مشارکت برای دانشمندان آواره

ترسیم پرتره ای دقیق از وضعیت دانشمندان پناهنده و آواره، و برنامه هایی که برای حمایت از آنها انجام می شود، کار کوچکی نیست. بسیاری از مؤسسات، آکادمی‌ها، سازمان‌های غیردولتی و سازمان‌های دولتی در حال حاضر به این دانشمندان در تبعید برای تحصیلات تکمیلی، تحقیقات، برنامه‌های مربیگری و حتی حمایت از معیشت و اشتغال، بورسیه تحصیلی ارائه می‌دهند. اما هماهنگی در سطح بین المللی وجود ندارد و یا وجود ندارد.

در حال حاضر، هیچ نظرسنجی در دسترس نیست که نشان دهد چند دانشمند از کشور خود به دلیل جنگ ها و سایر تهدیدها فرار کرده اند. هنگامی که آنها به یک کشور جدید می رسند، زبان، موانع فرهنگی و وضعیت حقوقی می تواند روند ادغام را کند کند و کسب موقعیت دانشگاهی را به چالشی تبدیل کند. به این دلیل آکادمی جهانی علوم (TWAS) مشارکت بین آکادمی (IAP) و شورای بین‌المللی علوم (ISC)، زیر چتر Science International، ابتکار جدیدی را برای ایجاد یک ائتلاف فراملی برای تقویت همکاری‌های بین‌المللی و برجسته کردن بهترین شیوه‌ها آغاز کرده‌اند.

«موضوع دانشمندان پناهنده به من نزدیک است زیرا من نیز در گذشته دانشمند پناهنده بودم. سال ها پس از اسکان پناهندگان در یک کشور، آنها و فرزندانشان ممکن است هنوز به عنوان پناهنده دیده شوند. آنها این موقعیت را برای نسل ها دارند. بنابراین، ما امیدواریم که این کارگاه فرصتی برای بحث و گفتگو باشد و به یافتن راه هایی برای حمایت از دانشمندان فراری تا جایی که می توانیم کمک کند.

رومین مورنزی، مدیر اجرایی TWAS گفت.

برای شناسایی اولویت ها و اهداف یک استراتژی جدید، این سه سازمان در روزهای 7 و 13 تا 14 مهرماه میزبان کارگاه مجازی بودند. این رویداد با عنوان "شبکه و کارگاه برنامه ریزی حمایت از دانشمندان آواره و پناهندگان" با هدف تسهیل هماهنگی بهتر در مورد این موضوع برگزار شد که امیدواریم منجر به شکل های جدیدی از حمایت از دانشمندان آواره از سوی سهامداران بین المللی شود. همچنین به عنوان سکوی پرتاب برای یک پروژه 11 ماهه تحت هدایت مشاوره ارین بیوس، شرکتی که در ابتکارات مرتبط با پناهندگان متخصص است، عمل کرد.

کارشناسانی از ارگان‌هایی که قبلاً در این زمینه فعال بودند شامل ماتیو دنیس، مدیر علوم ISC بودند. لیلیانا پاسسینیک، معاون واحد مرکز تحقیقات مشترک کمیسیون اروپا (JRC) در بروکسل؛ جیمز کینگ، مدیر صندوق نجات دانش پژوهان مؤسسه آموزش بین المللی (IIE-SRF). Manal Stulgaitis، افسر آموزش آژانس پناهندگان سازمان ملل متحد (UNHCR) - و همچنین دانشمندان آواره، از جمله چندین پناهنده.

ما کجا ایستاده ایم؟

در طول بحث‌های سه روزه، حدود 30 شرکت‌کننده ترکیبی از اطلاعات استراتژیک و داستان‌های شخصی، داده‌های آماری و چشم‌اندازهای آینده را ارائه کردند. اما از همان ابتدا، شرکت‌کنندگان در مورد فقدان اطلاعات اساسی در مورد جنبه‌های کلیدی پیرامون وضعیت دانشمندان در حال فرار از جنگ، مانند نیازهای اصلی دانشمندان و اینکه چه چارچوب‌های سیاست بین‌المللی مؤثرتر است، توافق کردند.

کارشناسان در این گفتگو توافق کردند که راهی برای بهبود زندگی دانشمندان پناهنده در کشورهای میزبان، سرمایه گذاری بیشتر در آموزش و مهارت های حرفه ای آنها خواهد بود. بر اساس داده های ارائه شده توسط Manal Stulgaitis، یک افسر آموزشی در UNHCR، تنها 3٪ از پناهندگان در آموزش عالی ثبت نام کرده اند، با درصدهای بالاتر در مدارس متوسطه (24٪) و در مدارس ابتدایی (63٪). با این حال، خطر ترک تحصیل زیاد است.

اما سازمان‌هایی مانند کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل و سایرین برای کمک به این امر گام برمی‌دارند. از سال 2002، IIE-SRF از طریق کمک هزینه تحصیلی برای نزدیک به 900 دانش پژوه از 60 کشور، با مشارکت 425 موسسه میزبان در 47 کشور در سراسر جهان، حمایت کرده است. و درخواست‌ها برای درخواست‌های کمکی، علی‌رغم همه‌گیری کووید-19، با یمن و ترکیه در فهرست کشورهای مبدأ، هم در سال‌های 2019 و هم در سال 2020، همچنان ادامه دارد. به همین دلیل است که فراهم کردن فرصت‌های آکادمیک برای این دانشمندان و دانشمندان ضروری است برای ارائه برنامه هایی برای توسعه حرفه ای خود، به دنبال همکاری از دانشگاه ها و موسسات تحقیقاتی، آژانس های سازمان ملل متحد، دولت ها و شبکه های علمی.

