کاندیداهای محترم،
دبیرکل بعدی در برهه‌ای از تنش شدید بین مقیاس چالش‌های جهانی و شکنندگی همکاری‌های چندجانبه، مسئولیت خود را آغاز خواهد کرد. مواجهه با این چالش به چیزی بیش از مهارت دیپلماتیک نیاز دارد. این امر به توانایی سازمان ملل متحد در بسیج سیستماتیک و پیشگیرانه اشکال متنوع دانش در طیف کاملی از اولویت‌های خود، از بحران آب و هوا و افزایش نابرابری گرفته تا مدیریت فناوری‌های نوظهور، بستگی دارد.
بنابراین، شورای بین‌المللی علوم و ۲۵۰ سازمان عضو آن در حوزه‌های علوم طبیعی و اجتماعی از دبیرکل بعدی سازمان ملل متحد می‌خواهند که علم را به عنوان ستون اصلی حکومت جهانی قرار دهد.
سازمان ملل متحد نشان داده است که وقتی علم و چندجانبه‌گرایی با هم کار می‌کنند، چه چیزهایی ممکن است. IPCC همچنان یکی از مهم‌ترین رابط‌های علم و سیاست است که تاکنون ساخته شده است. هیئت مشاوره علمی دبیرکل که احیا شده است، اخیراً در پیشبرد درک مشترک بین رهبری سازمان ملل متحد مؤثر بوده است. با این حال، دانش علمی اغلب اوقات همچنان یک امر فرعی است. تک کاره مشارکت در تصمیم‌گیری، و دسترسی به تخصص علمی در کشورهای عضو همچنان ناهموار است.
این شکاف‌ها دقیقاً در زمانی که چالش‌های جهانی، همکاری علمی عمیق‌تری را می‌طلبند، در حال افزایش هستند، زیرا دولت‌ها به طور فزاینده‌ای همکاری بین‌المللی را از دریچه امنیتی می‌بینند و دانش مشترک را به عنوان یک مسئولیت استراتژیک به جای یک دارایی در نظر می‌گیرند. در این محیط، نقش سازمان ملل متحد به عنوان یک مجمع قابل اعتماد که در آن همکاری علمی فراتر از شکاف‌های ژئوپلیتیکی است، بسیار حیاتی‌تر می‌شود - و مشارکت بین سازمان ملل متحد و جامعه علمی جهانی می‌تواند و باید عمیق‌تر شود.
ISC حداقل سه جبهه را می‌بیند که دبیرکل بعدی می‌تواند قاطعانه برای نهادینه کردن عمیق‌تر علم در نظام سازمان ملل متحد در آنها اقدام کند:
اول، تقویت مسیرهایی که از طریق آنها دانش علمی، تصمیم‌گیری در سطح بین‌المللی را شکل می‌دهد. میلیون‌ها دانشمند، هزاران سیستم دانش بومی و اشکال نوظهور علم شهروندی، در مجموع نمایانگر مجموعه‌ای عظیم و کم‌استفاده از دانش هستند. آنچه که وجود ندارد، سازوکارهای مؤثر و نهادینه‌شده‌ای است که این دانش را برای همه کشورهای عضو قابل دسترس و قابل اجرا کند. این به معنای اصلاح ساختارهای دائمی و موجود است. تک کاره سازوکارهای مشورتی سازمان ملل و طراحی سازوکارهای جدید برای ایجاد رابط‌های علمی-سیاست‌گذاری که می‌توانند دانش و تحقیق را به اقدام هماهنگ جهانی تبدیل کنند.
