را در تصمیم‌گیری، برنامه‌ریزی و اقدام نشان می‌دهند.
۱۴ مطالعه موردی انتخاب‌شده به دلیل تنوعشان در جغرافیا، موضوع، بخش‌ها و ذینفعان انتخاب شدند. آن‌ها طیف وسیعی از تأثیرات را نشان می‌دهند، عمدتاً از طریق گونه‌شناسی رویکردها بر اساس نتایج مطلوب، از جمله بهبود رفاه اجتماعی، نوآوری در سیستم‌ها، توسعه سیاست‌ها، تغییر سازمانی و گنجاندن دانش بومی.
ارزش آینده‌نگری فقط در تصور آینده‌های مختلف نیست، بلکه در تبدیل این بینش‌ها به تغییرات ملموس است. مهم است که تشخیص دهیم که تمرین‌های آینده‌نگری به تنهایی باعث تغییر نمی‌شوند، بلکه اقداماتی که در پاسخ به بینش‌های آینده‌نگری انجام می‌شوند، واقعاً تفاوت ایجاد می‌کنند.
اگرچه هیچ رویکرد یکسان و واحدی برای همه در مورد تفکر آینده‌پژوهی و شیوه‌های آینده‌نگاری استراتژیک وجود ندارد، شش توصیه کلیدی در مطالعات موردی ارائه شده در این گزارش طنین‌انداز است.
۱. رهبری جسورانه را برای تغییر طرز فکرها و به چالش کشیدن وضع موجود به کار بگیرید
رهبران باید به طور فعال فرهنگی را پرورش دهند که پذیرای آینده‌نگری باشد، پارادایم‌های غالب را به چالش بکشد و پذیرای نوآوری و راه‌حل‌های جدید باشد. ایجاد چنین فرهنگی برای از بین بردن هنجارهای منسوخ، غلبه بر موانع سیستمی و امکان‌پذیر کردن اقدامات آینده‌نگر ضروری است.
۲. سرمایه‌گذاری قاطعانه در همکاری‌های بین دانشمندان، سیاست‌گذاران و جوامع برای ایجاد تأثیر سریع‌تر و واقعی‌تر
برای پیوند دادن علم، سیاست و تلاش‌های اجتماعی، سرمایه‌گذاری قابل توجه و پایدار مورد نیاز است. غلبه بر مقاومت در برابر تغییر و ایجاد اقدام جمعی، به ویژه در مواردی که منافع یا هنجارهای ریشه‌دار مانع تغییر آینده‌نگر می‌شوند، مستلزم تعهد مالی و نهادی است.
۳. از بینش‌های زمینه‌ای و علوم رفتاری برای تقویت آینده‌نگری بهره ببرید
ابتکارات آینده‌نگری باید میزان سوگیری‌های شناختی و رفتاری و زمینه‌های تاریخی و محلی را تشخیص دهند. پرداختن به این تأثیرات - از جمله خوش‌بینی بیش از حد و مقاومت در برابر روایت‌های مخالف - برای تقویت تعامل سازنده و تاب‌آوری در مواجهه با عدم قطعیت بسیار مهم است.
۴. مشارکت فراگیر و تفکر بلندمدت را در تمام سطوح نهادینه کنید
فرآیندهای آینده‌نگاری باید صریحاً فراگیر، قابل دسترس و مشارکتی باشند و تضمین کنند که دیدگاه‌های متنوع از ابتدا یکپارچه می‌شوند. جنسیت، سن، موقعیت جغرافیایی، جمعیت‌شناسی و پیشینه‌ها و دیدگاه‌های متنوع باید در تمرین‌های آینده‌نگاری - و همچنین انواع و منابع داده‌های مورد استفاده - در نظر گرفته شوند.
۵. ایجاد ظرفیت پیش‌بینی سیستماتیک و اطمینان از اندازه‌گیری تأثیر
ایجاد فرصت‌ها و سازوکارهایی برای ظرفیت‌سازی در آینده‌نگری و گنجاندن تفکر بلندمدت در آموزش، توسعه رهبری و فرآیندهای تصمیم‌گیری برای ایجاد نیروی کار و فرهنگ سازمانی آماده برای آینده ضروری است. اقدامات آینده‌نگری باید به طور مناسب و با معیارهای تأثیرگذاری قوی و حساس به شرایط، مقیاس‌بندی شوند تا اطمینان حاصل شود که به نتایج ملموس و پایدار تبدیل می‌شوند.
۶. تقویت شبکه‌ها، دسترسی به داده‌ها و انطباق مبتنی بر شواهد
ایجاد جوامع عملی قوی، پویا و متنوع و تضمین دسترسی آزاد و عادلانه به داده‌ها، برای سیاست‌گذاری تطبیقی اساسی هستند. اکوسیستم‌های دانش مشارکتی، از جمله گروه‌های بومی و مبتنی بر جامعه، باید پرورش یابند تا نوآوری را هدایت کنند، درس‌هایی را از کاربردهای آینده‌نگاری در دنیای واقعی به اشتراک بگذارند و تفکر آینده‌نگر را در سراسر سیستم‌ها نهادینه کنند.
این گزارش با ارائه توصیه‌های عملی و قابل اجرا برای اجرای آینده‌نگاری به شیوه‌های فراگیر، مشارکتی و تأثیرگذار، آینده‌نگاری را به عنوان یک عمل زنده، عملی مبتنی بر جامعه، برابری و تفکر بلندمدت، به رسمیت می‌شناسد. با انجام این کار، به یک سیستم چندجانبه آینده‌نگرتر و پیش‌بینی‌کننده‌تر که برای نسل‌های آینده مناسب است، کمک می‌کند.
می‌توانید ضبط را تماشا کنید اینجا کلیک نمایید
عکس رنزو دسوزا on می Unsplash
بیشتر بخوانید درباره مذاکرات پیمان آلودگی پلاستیک در آستانه تغییر بیشتر بخوانید درباره جایزه Frontiers Planet، دوره پنجم - مهلت ارسال آثار تا ۱ نوامبر ۲۰۲۶ 
بیشتر بخوانید درباره فراخوان استخدام مشاور: نماینده ISC در ژنو | مهلت: ۲۶ اکتبر