ثبت نام

پادکست دانشمند کار: مبارزه با نژادپرستی در سیستم های علمی

در سال گذشته موضوع نژادپرستی سیستماتیک در جوامع سراسر جهان به شدت مورد توجه قرار گرفته است. نهادها و عملکردهای جامعه علمی از این نوع تبعیض مصون نیستند. در این قسمت پایانی از مجموعه پادکست، بررسی می کنیم که برای مبارزه با نژادپرستی در علم چه کاری می توان انجام داد.

آخرین قسمت از پادکست ISC-Nature 'دانشمند فعال' به پرداختن به نژادپرستی سیستماتیک در علم و سیستم های علمی می پردازد. شرلی مالکوم و آدام حبیب در مورد تجربه طولانی خود از کار برای مقابله با نژادپرستی در آموزش عالی، کاوش در مورد آنچه کار می کند و آنچه هنوز باید تغییر کند، منعکس می کنند، و بریتانی کامای دیدگاه خود را در مورد آنچه همه ما می توانیم انجام دهیم برای کمک به تغییرات سیستمی به اشتراک می گذارد. در نهایت، دایا ردی، رئیس ISC، اطلاعاتی را در مورد کار مداوم ISC به اشتراک می گذارد مبارزه با نژادپرستی سیستماتیک و سایر اشکال تبعیض.

به پادکست گوش دهید و متن کامل را به همراه بیانیه ای درباره انتشار این قسمت در زیر بیابید.

پخش فیلم

رونوشت

شرلی مالکوم: من فکر می‌کنم که کل محاسبه نژاد، بسیاری از مردم را بیدار کرد. و به مردم کمک کرد تا بفهمند: قوانین مختلفی برای افراد مختلف وجود دارد. این احتمالاً در علم، نه فقط در جامعه بزرگتر، صادق است.

دایا: این سری از پادکست ها شروع مهمی برای یک گفتگوی بسیار مورد نیاز برای شورای بین المللی علوم بوده است، گفتگوی که ما را به سمت اقدام در پرداختن به مسائل سیستمی مداوم نژادپرستی و عدم تنوع در علم سوق می دهد. در ابتدای این مجموعه گفتیم که وقت آن است که برای رسیدگی به این مسائل سیستمی قدم برداریم. گفتیم که دگرگونی مستلزم گشودگی به گفتگوهای دشوار و درجه ای از خود انعکاس انتقادی از سوی سازمان های بین المللی مانند ما است. در طول این مجموعه، ما مجبور شدیم این را عملی کنیم، زیرا برخی از مسائل حیاتی را که توسط دانشجویان، دانشمندان اولیه، و همچنین نمایندگان کمیته‌های خود ISC، مانند کمیته آزادی و مسئولیت در ما مطرح شده بود، بررسی کردیم. علوم پایه. مبارزه با نژادپرستی سیستماتیک در علم فرآیندی است که مستلزم بازنگری مداوم در مورد معنای ضد نژادپرستی بودن نه تنها به عنوان یک فرد، بلکه معنای اتخاذ موضع ضد نژادپرستانه برای افراد و همچنین برای سازمان های علمی است که برای حمایت از آن تلاش می کنند. حق هر کس برای مشارکت آزادانه و بهره مندی از علم. در پخش این مجموعه، ISC می‌خواهد از این بازآزمایی مداوم و همچنین صداها و علم مصاحبه‌شوندگانی که در آن شرکت کردند، تقدیر کند. 

مارنی: به این مجموعه پادکست از شورای بین المللی علوم خوش آمدید. دایا ردی، رئیس ISC، و رئیس کمیته شورای آزادی و مسئولیت در علم بود.

مارنی: من مارنی چسترتون هستم و در این قسمت آخر، ما بر روی پرداختن به نژادپرستی سیستماتیک در علم و سیستم های علمی تمرکز می کنیم. ما از افرادی که کار خود را صرف تغییر مؤسسات تحقیقاتی کرده‌اند، و از دانشمندی که در مراحل اولیه شغلی است، در مورد علم او و دعوت او به عمل خواهیم شنید.

