در ژانویه 2019، مجموعهای از مصاحبهها را درباره انتشارات علمی و دسترسی آزاد راهاندازی کردیم. این بحث با انتشار "Plan S" در سپتامبر 2018 آغاز شد - ابتکار کمیسیون اروپا برای اطمینان از اینکه از 1 ژانویه 2020، همه نشریات علمی که در مورد نتایج تحقیقات با بودجه عمومی گزارش میدهند، فوراً در دسترسی آزاد در دسترس هستند. لیزی سایر از ISC برخی از جالب ترین نکات صحبت در مورد این موضوع موضوعی را گردآوری کرده است.
در 31 می، یک نسخه اصلاح شده دستورالعمل های Plan S منتشر شد، پرداختن به بسیاری از نکات مطرح شده در ما سری مصاحبه و توسط جامعه علمی به طور گسترده تر. مهمتر از همه، دستورالعملهای اصلاحشده، معرفی Plan S را یک سال به تعویق انداخت و زمان بیشتری را برای انتقال به سیستم جدید فراهم کرد. بازنگری ها و جدول زمانی تمدید شده به طور گسترده مورد استقبال قرار گرفته است، اما بحث در مورد چگونگی بهبود سیستم انتشارات علمی به هیچ وجه حل نشده است.
در اینجا ده نکته کلیدی صحبت از مجموعه وبلاگ ما وجود دارد که فکر می کنیم همچنان مورد توجه خواهد بود:
1. اول از همه، همه قبول دارند که سیستم انتشارات علمی باید تغییر کند
اختلاف کمی وجود داشت که نشر علمی نیاز به بازنگری و اصلاح دارد. اولین مصاحبه کننده ما، رابرت یان اسمیت، معمار Plan S، دلیل غیرقابل دفاع بودن سیستم فعلی را توضیح داد: هزينه هاي انتشار علمي سه بار به هزينه عمومي ضربه مي خورد در حالي كه تعداد كمي از مؤسسات انتشاراتي از منافع آن بهره مي برند. علاوه بر این، محققان در موسسات با بودجه ضعیف - به ویژه در جنوب جهانی - ممکن است به دلیل هزینه ها از مطالعه یا انتشار در معتبرترین مجلات جهان محروم شوند. در زمانی که برای مقابله با چالشهای جهانی مانند تغییرات آب و هوایی به تخصص از سراسر جهان نیاز داریم، موانع مشارکت در شرکتهای علمی غیرقابل دفاع تلقی میشوند.
خود صنعت نشر نیز نیاز به تغییر را تصدیق می کند و پیشنهاد می کند که انگیزه باید از سمت تقاضا باشد. این بدان معناست که محققان به طور فزاینده ای دسترسی آزاد را انتخاب می کنند و سرمایه گذاران مشوق هایی را در شرایط کمک مالی ارائه می دهند.
برخی دیگر خواستار تغییر رادیکال تر مدل انتشار هستند. به ما یادآوری میکند که علم خوب لزوماً به صورت تکههای داستانی به دست نمیآید. پس چرا نشر باید به مدلی چند صد ساله پایبند بماند؟
مصاحبههای ما به دور از اینکه موضوعی تفرقهانگیز باشد، مقبولیت و حمایت گستردهای را برای دسترسی آزاد آشکار کرد. طرح S حرکت تازه ای را در مورد بحث های دسترسی آزاد و تعداد آژانس های مالی ملی که به آن ملحق می شوند ایجاد کرده است ائتلاف S به ابتکار عمل نفوذ واقعی داده اند. در حالی که جزئیات نحوه دسترسی به دسترسی آزاد جهانی به دور از توافق است، ما دیگر در مورد اینکه آیا دسترسی آزاد فی نفسه ایده خوبی است یا خیر، بحثی نداریم.
با این حال، سؤالات مربوط به اینکه چه کسی، چگونه و چه مقدار باید بپردازد، حل نشده باقی می ماند - چندین مصاحبه شونده از انتقال به سمت یک مدل خدمات محورتر حمایت کردند که در آن هزینه ها منعکس کننده منابع مورد نیاز است (به معنای سود کمتر برای ناشران). دومینیک بابینی پرسید: آیا در وهله اول باید راه حلی مبتنی بر بازار وجود داشته باشد؟.
