با توجه به اینکه رویکردهای مداخله آب و هوا (CI) به عنوان یک مسیر بالقوه برای کاهش، حذف یا خنثی کردن برخی از اثرات تغییرات اقلیمی شروع به تکثیر کردند، تلاشهای تحقیقاتی بینالمللی برای تعیین اثربخشی، خطرات و فرصتهای CI و اطلاعرسانی به تصمیمات اجتماعی در مورد آن ضروری است. اجرای ممکن
در این زمینه است که برنامه تحقیقات جهانی آب و هوا (WCRP)، یک نهاد وابسته با حمایت مشترک ISC، فعالیت فانوس دریایی (LHA) را در زمینه تحقیقات مداخله آب و هوایی راه اندازی کرده است. فعالیتهای فانوس دریایی به منظور تلاشهای تحقیقاتی جاهطلبانه و فرا رشتهای طراحی شدهاند که در سایر برنامههای WCRP ادغام میشوند تا به سرعت علم و چارچوبهای نهادی مورد نیاز برای مدیریت بهتر خطرات آبوهوایی و پاسخگویی به نیاز فوری جامعه به اطلاعات آب و هوایی قوی و عملی را پیش ببرند. مداخله اقلیمی (CI) به دستکاری عمدی محیط سیاره ای در مقیاس بزرگ برای مقابله با تغییرات آب و هوایی انسانی اشاره دارد. CI شامل فن آوری های حذف دی اکسید کربن در مقیاس بزرگ (CDR) و جداسازی و همچنین اصلاح تابش خورشیدی (SRM) است.
هدف رویکردهای CDR مداخله در چرخه کربن زمین برای حذف دی اکسید کربن از جو است. ارزیابیهای علمی اخیر نشان میدهد که حفظ گرمایش آب و هوا تا زیر 1.5 درجه سانتیگراد بدون استقرار قابلتوجه CDR غیرممکن است و در سناریوهای کاهش بلندپروازانه، انتشارات منفی خالص تا اواسط قرن به دست میآیند. با این حال، چالش های زیست محیطی، فنی و هزینه ای قابل توجهی در استفاده از CDR در مقیاس مورد نیاز برای توقف یا کاهش قابل توجه گرمایش جهانی وجود دارد. این چالشها و پاسخ آهسته سیستم آب و هوایی، اجرای CDR را به اندازه کافی سریع یا در مقیاس کافی برای جلوگیری از سطوح بالقوه خطرناک گرمایش آب و هوا در دهههای آینده بعید میسازد.
به عنوان مکملی برای کاهش انتشار بلند مدت، سازگاری و CDR، SRM به عنوان رویکردی برای مقابله سریع با گرمایش کوتاه مدت آب و هوا در نظر گرفته می شود. هدف رویکردهای SRM تأثیر مستقیم بر بودجه تابش زمین است - مانند بازتاب درصد کمی از تابش خورشیدی ورودی به فضا یا کاهش میزان تابش مادون قرمز باقی مانده توسط زمین. در حالی که SRM ممکن است به سرعت با برخی از اثرات گرمایش گازهای گلخانهای مقابله کند، میزانی که SRM میتواند خطرات تغییرات آب و هوایی را کاهش دهد بهطور قوی مشخص نشده است، همچنین تا چه حد ممکن است SRM خطرات جدیدی را برای مردم و اکوسیستمها ایجاد کند.
همچنین، از آنجایی که SRM انتشار گازهای گلخانه ای را کاهش نمی دهد و به علل تغییرات آب و هوایی انسانی رسیدگی نمی کند، برخی دیگر از آسیب های زیست محیطی ناشی از افزایش غلظت CO2 و سایر گازهای گلخانه ای ادامه خواهد داشت. بنابراین هر گونه استقرار بالقوه SRM در بهترین حالت رویکردی است که می تواند به موازات اقدامات کاهشی عمل کند، با استقرار SRM با کاهش انتشار CO2 و غلظت جو در سطح جهانی، کاهش می یابد.
با وجود شکافهای دانش علمی و عدم قطعیتها در مورد مزایای بالقوه، خطرات و پتانسیل افزایش مقیاس پایدار CI، تحقیقات دقیق، شفاف و فراگیر جهانی برای درک بیشتر و تسهیل ارزیابیهای جامع مورد نیاز برای اطلاعرسانی به سیاستهای آب و هوایی مورد نیاز است. WCRP LHA جدید مبنایی برای چنین ارزیابیهایی تشکیل میدهد که برای ارزیابی ادبیات CI به سرعت در حال تحول، شناسایی سناریوهای کلیدی، پیامدهای زیستمحیطی، عدم قطعیتها و شکافهای دانش، و هدایت تحقیقات لازم برای خدمت به عنوان پایهای برای حکمرانی و تصمیمگیری حیاتی هستند. ساخت.
علاوه بر این، WCRP LHA تضمین میکند که تحقیقات برای اطلاعرسانی تصمیمات در مورد CDR و SRM با دسترسی آزاد به دادهها، نتایج و مدلهای مورد استفاده برای ارزیابی مداخلات و تأثیرات آنها به صورت شفاف انجام میشود. مهمتر از همه، LHA همچنین تضمین خواهد کرد که دانشمندان در سطح جهان در تحقیق و تعریف معیارهای مرتبط برای ارزیابی خطرات آب و هوا و مزایای رویکردهای CI شرکت خواهند کرد.
تماس با دبیرخانه WCRP:
هندوماتی پالانیسامی (hpalanisamy@wmo.int)
اطلاعات بیشتر
سازمان وابسته به ISC، WCRP با هدف تعیین پیش بینی پذیری آب و هوا و تأثیر فعالیت های انسانی بر اقلیم است.
عکس مایکل کران on می Unsplash