ما وظیفه داریم از همکاران خود برای رسیدن به امنیت حمایت کنیم و بتوانیم کارهای علمی خود را در امنیت دنبال کنیم. ما هرگز نباید مهارت‌ها، تخصص و تجربیات منحصربه‌فرد این دانشمندان را که برای آکادمی‌های خود، کشورهای میزبان و جامعه علمی جهانی به ارمغان می‌آورند، نادیده بگیریم. به همین دلیل است که IIE-SRF آماده پیوستن به TWAS، یونسکو و سایر شرکا برای یافتن راه حل هایی برای این بحران جهانی برای علم است.

کینگ مدیر IIE-SRF گفت

به همان اندازه که ردیابی مسیرهای مهاجرت و سرنوشت افرادی که خانه های خود را ترک می کنند دشوار است، برخی از ابزارها در حال حاضر وجود دارند که بینشی در مورد این موضوع مرتبط جهانی ارائه می دهند. ابزارهای مرجع آنلاین تعاملی JRC، به ویژه، اطلس مهاجرت و مرکز داده پویا لیلیانا پاسسینیک، معاون رئیس واحد JRC توضیح داد که سیاستگذاران را قادر می سازد تا به طور سفارشی به داده های جهانی در مورد مهاجرت و جمعیت شناسی بر اساس نیازهای خاص خود دسترسی داشته باشند، آنها را انتخاب و تجسم کنند.

به عنوان خدمات علم و دانش کمیسیون اروپا، JRC یک مرکز دانش در مورد مهاجرت و جمعیت شناسی (KCMD) ایجاد کرده است که تخصص بین رشته ای و مهارت های تحقیقاتی گسترده را گرد هم می آورد. JRC همچنین برنامه دانشمند پناهندگان خود را راه اندازی کرده است.

TWAS و IAP در ابتکارات دانشمندانی که از کشورهایشان فرار می کنند، جدید نیستند. در سال 2017، آکادمی کارگاه آموزشی را با عنوان "دانشمندان پناهنده: منابع فراملی" ترتیب داد. همچنین فهرستی از نهادهای برجسته ارائه دهنده پشتیبانی و اطلاعات را جمع آوری کرد و یک فیلم مستند تولید کرد که همه در TWAS موجود است. سایت اینترنتی.

IAP پلتفرم را ساخته استحمایت از دانشمندان پناهنده و آوارهبرای کمک به ایجاد زمینه برای حمایت هماهنگ ملی، منطقه ای و بین المللی از دانشمندان آواره.

در همین حال، ISC دارای یک برنامه عمل همراهی پروژه با منابع بیشتری برای پیگیری. این پروژه بخشی از چندین است ابتکارات دیگر اصلاح علم و نظام های علم.

از داده های موجود تا ایده های جدید

این کارگاه همچنین لحظاتی از بحث و گفتگوی فشرده را در میان شرکت‌کنندگان ارائه داد که بر روی نکات کلیدی ضروری برای ایجاد ابتکارات آتی توافق کردند. نقشه برداری از ابتکارات موجود برای جلوگیری از تکرار تلاش ها یک پیشنهاد رایج بود. سایر مراحل اولیه مهم عبارتند از:    

• تعیین نقش های روشن برای ذینفعان؛
  
• ایجاد یک ائتلاف ساختاریافته با پیوندهای دولتی بیشتر؛
  
• ایجاد یک پورتال متمرکز با اطلاعات و فرصت‌ها برای دانشمندان آواره و پناهنده.
  
• ابتکارات حمایتی برای برجسته کردن وسعت نیازهای پناهندگان.

شرکت کنندگان موافقت کردند که دانشمندان آواره منبعی برای کشورهای میزبان هستند، اما باید منبعی برای این ابتکار نیز باشند. آنها برای درک نیازهای خاص چنین دانشمندانی از تجربه دست اول، کمک به شناسایی بهترین شیوه ها و ایجاد ارتباط مستقیم با سایر همکارانی که به کمک نیاز دارند، کلیدی هستند. حمایت از دانشمندان آواره فقط کمک به یک فرد یا خانواده او نیست. فراس خراط، دانشمند سوری که استاد دانشگاه حلب بود و اکنون یک محقق زیست پزشکی مولکولی در دانشگاه تریست (ایتالیا) است، مشاهده کرد که این گامی ارزشمند برای حمایت از کشور خود در آینده است. برای بازگشت به خانه

مأموریت TWAS کمک به ایجاد و حفظ ظرفیت علمی در جنوب است. بنابراین، ایده این است که ما باید به دانشمندان آواره کمک کنیم تا با ادغام آنها در دانشگاه، یا حتی بخش خصوصی، در کشورهای میزبان خود، از آخرین پیشرفت‌ها در زمینه خود مطلع شوند. تنها با انجام این کار، آنها می توانند در بازسازی کشورهای خود در زمانی که انجام این کار برای آنها ایمن باشد، کمک کنند.»

-گفت هماهنگ‌کننده IAP Peter مک گراث

حفاظت از دانشمندان حفاظت از علم و به نوبه خود از سرنوشت مشترک بشریت است. اگر کاری نکنیم چه عواقبی خواهد داشت؟ انتظار می‌رود کارگاه بعدی، که برای مارس 2021 برنامه‌ریزی شده است، پاسخ‌های بیشتری به این سؤال و راه‌حل‌هایی برای چالش‌های پیش رو ارائه دهد.

برای سوالات لطفا تماس بگیرید displacedscientists@twas.org

تصویر توسط نیکول لگیسا از علم در تبعید