نتیجه این است که حرکت از مدل پرداخت به خواندن به مدل پرداخت به انتشار، محققانی را که در کشورها و مؤسسات فقیرتر کار میکنند، آسیب میرساند که ممکن است نتوانند هزینههای گرانقیمت انتشار مقاله (APC) را تامین کنند. coAlition S در حال حاضر در حال بررسی ایده تخفیف یا چشم پوشی از هزینه برای محققان کشورهای با درآمد متوسط و کم است، اما این واقعیت که چند کشور با درآمد متوسط تعداد نسبتاً زیادی مقاله علمی منتشر می کنند، کار را پیچیده می کند. وقتی بودجه به این شکل ناعادلانه توزیع می شود، APC عادلانه چیست؟
آخرین تکرار از دستورالعمل های Plan S در مورد هزینه های انتشار که «مناسب با خدمات انتشارات ارائه شده» است، و برای شفافیت در مورد نحوه ساختار هزینه ها بحث می کند. از اول ژانویه 1، انتظار میرود که ناشران خدمات مختلفی مانند بررسی همتا یا ویرایش کپی را قیمتگذاری کنند، بهطور ایدهآل برای هر مجلهای که منتشر میکنند، اما حداقل در کل کسبوکارشان. هدف از چنین شفافیتی برای کمک به سرمایهگذاران در تصمیمگیری در مورد هزینههای مناسب است، با اینکه coAlition S مسیر سقف هزینههای بالقوه را برای آینده باز نگه میدارد. با این حال، سؤالاتی در مورد اینکه آیا الزام این نوع شفافیت از سوی شرکت های تجاری ممکن است مغایر با دستورالعمل های رقابت اتحادیه اروپا باشد، مطرح شده است.
اینها همه سؤالات بزرگ اقتصاد سیاسی است. انتظار نداشته باشید که آنها به این زودی حل شوند.
دومینیک بابینی از CLACSO - شورای علوم اجتماعی آمریکای لاتین - قدرت انتشار با دسترسی آزاد در آمریکای لاتین را به همه ما الهام بخشید، جایی که ابتکارات تحت رهبری محققان، دانشگاههای دولتی و سازمانهای دولتی مخازن را در اولویت قرار دادهاند و کیفیت را در مجلات دسترسی آزاد در منطقه بالا بردهاند. رابین کرو، رئیس سابق آکادمی علوم آفریقای جنوبیو شیائولین ژانگ، مدیر سابق کتابخانه ملی علوم در پکن و یکی از مدافعان کلیدی دسترسی آزاد در چین، هر دو راه حل های محلی را برای انتشار با دسترسی آزاد مطرح کردند. در حالی که Plan S در ابتدا به عنوان یک ابتکار اروپایی در نظر گرفته شده بود، اما در سراسر جهان موج می زند. اما ما باید سیستمها و ابتکارات موجود را که از دسترسی آزاد گسترده در سایر مناطق جهان پشتیبانی میکنند، در نظر داشته باشیم.
همچنین نگاه کنید به:
البته، همه مصاحبه شوندگان ما نگران اهمیت نشریات برای پیشرفت شغلی علمی و پیوند دوگانه بین نیاز به انتشار و حفظ کیفیت نشریات بودند. در مرکز این نگرانی این ترس وجود داشت که تمرکز محدود بر انتشارات با تأثیر بالا به عنوان نماینده برتری علمی به این معنی است که محققانی که کمتر در مجلات با تأثیر بالا منتشر می کنند - چه به دلیل هزینه ها و موانع زبانی باشد، چه به این دلیل که آنها با کار آموزشی یا قراردادهای نامطمئن - ممکن است برای تصدی و ارتقای شغلی نادیده گرفته شود.
نکات منفی دیگر عبارتند از: تأکید بیش از حد بر تحقیقات به ضرر تدریس در دانشگاه ها، فشار برای انتشار که منجر به «برش دادن سالامی» همان تحقیقات و افزایش تعداد ناشران غارتگر به دنبال سود بردن از آن هستند. رابرت-جان اسمیتز "وسواس با ضریب تاثیر مجلات" را تقبیح کرد، اما ما همچنین شنیدیم که در فرآیندهای استخدام و ارزیابی تحت فشار زمان، داوران اغلب عناوین مجلات را به جای محتوای مقالات منتشر شده بررسی می کنند.
با این حال، سابینا لئونلی نشانه هایی از تغییرات مثبت را شناسایی کرد در دانشگاههای جداگانه، و ما بیشتر در مورد کارهای انجام شده توسط آن شنیدیم پلتفرم سیاست علمی باز در مورد شاخص های علم باز شاخصها و ارزیابیهای کیفی که بر اساس جمعبندی عددی نیستند، میتوانند جایگزینهای خوبی برای ضریب تاثیر مجله و تعداد استناد باشند. اما اجرای آنها برای برخی موسسات می تواند چالش برانگیز باشد و تغییر واقعی مستلزم ثبت نام تعداد قابل توجهی از موسسات است.
