پادکست دانشمند کار: متحدان بهتر، علم بهتر

در قسمت سوم از طبیعت مجموعه پادکست "دانشمند کار". با ارائه صداهایی از شبکه ISC، ما به نقش متحدان در محیط های کاری علمی و فضاهای قدرت برای ایجاد علم بیشتر دربرگیرنده دیدگاه های مختلف نگاه می کنیم. اینکه اسلویتر در مورد مداخلات موفقیت آمیز برای افزایش تعداد اعضای زن در آکادمی سلطنتی هنر و علوم هلند، جایی که او رئیس است، صحبت می کند. حامی ISC و رئیس جمهور سابق ایرلند، مری رابینسون، نحوه همکاری خود با دیگر رهبران زن را برای کمک به ارائه صدای زنان به حاشیه رانده شده در خط مقدم تغییرات آب و هوایی به اشتراک می گذارد.

به پادکست گوش دهید و متن کامل را در زیر بیابید:

پخش فیلم

رونوشت

اینکه اسلویتر: من استعدادها، جوانان آینده، ایده‌ها، خلاقیت‌ها، روشی که آنها از انرژی حباب می‌کنند را می‌بینم. و برای من بسیار ناامید کننده است اگر ببینم این انرژی از بین رفته است.

مری رابینسون: در ابتدا، آنها باید به نوعی تشویق شوند که صدایشان اهمیت دارد. اما یک بار که آنها را به این طریق تأیید کردند، بسیار شیوا بودند و از تجربه زندگی صحبت کردند. آنها خوشحال و قدرتمند بودند - شما می توانید آن را ببینید.

مارنی چسترتون: به این مجموعه پادکست شورای بین المللی علوم خوش آمدید، جایی که ما در حال بررسی تنوع در علم هستیم. من مارنی چسترون هستم و در این قسمت به نقش متحدان در محل کار و فضاهای قدرت می پردازیم. متحد بودن چگونه می تواند به فراگیرتر کردن علم برای دیدگاه های گوناگون کمک کند؟ و چه گام های عملی می توانیم برای حمایت از آن برداریم؟

اینکه اسلویتر: اگر تنوع و شمول را نادیده بگیرید، به سادگی به این معنی است که استعدادها را از دست خواهید داد، افراد با استعداد را از دست خواهید داد، و ما به سادگی نمی توانیم آن را بپردازیم. ضایع است. بنابراین این یک ضرر برای آکادمی ها به عنوان یک کل است.

مارنی چسترتون: اینک اسلویتر، پروفسور یونان باستان در دانشگاه لیدن در هلند، و رئیس آکادمی سلطنتی هنر و علوم هلند، یکی از سازمان های عضو ISC است. این دانشگاه در آغاز قرن نوزدهم به عنوان یک آکادمی برای همه رشته ها - علوم انسانی، و همچنین علوم طبیعی، اجتماعی و پزشکی تأسیس شد. اعضای آکادمی از دانشگاه‌های هلند انتخاب می‌شوند و مانند بسیاری از سازمان‌های علمی، مشخصات اعضای آن‌ها همیشه بسیار متنوع نبوده است.

اینکه اسلویتر: بنابراین در سال 2011، حدود 16 درصد از اعضای آکادمی زن بودند. بنابراین، این رقم واقعاً پایین است، و به طور پیوسته تا 19 درصد در سال 2014 افزایش یافته است. و در حال حاضر، پس از اقدامات متعدد، در سال 2020، این رقم به 31 درصد رسیده است که ما واقعاً به آن افتخار می کنیم. زیرا باید بگویم که انصافاً، آن بازنمایی ضعیف اولیه بازتابی از بازنمایی ضعیف در دانشگاه هلند به طور کلی بود. و یکی از جنبه های مهم این موضوع برای آکادمی، خط لوله نشتی در دانشگاه هلند به طور کلی بود، که در آن، در میان دانشجویان، زنان حتی کمی بیش از دانشجویان دکترا حضور دارند، تقریباً برابر است و سپس در هر مرحله پیشروی دانشگاهی. شغل، ما تمایل به از دست دادن زنان.

