وبینار: ایمونولوژی با تدریس پلاسمودیوم فالسیپاروم

پلاسمودیوم فالسیپاروم از استراتژی های متعددی برای فرار از پاسخ ایمنی انسان استفاده می کند. در حالی که عفونت توسط تعداد کمی از اسپوروزوئیت‌ها ایجاد می‌شود که عمدتاً توسط سیستم ایمنی نادیده گرفته می‌شوند، انگل‌های مرحله خونی فراوان از آنتی‌ژن‌های سطحی چند شکلی و چندشکل برای جلوگیری از پاکسازی و براندازی پاسخ ایمنی استفاده می‌کنند. از داوطلبان ایمن‌سازی شده با اسپوروزویت‌های تابش‌شده، خانواده‌ای از آنتی‌بادی‌های خنثی‌کننده قوی را شناسایی کردیم که به مکان‌های متعددی از پروتئین CSP متصل می‌شوند و ابزار جدیدی برای پیشگیری و طراحی واکسن هستند. با استفاده از یک جستجوی سیستماتیک برای آنتی‌بادی‌هایی که به طور گسترده به گلبول‌های قرمز آلوده متصل می‌شوند، در 10 درصد از افراد در معرض مالاریا، دسته جدیدی از آنتی‌بادی‌های تولید شده توسط درج DNA ژنومی که گیرنده‌های مهاری انسانی (LAIR1 یا LILRB1) را رمزگذاری می‌کنند در ژن‌های آنتی‌بادی کشف کردیم. محل اتصال V-DJ یا در ناحیه سوئیچ). آنتی بادی های حاوی LAIR1- و LILRB1 به خانواده های مختلف RIFIN های انگل متصل می شوند و گلبول های قرمز آلوده را اپسونیزه می کنند. این یافته ها نشان می دهد که این انگل از RIFIN های متعدد برای هدف قرار دادن گیرنده های بازدارنده به عنوان بخشی از استراتژی فرار خود استفاده می کند. آنها همچنین مکانیسم جدیدی از تنوع را بر اساس قرار دادن گیرنده‌های میزبان در ژن‌های ایمونوگلوبولین نشان می‌دهند که منجر به تولید آنتی‌بادی‌های مبتنی بر گیرنده می‌شود، با مفاهیمی برای مهندسی آنتی‌بادی و سلول B.