آدام: پروژه گنجاندن باید دوباره اختراع شود. و من فکر می کنم که ما در یک لحظه تاریخی هستیم که در آن علم، همکاری علمی و آموزش عالی باید کاملاً دوباره اختراع شوند.

بریتنی: تغییرات سیستمی برای هر یک از ما به عنوان فردی اتفاق می افتد، در نحوه تعامل، ارتباط، تفکر، روشی که مردم را دعوت می کنیم، اتاق هایی که در آن ظاهر می شویم.

شرلی: این به معنای انجام کار درست نیست، حتی اگر کار درست را انجام دهیم. این همچنین در مورد انجام کارها به درستی، انجام علم به روشی است که باز و پاسخگوی بسیاری از صداها، و بسیاری از دیدگاه ها باشد.

مارنی: این شرلی مالکوم، مدیر تغییرات دریا در انجمن آمریکایی برای پیشرفت علم، یا AAAS است، که یکی از شرکای ISC است که بر روی مبارزه با تبعیض سیستماتیک در علم کار می کند.

شرلی: من در بیرمنگام، آلاباما به دنیا آمدم و بزرگ شدم. و اگر من 40 سال در AAAS بودم، می دانید که من پیر هستم. و بنابراین برای یک زن سیاه پوست که در دهه 60 و 70 وارد علم شود - این بسیار غیرعادی بود. من دیگر مردان یا زنان سیاه پوست را در کلاس هایم، یا در سمینارها یا در جلسات حرفه ای ندیدم. ما به دنبال تلاش برای اجرای بسیاری از برنامه های مداخله ای مختلف بودیم. اما برای اینکه جامعه علم و مهندسی واقعاً نماینده جامعه بزرگتر باشد، این نوع تأثیری نبود. این مشکل با تلاش برای اصلاح افرادی که در حال ورود به علم بودند یا ما سعی در جذب آنها به علم را داشتیم برطرف نمی شد، زیرا واقعاً هیچ مشکلی با افراد وجود نداشت، چیزهایی وجود داشت که در سیستم هایی که ما اشتباه می کردند. از آنها خواست که وارد شوند.

مارنی: اینگونه بود که Sea Change، ابتکار AAAS به رهبری شرلی متولد شد.

شرلی: ما نیاز به تعدیل عظیم، تغییرات عظیم، دگرگونی‌های عظیم در کالج‌ها و دانشگاه‌ها داشتیم، به گونه‌ای که آن‌ها از جمعیت‌های متنوع استقبال می‌کردند، در مقابل ایجاد موانع.

شرلی: فکر می‌کنم یکی از چیزهایی که واقعاً ناامیدکننده می‌بینم این است که بسیاری از موانعی که هنگام شروع تحصیلم در حوزه علوم با آن‌ها مواجه شدم، هنوز وجود دارند. و من این را از بسیاری از جوانان می شنوم. آنها ممکن است تنها یا یکی از معدود افراد رنگین پوست یا زنان در طبقات خود باشند. آن‌ها در مورد دلسرد شدن صحبت می‌کنند یا شاید از مردم می‌خواهند که فعالانه چیزی در مورد اینکه آیا در جای درستی هستند یا نه، بگویند. این واقعیت که آنها می توانند با پلیس پردیس روبرو شوند که تعجب می کنند که چرا آنها در شب در ساختمان هستند در حالی که مشخصا با کلیدی که دارند وارد ساختمان شده اند. در بعضی جاها در بعضی از موسسات بهتر است، اما در بعضی موارد با همان مسائلی مواجه هستند که چندین دهه وجود داشته است.