دوم، علوم اجتماعی را در قلب تلاش‌های سازمان ملل برای درک، پیش‌بینی و پاسخ به تغییرات قرار دهید. این رشته‌ها برای درک پیامدهای اجتماعی و اخلاقی فناوری‌ها و نوآوری‌هایی که جوامع را سریع‌تر از توانایی نهادها در سازگاری با آنها تغییر شکل می‌دهند، ضروری هستند. ما نمی‌توانیم بدون تأمل اخلاقی و آینده‌نگری استراتژیک لازم برای پیش‌بینی مزایای آنها و خطرات استفاده دوگانه‌ای که ممکن است ایجاد کنند، از عهده استقرار آنها برآییم. اطمینان از اینکه چارچوب‌های نظارت بین‌المللی با این تحولات همگام باشند، یکی از مهم‌ترین مسئولیت‌هایی است که دبیرکل بعدی به ارث خواهد برد.
سوم، از دسترسی عادلانه و منصفانه به دانش به عنوان تجلی عینی وعده بنیادین سازمان ملل متحد حمایت کنید. دانش یکی از معدود منابعی است که وقتی به اشتراک گذاشته می‌شود، ارزش بیشتری پیدا می‌کند - با این حال، ظرفیت تولید دانش و مشارکت در تصمیم‌گیری‌های جهانی همچنان عمیقاً نابرابر است. برای امکان‌پذیر کردن تصمیم‌گیری قوی مبتنی بر شواهد، ضروری است که کشورهای کم‌درآمد و با درآمد متوسط، دسترسی عادلانه به دانش علمی، فرصت‌هایی برای انتشار دانشی که تولید می‌کنند و مسیرهای معناداری برای ارائه تخصص خود به مباحث سیاست‌گذاری جهانی داشته باشند. حق مشارکت و بهره‌مندی از پیشرفت علمی در سطح بین‌المللی به عنوان یک حق انسانی شناخته شده است. تحقق این حق مستلزم حفاظت از آزادی علمی و ایجاد محیطی است که در آن دانشمندان بتوانند با یکدیگر همکاری کنند، ارتباط برقرار کنند و دانش را در سراسر مرزها تبادل کنند.
برخی از بزرگترین دستاوردهای دهه‌های اخیر از دانشمندان و سیاست‌گذارانی حاصل شده است که با هدف مشترکی فعالیت می‌کردند: ریشه‌کنی آبله، حذف تدریجی مواد مخرب لایه ازون و نقشه‌برداری از ژنوم انسان. اینها تصادفی نبودند؛ بلکه محصول تعهد پایدار نهادی به علم به عنوان یک دارایی مشترک جهانی بودند. این تعهد همچنان از حمایت گسترده عمومی برخوردار است. شهروندان در ۶۸ کشور گزارش اعتماد بالایی به دانشمندان دارند و می‌خواهند آنها بیشتر در شکل‌دهی سیاست‌ها مشارکت داشته باشند. این پایه‌ای است که دبیرکل بعدی باید بر آن بنا کند.
با توجه به روند اصلاحات UN80 و توجه به دستور کار توسعه پس از 2030، یک مأموریت جدید فرصتی واقعی برای نهادینه کردن علم به عنوان یک ویژگی دائمی از اقدامات سازمان ملل متحد ارائه می‌دهد - نه تنها به عنوان منبعی که در مواقع اضطراری فراخوانده می‌شود، بلکه به عنوان زیرساختی پایدار برای هوش جمعی که چالش‌های جهان به آن نیاز دارند.
شورای بین‌المللی علوم، به عنوان بزرگترین سازمان جهانی که اتحادیه‌های علمی، دانشگاه‌ها و جوامع تحقیقاتی را در رشته‌ها و مناطق مختلف گرد هم می‌آورد، آماده است تا از دبیرکل بعدی حمایت کند و به عنوان شریکی قابل اعتماد بین نظام سازمان ملل و جامعه علمی جهانی در ایجاد همکاری چندجانبه تجدید شده‌ای که همه ما به آن متکی هستیم، خدمت کند.
بیشتر بخوانید درباره مذاکرات پیمان آلودگی پلاستیک در آستانه تغییر 
بیشتر بخوانید درباره فراخوان استخدام مشاور: نماینده ISC در ژنو | مهلت: ۲۶ اکتبر بیشتر بخوانید درباره پیوند علم و حکومت در آمریکای لاتین و کارائیب 