در همان زمان، ما شنیدیم که چگونه راهحل این موضوع میتواند از خود سیستمهای انتشارات علمی باشد. فنآوریهای جدید فرصتهایی را برای سیستمهای بازبینی تعاملیتر ارائه میدهند، که بازخورد منظم خود محققین را در طیفی از معیارهای مختلف ترکیب میکند. استفاده از این سیستمهای جدید الهامگرفته از Trip Advisor برای بررسی همتایان به مشارکت گروه مهمی از محققان بستگی دارد که هنوز اتفاق نیفتاده است. معمای چگونگی ارزیابی تحقیقات علمی همچنان وجود دارد.
همچنین باید منتظر جزئیات بیشتری در مورد چگونگی تعامل چارچوبهای ملی برای ارزیابی تأثیرات تحقیق (و محققان) با Plan S در کشورهایی باشیم که امضا کردهاند.
توافق کلی وجود دارد که دادههای باز چیز خوبی است و تا آنجا که ممکن است دادهها باید آشکارا به اشتراک گذاشته شوند، اما نحوه انجام آن کمتر مشخص است.
Plan S "به شدت" دسترسی آزاد به داده های تحقیقاتی را تشویق می کند، اما به جزئیات نمی پردازد. این ممکن است یک تصمیم عملگرایانه باشد: ممکن است نگرانیهای اخلاقی و علمی در مورد اینکه کدام دادهها باید به اشتراک گذاشته شوند، وجود داشته باشد، و اغلب باید بر اساس مورد به مورد تصمیمگیری شود. در واقع، دستورالعملها بیان میکنند که دادهها باید «تا حد امکان باز و تا حد لزوم بسته باشند». در مصاحبه ما با سابینا لئونلی، او استدلال کرد که اولین قدم مفید میتواند برای محققان باشد که انتخابهای خود را در مورد دادههایی که به اشتراک میگذارند – و چه چیزی را به اشتراک نمیگذارند، توضیح دهند. Steven Inchcoombe از Springer Nature ما را با تجربهاش در انتشار مجموعههای داده دسترسی باز آشنا کردبا اعتراف به این که «پول بسیار زیادی را در این طرحها از دست دادهاند»، اما پیشنهاد سرمایهگذاران برای برنامههای مدیریت دادهها، شروع به ایجاد نوآوری در ساخت مجموعههای دادههای آزمایشی قابل یافتن و (دوباره) میکند.
بیشتر ببین:
https://council.science/cms/2017/04/open-data-in-big-data-world_long.pdf
دستورالعملهای اصلاحشده Plan S پیشبینی میکنند که مجوز Creative Commons Attribution (CC BY) بهعنوان پیشفرض استفاده شود، اما مجوز محدودتر CC BY-ND [بدون مشتقات] ممکن است بهصورت موردی، در صورت تایید توسط تامین کننده مالی مسائل مربوط به حق نسخهبرداری شخص ثالث معمولاً بر رشتههایی تأثیر میگذارد که در آن بازتولید محتوای موجود (مثلاً تصاویر) رایج است، مانند تاریخ هنر. تحقیقات اخیر همچنین تفاوت هایی را در روش هایی که مجلات پزشکی مجوزهای CC BY را نسبت می دهند کشف کرده است.، دریافتند که اکثر مجلات پزشکی پیشرو به محققانی که تحقیقاتی را که با بودجه تجاری گزارش می دهند، امکان انتشار دسترسی آزاد تحت مجوز حق چاپ را ارائه نمی دهند که امکان خواندن و استفاده مجدد نامحدود از محتوا را فراهم می کند.
در بسیاری از رشته ها - به ویژه در علوم انسانی و اجتماعی - تک نگاری ها بسیار مهم هستند. مونوگراف مطالعهای است که در طول یک کتاب درباره یک موضوع تخصصی، معمولاً توسط یک نویسنده نوشته میشود. آنها به دلیل هزینه و مشکلات مربوط به شامل محتوای شخص ثالث دارای حق نسخه برداری مانند متن یا تصاویر که ممکن است هزینه های بالایی با آنها داشته باشند، برای دسترسی آزاد چالش برانگیز هستند.
با این حال، مدلهایی برای انتشار کتابهای دسترسی آزاد در حال ایجاد هستند، با باز شدن مطبوعات جدید و چاپهای موجود گزینههای دسترسی آزاد را ارائه میکنند. علاوه بر این، کتابخانهها با هم گروهبندی میشوند تا از طریق ناشران مانند، تکنگاشتهای دسترسی آزاد را تأمین مالی کنند دانش بدون قفل یا از طریق ائتلاف انتشارات کتابخانه.