به عنوان مثال، در اینجا در ایالات متحده، زنان 57 درصد از شرکت کنندگان در آموزش عالی هستند. و اگر همه زنان، از جمله زنان رنگین پوست، و مردان رنگین پوست را به آن اضافه کنید، در نهایت چیزی شبیه به دو سوم کسانی است که در آموزش عالی هستند. داشتن برنامه های مداخله ای برای اکثریت به چه معناست؟ اگر ساختارهای موجود به اکثر دانش‌آموزان خدمات داده نمی‌شود، به چه معناست؟ برای من، این بدان معناست که ما باید دوباره تصور کنیم که آن ساختارها چگونه خواهند بود.

مارنی: این نوع بازاندیشی نیازمند تغییرات سیستمی است. برای یافتن اطلاعات بیشتر در مورد اینکه چه نوع اقدامی می تواند مؤثر باشد، نگاه دقیق به برخی از سیستم های تحقیقاتی – و جوامع – که در سه دهه گذشته شاهد تغییرات عمیق بوده اند، مفید است.

آدام: اگر به چرخه بین سال‌های 1990 و 2020 نگاه می‌کنید، فکر می‌کنم هیچ سیستم آموزش عالی که دستخوش تحولی شگرف‌تر از نظام آفریقای جنوبی شده باشد وجود ندارد. من به عنوان یک دانشجو، به عنوان یک دانشگاهی، به عنوان یک مدیر و سپس به عنوان یک معاون آموزشی از طریق دگرگونی این مؤسسات در قالب های مختلف زندگی کردم.

مارنی: این آدام حبیب، مدیر دانشکده مطالعات شرقی و آفریقایی، یا SOAS، در دانشگاه لندن است. در این مصاحبه، آدام تجربیات خود را در دانشگاه کوا-زولو ناتال و به عنوان معاون رئیس دانشگاه ویتواترسرند در ژوهانسبورگ به اشتراک می گذارد.

آدام: وقتی در سال 1985 وارد دانشگاه کوا-زولو، ناتال، در پیترماریتزبورگ شدم. و سپس دانشگاه ویتز، در سال 1987/88، آنچه شما به طور مؤثر داشتید، مؤسسه ای بود که حدود 20 درصد، 25 درصد دانشجویان سیاه پوست داشت. در سال 2020، دانشگاه ویتز حدود 80 درصد دانشجویان سیاه پوست داشت. یک تحول اساسی در نظام دانشگاهی رخ داده است و این در مورد اکثر دانشگاه های کشور صادق است. و همانطور که ما در حال فکر کردن به تنوع جامعه علمی، نژادی نبودن جامعه علمی هستیم، من فکر می‌کنم یادگیری درس‌های آفریقای جنوبی می‌تواند باشد - درس‌های مثبت، اما درس‌های منفی نیز دارد. این نتیجه معاونان باهوش یا مدیران آموزش عالی نیست. این نتیجه فشارهای اجتماعی و نهادی است. به یاد داشته باشید که تحولات نهادی ما در زمینه دگرگونی اجتماعی، نابودی آپارتاید، ظهور آفریقای جنوبی دموکراتیک رخ داد.

مارنی: در حالی که آدام می‌گوید که آن تلاش‌های اولیه از نظر دگرگونی جامعه دانشجویی موفقیت‌آمیز بود، برای مثال، مقام استادی عمدتاً سفیدپوست و مرد باقی ماند. بنابراین، نسل دوم اصلاحات به اجرا درآمد.

آدام حبیب: کاری که ما این بار انجام دادیم این بود که متوجه شدیم افراد زیر که قرار بود در دو تا سه سال آینده بازنشسته شوند. و سپس کاری که ما انجام دادیم این بود که قراری برای بازنشستگی گذاشتیم. و بنابراین اگر دوست داشتید قرار ملاقات پایدارتر بود.