مارنی چسترتون: ISC از طریق کار خود بر روی افزایش برابری جنسیتی در علم، به دنبال چگونگی حرکت از آگاهی به تحول بوده است. زیرا اگرچه ما مدت هاست در مورد بازنمایی بهتر زنان در علم صحبت می کنیم، اما همیشه در ارقام منعکس نمی شود.

بر اساس پروژه شکاف جنسیتی در علم، که توسط ISC تامین می شود، تجربیات زنان در هر دو زمینه آموزشی و شغلی به طور مداوم کمتر از مردان مثبت است. بیش از یک چهارم پاسخ‌های زنان در سراسر علوم، تجربه آزار جنسی در دانشگاه یا محل کار را گزارش کردند. زنان 14 برابر بیشتر از مردان گزارش می‌دهند که مورد آزار و اذیت شخصی قرار می‌گیرند و به طور مداوم روابط مثبت کمتری با مشاوران دکترای خود گزارش می‌دهند. 

بنابراین، با توجه به آگاهی از این موضوع، چگونه می توانیم وضعیت را تغییر دهیم؟ این سوالی است که اینکه نیز با آن دست و پنجه نرم کرده است.

اینکه اسلویتر: پس سوال این است که چه کاری می توانیم انجام دهیم؟ ما یا می‌توانیم خودمان را با پیروی از این روند رشد بسیار آهسته درصد زنان دانشگاهی آشتی دهیم، یا رهبری را از بالا نشان دهیم، زیرا این تفاوت ایجاد می‌کند. من فکر می کنم که در واقع همیشه به همین دو نکته مربوط می شود، آگاهی، دیده شدن، و شجاعت مداخله.

مارنی چسترتون: و مداخله کردند. در سال 2017، 100 سال پس از انتصاب پروفسور یوهانا وستردیک به عنوان اولین استاد تمام زن در هلند، آکادمی صدمین سالگرد آن را با فراخوانی ویژه برای نامزدی اعضای زن جشن گرفت. 

اینکه اسلویتر: چیز شگفت انگیز این بود که گاهی اوقات آکادمی افرادی را انتخاب می کند که بیش از یک بار نامزد شده اند. اما کل این گروه از نامزدها را قبلاً ندیده بودیم. و کیفیت نامزدها فوق العاده بود. بنابراین در مورد دیده شدن فکر کنید – ظاهراً، چون ما از نامزدها، روسای دانشگاه ها دعوت کرده بودیم تا اسامی بهترین زنان خود را برای ما ارسال کنند، اکنون آنها را با چشمان تازه ای دیدند. آنها آنها را همانطور که بودند کشف کردند. آنها نقش آنها در کنار کار بزرگشان بودند، استعدادها را در سازمان های خودشان کشف کردند، در واقع فوق العاده بود. و در نتیجه، نه فقط در این حد، ما اکنون بیش از 30 درصد اعضای زن در انجمن خود داریم، و بنابراین ما از منحنی جلوتر هستیم. این بهتر از تلاش در دانشگاه های هلند است. در واقع در سطح بالایی از آنچه هر دانشگاهی دارد قرار دارد. و من فکر می کنم که از بالا پیشرو است. ثابت شده است که این یک اقدام بسیار موثر است. به اندازه تلاش با کیفیت کار می کند. و برای همراهی به طور کلی. قطعاً یک پیشرفت است.

مارنی چسترتون: بنابراین، آیا اینکه برای دیگرانی که به دنبال شروع سفر خود برای تغییر هستند، توصیه ای دارد؟