یک مزیت این است که به نظر می رسد OA به گردش خون کمک می کند. آ مطالعه طبیعت Springer 2017 دریافتند که کتابهای OA در سال اول انتشار 7 برابر بیشتر دانلود میشوند و 50 درصد بیشتر از کتابهای غیر OA در یک دوره 4 ساله استناد میشوند.
ائتلاف S تأیید کرده است که بیانیه ای در مورد نحوه اعمال اصول Plan S برای تک نگاری ها و فصل های کتاب تا پایان سال 2021 صادر خواهد کرد، بنابراین به زودی منتظر بحث های طولانی تر در مورد این موضوع باشید.
برای کسب اطلاعات بیشتر رجوع کنید به:
فناوریهای آنلاین امکانات جدیدی را برای به اشتراک گذاشتن تحقیقات و دریافت بازخورد سریع از همتایان ارائه میدهند. این میتواند راه را برای نسخهسازی آنلاین و نسخهسازی مجدد باز کند، به طور بالقوه شفافیت را در مورد فرآیندهای بررسی همتایان بهبود بخشد و امیدواریم تعیین قابلیت اطمینان نتایج را آسانتر کند.
مخازن آنلاین پیش از چاپ ارزش خود را در فیزیک نظری و اخترفیزیک ثابت کرده اند و سایر رشته ها شروع به آزمایش با آنها کرده اند. همراه با تلاشها برای حمایت از اشتراکگذاری سریع ایدهها از تحقیقات اولیه، آیا میتوانیم در آستانه مدلهای بسیار پویاتر برای اشتراکگذاری تحقیقات در دنیای پیشچاپ باشیم؟
با این حال، مارتین ایو هشدار داد که کارکنان مورد نیاز برای انتشار آنلاین را دست کم نگیریدو نه بودجه بازاریابی مورد نیاز برای انتشار پلتفرم های جدید. در جایی که انتشارات علمی ممکن است زمانی نیاز به تایپنویس داشته باشد، امروزه ممکن است به یک توسعهدهنده وب نیاز داشته باشد، اما انتشار آنلاین قطعاً نیاز به تخصص و منابع را برطرف نکرده است.
As لوک دروری به ما یادآوری کرد که جوامع دانش آموخته - از آن دسته که برخی از اعضای ISC را تشکیل می دهند - زمانی کلید اصلی انتشارات علمی بودند.. آماده سازی نشریات جوامع آموخته مکانیسم شناسایی و انتشار تحقیقات معتبر بود، اما بسیاری از آکادمی ها و انجمن های انضباطی از آن زمان این فرآیند را به ناشران حرفه ای برون سپاری کرده اند.
برخی از جوامع هنوز درگیر انتشار از طریق یک مدل ترکیبی برای دسترسی آزاد هستند، با اصرار Plan S مبنی بر اینکه مجلات ترکیبی برنامه های خود را برای انتشار مقالات با دسترسی آزاد بیشتر در یک دوره زمانی معین تنظیم کنند، احساس خطر می کنند. مایکل اسپدینگ، دبیر کل IUPHAR (اتحادیه بینالمللی فارماکولوژی پایه و بالینی) دستورالعملهای اصلاح شده Plan S را «اخبار ترکیبی» توصیف کرد. برای جوامع حرفه ای غیر انتفاعی که از APC های مجلات ترکیبی خود برای سرمایه گذاری مجدد در تحقیقات استفاده می کنند.
با این حال، ما همچنین شنیدیم که تنوع در انواع انتشارات علمی میتواند برای جوامع دانشآموز مفید باشد که میتوانند از شبکههای خود برای مدیریت نسخههای سرمقالهشده جدیدترین نشریات استفاده کنند، و نوع ترکیببندیهای در دسترس را ارائه دهند که بسیاری از خوانندگان میخواهند. علاوه بر این، همانطور که مارتین ایو توضیح داد، مدلهای اثباتشدهای وجود دارند که میتوانند برای جوامع دانشآموزی که به دنبال حرکت به سمت انتشارات با دسترسی آزاد هستند، کار کنند.
شاید ماندگارترین اثر Plan S این باشد که گفتگویی را در مورد اینکه چگونه انتشارات علمی واقعاً می تواند برای مخاطبان اصلی خود ارائه دهد، به سرعت آغاز کرد. این تصدیق صریح که چیزی باید تغییر کند ممکن است راه را برای آزمایش و رنسانس در شرکت انتشارات علمی باز کند.
آیا نظری در مورد Plan S، علوم باز یا انتشارات علمی به طور کلی دارید؟ ما را دنبال در توییتر و اگر می خواهید به طور کامل در این بحث مشارکت کنید، گفتگو را ادامه دهید یا تماس بگیرید.
عکس لیساندر یوئن on می Unsplash