آدم: دومین کاری که ما توانستیم انجام دهیم این بود که دانشگاهیان نظام را هدف قرار دهیم، دانشگاهیان جوانی که در سال های قبل منصوب شده بودند. اتفاقی که افتاده بود این بود که آنها همه بارهای آموزشی، همه بارهای اداری را دریافت کردند. و در نتیجه، آنها هرگز در سلسله مراتب پیشرفت نکردند. و ما به خوبی می‌دانستیم که اگر شرایط لازم را نداشته باشند، نمی‌توانید به سادگی آنها را تبلیغ کنید، زیرا این امر باعث تضعیف آکادمی می‌شود. و بنابراین سؤال این بود که چگونه می توان شرایط، شرایط زندگی را ایجاد کرد تا بتوانند مجموعه مهارت های خود را توسعه دهند.

مارنی: آنها راه حل های سفارشی برای افراد دانشگاهی می سازند تا بتوانند حرفه خود را بیشتر توسعه دهند، از تأمین مالی برای دانشجویان فوق لیسانس گرفته تا کمک هزینه سفر یا حمایت اضافی برای مراقبت از کودکان.

آدم حبیب: در عرض دو سه سال این افراد شروع به درخواست ترفیع و موفقیت در اپلیکیشن های تبلیغاتی کردند. و بنابراین آنچه شما داشتید دو دسته از چیزها بود: اول، نسل جدیدی از دانشگاهیان جدید که از جوامع متنوع ظهور می کنند. اما دوم، کمک به کسانی که قبلاً در سیستم بودند تا به ترفیع دست یابند.

مارنی: انواع دیگری از ابتکارات، مانند بورسیه هایی که مدارس را در جوامع حاشیه نشین هدف قرار می دهد، متوجه دانش آموزان شد. همچنین به معنای نگاه کردن به چیزهایی مانند کلاس، و نه صرفاً به مسابقه، دانش آموزان بالقوه بود.

آدام: چون با وجود اینکه دانش آموزان سیاه پوست وارد شدند، این دانش آموزان سیاه پوست از ممتازترین شرایط وارد شدند، بسیاری از آنها از مدارس خصوصی آمده بودند. و بنابراین، حتی در میان جوامع نژادی محروم، زمین بازی برابری وجود نداشت. و بنابراین ما دانش‌آموزان واقعاً مستعدی را از مدارس روستایی و مدارس شهری فقیر آوردیم. تنوع فقط بر اساس شرایط نژادی انجام نشد، بلکه در شرایط طبقاتی نیز انجام شد، که به نظر من چیزی است که باید مورد توجه قرار گیرد، و بنابراین ما به رویکردهای بسیار ظریف تری برای درک و تأثیرگذاری بر تنوع نیاز داریم.

مارنی: برای آدام، روند تنوع به طور مداوم در حال تکامل است. در 10 ژوئن 2020، بسیاری از دانشگاهیان و دانشمندان در سراسر جهان در حمایت از جنبش Black Lives Matter کار خود را برای "Shutdown STEM" متوقف کردند. ما با یکی از بنیانگذاران آن صحبت می کنیم.

بریتنی: من دکتر بریتنی کامایی هستم، من یک اخترفیزیکدان هستم. من در لس آنجلس مستقر هستم و یک قرار ملاقات مشترک بین دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز و موسسه فناوری کالیفرنیا دارم. و من همچنین یک مدرس در دانشگاه هاوایی-وست اوآهو هستم.

بریتنی: و بنابراین من روی یک زمینه تحقیقاتی به نام فرامواد کار می کنم تا سعی کنم تکنیک های جدیدی طراحی کنم که آشکارسازهای ما را بهبود بخشد، و آشکارسازهایی که روی آنها کار می کنم آشکارسازهای امواج گرانشی هستند که می توانند سیگنال های جدیدی در جهان به ما بدهند. اگر می‌خواهیم همه این حسگرها را بسازیم و می‌خواهیم درک عمیقی داشته باشیم، باید با هم کار کنیم.

مارنی: درک سیگنال های کیهان نیازمند دانش بسیاری از ذهن های مختلف است.

بریتنی: در مسیر من از طریق اخترفیزیک، چیزی که به من داده است این است که ببینم واقعاً چگونه دانش را ایجاد می کنیم، درست است؟ زمانی شروع می‌شود که ما با هم صحبت می‌کنیم: شما سؤال می‌پرسید، و در مورد چیزی تعجب می‌کنید و یک سری چیزها را می‌خوانید، و شروع به نوشتن می‌کنید. چیزی که شما شروع به دیدن می کنید ارتباط بین طرز فکر ما و آنچه می گوییم و آنچه به یک مقاله تحقیقاتی ختم می شود است. و سپس آنچه به یک کتاب درسی ختم می شود. این اثر بر طرز فکر هر کسی که آن کتاب درسی را در مورد موضوع می‌خواند تأثیر می‌گذارد، درست است؟ و بنابراین من فکر می کنم که این یک چیز قدرتمند است که ما به عنوان دانشمندان واقعاً باید مالکیت بیشتری بر آن داشته باشیم، از نظر ارزیابی واقعی آگاهی خود و اینکه چگونه در آنچه می نویسیم، آنچه می گوییم نقش می بندد و چگونه بر جامعه تأثیر می گذارد. یک کل

مارنی: جامعه علمی نمی‌تواند تأثیر آن را بر جامعه به‌عنوان یک کل نادیده بگیرد، از جمله زمانی که به کارنامه‌اش در زمینه تنوع می‌رسد.

بریتنی: من نمی‌خواهم ایده‌ای را که تنوع برابر است با یک زیرمجموعه از یک گروه، تداوم بخشم. وقتی می گوییم تنوع، باید واقعاً ارزیابی کنیم که بازنمایی متنوع چگونه به نظر می رسد و محورهای مختلف قرار است در فضاهای مختلف چگونه باشند. و بنابراین وقتی از تنوع صحبت می کنیم، واقعاً باید گفتگوی متنوعی داشته باشیم، درست است؟ به این صورت است که اگر یک فرد رنگین پوست را بیاورید، آن‌ها نباید در مورد نژادپرستی صحبت کنند و به کل گروه آموزش دهند.

بریتنی: تغییر سیستمیک با ما شروع می شود - مانند صحبت کردن با افرادی که از نزدیک با آنها در تعامل هستید. و ما باید فضایی را برای کار عاطفی که در این نوع رشد انجام می‌شود، در نظر بگیریم، درست است، تا با یک فرد رنگین پوست صحبت کنیم، و از آنها بپرسیم: می‌دانید، وقتی نژاد شما با علم تعامل دارد، چگونه است؟ مثلاً، این سؤال سنگینی است، زیرا اغلب اوقات، ما مجبور می‌شویم تجارب آسیب‌زای خود را در مقابل کسی که حتی مجهز به آن نیست، دوباره زنده کنیم. بنابراین فکر می‌کنم، اگر به مهمانی‌های خارج از گروهی که با آن کار می‌کنید می‌روید، به آن گروه گوش دهید و سپس به آرامی آن را به فضای خود تبدیل کنید. واقعاً مثل اینکه همه ما هستیم و تأثیر داریم. و من فکر می‌کنم که آنچه با Shutdown STEM قدرتمند بود این است که ترکیبی است بین ما به عنوان افراد و سپس محیط محلی شما در حالی که با سایر نقاط جهان نیز در ارتباط است.

مارنی: از مقیاس کوچک تا بزرگ، همانطور که ما به دنبال ایجاد فضاهای علمی متنوع تر هستیم، به ارزیابی مستمر خود و مؤسسات خود نیاز داریم.

بریتنی: هر یک از ما باید بگوییم: من متعهد می‌شوم که یاد بگیرم چگونه یک متحد فعال برای گروه خاصی از مردم باشم. و برای اینکه یک متحد فعال باشید، باید با گوش دادن شروع کنید. و بنابراین گوش دادن به اشکال مختلف اتفاق می افتد، مانند ما، خوشبختانه، در فضایی که در آن افراد زیادی در رسانه های اجتماعی داریم که داستان های خود را به اشتراک می گذارند. و بنابراین شما می توانید شروع به شنیدن آنچه در حال وقوع است، و چگونه مردم تحت تاثیر قرار می گیرند. و سپس می توانید آن را به ارزیابی آنچه انجام می دهید ترجمه کنید که می تواند چیزی شبیه به آن باشد.

آدام: ما به طور پیوسته تعریف می کنیم، معنای متفاوت بودن را بازتعریف می کنیم، آن تعاریف تنوع و ضد نژادپرستی، و دگرگونی و ضد تبعیض، جهان وطنی، اگر دوست دارید، معنای جهان وطنی بودن به طور مداوم در طول نسل ها تغییر می کند، همانطور که باید. ، زیرا این یک فرآیند بی پایان گنجاندن است. این چیزی است که دانشگاه ها به منصه ظهور می رسند. این چیزی است که جامعه علمی باید در مورد آن باشد، یعنی ایجاد یک فرآیند بی پایان از شمول انسانی.

شرلی: چه چیزی به من امید می‌دهد، چه چیزی مرا نگه می‌دارد، چه چیزی مرا در این تجارت، این تجارت متحول نگه می‌دارد، این است که تماشای جوانان شروع به طرح همین سؤالات می‌کند که همه کجا هستند؟ چرا همه چیز عادلانه نیست؟ منصف بودن یعنی چی؟ آیا علم در واقع یک مشکل نژادی، یک مشکل نژادپرستی دارد؟ و برای حذف آن چه کنیم؟

شرلی: زمانی که موانع را برای پرسیدن این سؤالات از بین ببریم، نمی‌توانیم چالش‌ها را نادیده بگیریم. سپس باید به آنها پاسخ دهیم.

مارنی: بیایید به دایا ردی، رئیس شورای بین‌المللی علوم برگردیم تا در مورد پروژه‌ای که در سال 2020 برای مبارزه با تبعیض سیستماتیک در علم راه‌اندازی شد صحبت کنیم.

دایا: جامعه علمی جهانی باید واقعیت تلخ بی عدالتی را در نظر بگیرد. سکوت و انفعال به سادگی اعمال تبعیض آمیز را حفظ می کند.

مارنی: این پروژه بسیاری از شرکای جهانی ISC را گرد هم می آورد تا دانش را جمع آوری کنند و در مورد گام های مشخصی با هدف اصلاح تبعیض سیستماتیک و نژادپرستی در علم توافق کنند.

دایا: ما از همه اعضای خود و تعدادی از شرکای بین‌المللی خواسته‌ایم که به ما بپیوندند تا اقداماتی فوری به طرق مختلف انجام دهند، دانش را در مورد تبعیض در علم جمع‌آوری و به اشتراک بگذارند، و گام‌های مشخصی برای اصلاح شیوه‌های تبعیض‌آمیز و علم‌سازی بردارند. فراگیرتر این اقدام در طیف وسیعی از واحدها و موسسات، از دفاتر معاونت دانشگاه گرفته تا آژانس‌های تامین مالی تحقیقات، آکادمی‌های علوم، سازمان‌های علمی بین‌المللی، ناشران، تیم‌های تحقیقاتی، مستقیماً از طریق آزمایشگاه‌ها و پژوهشگران فردی، انجام خواهد شد. در شورای بین‌المللی علوم، قدرت ما از گستردگی و تنوع اعضا و شبکه‌هایمان ناشی می‌شود، با همکاری مشترک، ما به دنبال بررسی این هستیم که واقعاً چه چیزی برای ارتقای تنوع در سیستم علمی و اعمال تغییرات لازم مؤثر است. این یک فعالیت یکباره نیست. زمانی وجود نخواهد داشت – به هر حال نه در آینده ای نزدیک – که بتوانید بگویید، خوب، کار تمام شده است. تغییر سخت است و زمان می برد. و باید توسط هر نسل جدید دانشمندان دنبال شود.

مارنی: برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد شورای بین المللی علوم، اعضا، شرکا و پروژه های در حال انجام و منابع مرتبط با موضوعات مطرح شده در این مجموعه، به وب سایت مراجعه کنید www.council.science. به عنوان صدای جهانی علم، ISC از شما دعوت می کند تا به گفتگوی مداوم در زمینه تنوع بخشیدن به علم بپیوندید.


شرلی مالکوم

شرلی مالکوم رئیس برنامه های آموزش و منابع انسانی در AAAS است. او برای بهبود کیفیت و افزایش دسترسی به تحصیلات و مشاغل در زمینه های STEM و همچنین برای افزایش سواد علمی عمومی تلاش می کند. دکتر مالکوم از معتمدین کلتک و نایب السلطنه دانشگاه ایالتی مورگان و عضو هیئت مشورتی شورای تحقیقات SUNY است. او عضو سابق هیئت ملی علوم، بدنه سیاستگذاری بنیاد ملی علوم است و در کمیته مشاوران علم و فناوری پرزیدنت کلینتون خدمت کرده است. مالکوم، اهل بیرمنگام، آلاباما، دکترای خود را در اکولوژی از دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا، کارشناسی ارشد در جانورشناسی از UCLA و لیسانس را با ممتاز در جانورشناسی از دانشگاه واشنگتن دریافت کرد. او دارای 16 درجه افتخاری است. 

آدم حبیب

آدام حبیب دانشگاهی، محقق، فعال، مدیر و روشنفکر عمومی است. حبیب که استاد علوم سیاسی است، بیش از 30 سال تخصص آکادمیک، پژوهشی و مدیریتی دارد که شامل پنج دانشگاه و چندین مؤسسه داخلی و بین المللی است. او در حال حاضر مدیر دانشکده مطالعات شرقی و آفریقایی (SOAS) در لندن است. او معاون سابق و مدیر دانشگاه Witwatersrand (Wits)، آفریقای جنوبی، و رئیس سابق دانشگاه های آفریقای جنوبی است که نماینده معاونان و آموزش عالی در این کشور است. او همچنین بر ایجاد برتری تحقیقاتی آفریقا تمرکز کرده است و ویتز به همراه دانشگاه کیپ تاون اتحاد دانشگاه های تحقیقاتی آفریقا (ARUA) را راه اندازی کرد. 

بریتنی کامای

بریتانی کامای یک اخترفیزیکدان تجربی است که بر کاوش در کل جهان، مراقبت از اقیانوس آرام و زمین و احترام به یکدیگر تمرکز دارد. تحقیقات اخترفیزیک دکتر کامای در زمینه‌های ابزار دقیق امواج گرانشی، کیهان‌شناسی و متامواد است. او دانشجوی پسادکترای بنیاد هایزینگ-سیمونز است. Fellow با یک انتصاب مشترک بین دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز و کلتک. در بهار 2021، دکتر کامای مدرس دانشگاه هاوایی-اوآهو غربی است.

@cosmojellyfish

دایا ردی

دایا ردی رئیس ISC است.

بیانیه شورای بین المللی علوم در مورد قسمت 6 "Science Diversified" 

در ۱۴ مه ۲۰۲۱، شورای بین‌المللی علوم ششمین و آخرین قسمت از مینی‌سری پادکست‌های خود در مورد تنوع در علم را منتشر کرد. این قسمت از پادکست بر پرداختن به نژادپرستی سیستماتیک در علم و سیستم‌های علمی تمرکز دارد و مصاحبه‌هایی با شرلی مالکوم، مدیر، SEA Change در انجمن آمریکایی پیشرفت علم (AAAS)؛ بریتنی کامای، دانشجوی پسادکترای بنیاد هایزینگ-سایمونز، ارائه می‌دهد. Fellow، دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز و کلتک؛ مدرس، دانشگاه هاوایی-غرب اوآهو؛ آدام حبیب، مدیر، SOAS دانشگاه لندن، و دایا ردی، رئیس شورای بین‌المللی علوم. مصاحبه‌ها با شرلی، بریتانی و آدام در ژانویه ۲۰۲۱ ضبط شده‌اند. 

در مارس 2021، ISC تصمیم گرفت انتشار این پادکست را با توجه به تحولاتی که پس از تبادل آنلاین بین آدام حبیب و دانشجویان SOAS در جریان بحث در مورد ضد نژادپرستی سیاه پوستان در موسسه انجام شد، به تاخیر بیاندازد.  

ISC معتقد است که مقابله با نژادپرستی در مؤسسات تحقیقاتی یک موضوع بسیار جدی است و به نگرانی های مطرح شده توسط اتحادیه های دانشجویی و کارکنان و سایر اعضای جامعه SOAS توجه کرده است. شورا اذعان دارد که وقایع در SOAS باعث ایجاد درد و همچنین ناراحتی در مورد اینکه چه کسی بستری برای صحبت در مورد نژادپرستی در محیط‌های مختلف داده شده است. 

با توجه به این موضوع، ISC برای بررسی محتوای پادکست در بحث با مصاحبه شوندگان، با اعضای کمیته ISC برای آزادی و مسئولیت در علم، با تیم نظارت بر پادکست ها، و با کارکنان ISC و Nature وقت گذاشت.  

رهبری شورا از طریق گفتگو با همه کسانی که در قسمت پادکست دخیل بودند، و علی‌رغم نظرات مخالف برخی، موافقت کردند که پادکست باید همه مصاحبه‌شوندگان را به نمایش بگذارد. شورا، مانند آنهایی که در این قسمت به نمایش درآمد، احساس کرد که تجارب پروفسور حبیب از اصلاحات در آفریقای جنوبی سهم مهمی در بحث بود. 

ISC متعهد به انجام آزاد و مسئولانه علم به عنوان یک نیاز اساسی برای پیشرفت علمی و رفاه انسان است. این امر مستلزم آزادی بیان و ارتباطات و همچنین مسئولیت در همه سطوح برای برقراری ارتباط با صداقت، احترام، انصاف، امانتداری و شفافیت است. در حصول این تصمیم، ISC به دنبال محافظت از تمامیت افراد و سازمان های مرتبط با پادکست بوده است.  

این سریال، و به طور خاص این قسمت، بخش مهمی از کار ISC در زمینه آزادی بیان و مسئولیت در علم است و ما در پادکست های آینده به این موضوعات باز خواهیم گشت. این مجموعه همچنین درک شورا را در مورد چگونگی انجام آن تقویت کرده است با تبعیض سیستماتیکی که همچنان در سیستم های علمی وجود دارد مقابله کنید.  

اگر تحت تأثیر مسائل مطرح شده در این قسمت قرار گرفته اید و می خواهید در مورد کار ISC برای مقابله با نژادپرستی سیستماتیک در علم اطلاعات بیشتری کسب کنید، لطفاً با ما تماس بگیرید. [ایمیل محافظت شده]. ISC امیدوار است که موضوعات پوشش داده شده در این پادکست ها به ایجاد تغییرات مثبتی که ما در سیستم های علمی ما نیاز داریم کمک کند که همه دانشمندان را منعکس کند، تجلیل کند، و توانمند سازد تا به پتانسیل کامل خود دست یابند، و در نهایت، به چشم انداز علم کمک کنند. شورا به عنوان علم به عنوان یک کالای عمومی جهانی. 


ISC این مجموعه پادکست را برای تعمیق بیشتر بحث ها در مورد گسترش گنجاندن و دسترسی در محیط های کاری علمی و سازمان های علمی، به عنوان بخشی از تعهد ما به ایجاد علم عادلانه و فراگیر، آغاز کرد. این مجموعه کارهایی را که از طریق برنامه‌ها، پروژه‌ها و شبکه‌های مختلف ISC انجام می‌شود، و به‌ویژه ابتکارات در حال انجام در مبارزه با نژادپرستی سیستماتیک و سایر اشکال تبعیض، و در برابری جنسیتی در علم. تمام قسمت ها را دنبال کنید اینجا کلیک نمایید.