اینکه اسلویتر: اول از همه، به یافتن متحدانی برای تشکیل شبکه ها کمک می کند، زنان نیز می توانند در آنجا واقعاً به یکدیگر کمک کنند. اما این در واقع سؤالی بود که می‌توانست توسط مردان و زنان مطرح شود، مردان اغلب بسیار آگاه هستند که چیزی اشتباه می‌شود. و سوال این است که چه کاری می توانید انجام دهید؟ یکی دو قدم هست اول از این مسائل سوگیری ناخودآگاه آگاه باشید. پس آگاهی خود را بالا ببرید، مراقب خود باشید. نکته دوم، ما همیشه توصیه می کنیم که مشاوره تخصصی پیدا کنید. افرادی هستند که کارشان مطالعه این موارد است و از این موضوع اطلاع دارند. از آنها بخواهید که فرآیندهای سازمان یا بخش یا تیم شما، واقعیت ها، ارقام را تجزیه و تحلیل کنند تا بتوانید بر اساس اطلاعات صحیح کار کنید، سپس اهداف و اقدامات مشخص را تدوین کنید. و در نهایت، مطمئن شوید که نتایج را زیر نظر دارید تا بتوانید ببینید چه چیزی جواب می دهد و چه چیزی خوب نیست. و شاید مهمترین چیز این باشد که امیدوار باشید زیرا ما به آنجا خواهیم رسید.

مارنی چسترتون: داشتن متحدان در همه سطوح - از مردم تا رهبری - برای اقدام متحول کننده بسیار مهم است. شخص دیگری که می تواند به این موضوع شهادت دهد، مری رابینسون است – اولین رئیس جمهور زن ایرلند و حامی شورای بین المللی علوم. در طول اولین کنفرانس تغییرات آب و هوایی سازمان ملل متحد در کپنهاگ، COP15، او متوجه کمبود واقعی نمایندگی زنان شد. 

مری رابینسون: بسیار مرد بود، بسیار فنی بود و دیدگاه جنسیتی را در بر نداشت. نمایندگان تمایل داشتند حرفه ای باشند، در مورد بندها و پاراگراف ها صحبت می کردند و در گوشه و کنار خود برای هر کلمه می جنگیدند، اما آنها به جنسیت حساس نبودند، حساس به اینکه در سطح مردم چگونه است، وقتی چنین الگوهای آب و هوایی غیرقابل پیش بینی محصول شما را خراب می کند، و شما می توانید غذا را روی میز نگذارید، و باید برای آب بیشتر بروید. 

مارنی چسترتون: مری شروع به شرکت در جلسات COP در مورد تغییرات آب و هوا کرد، درست زمانی که چندین زن دیگر در مذاکرات آب و هوا به میدان آمدند، و داشتن متحدان همفکر در آن کرسی های قدرت واقعاً مهم بود.

مری رابینسون: ما تصمیم گرفتیم که شبکه ای از زنان در زمینه جنسیت و آب و هوا تشکیل دهیم که شامل وزیران زن و روسای آژانس ها می شود. و ما آن را ترویکا به علاوه رهبران زن در زمینه جنسیت و آب و هوا می نامیم. ما توطئه کردیم تا به تصمیمی در مورد برابری جنسیتی بپردازیم که قرار بود تا کنفرانس بعدی 10 ساله شود.

این برای حوزه انتخابیه جنسیتی گسترده‌تر، که بسیار سخت کار می‌کردند، بسیار خوب بود، اما تأثیر زیادی روی جنسیت نداشت. و با کمک این شبکه از وزرای زن تقویت شد و ما برنامه اقدام جنسیتی را دریافت کردیم. و ما اکنون برنامه اقدام جنسیتی را گسترش داده‌ایم، و جنسیت بسیار بیشتر قابل مشاهده است، اگرچه هنوز به اندازه کافی جدی گرفته نشده است، زیرا ما هنوز یک برابری کامل 50/50 را در هیئت‌ها و کمیته‌ها نمی‌بینیم. . و ما هنوز پاسخگویی جنسیتی را نمی بینیم که در زمینه آب و هوا کمک کند. بنابراین هنوز کار برای انجام دادن وجود دارد، اما ما راه زیادی را پیموده ایم.

مارنی چسترتون: بخشی از این پیشرفت از طریق راهنمایی شبکه و ترویج صدای زنان – به ویژه گروه های به حاشیه رانده شده- بوده است.

مری رابینسون: در COPهای قبل از پاریس، ما به اهمیت جذب صداهای مختلف، تنوع در بحث توسط رهبران زن که وزیرانی بودند که در هیأت‌های خود، زنان مردمی، زنان بومی، زنان جوان و صدای آنها به عنوان نمایندگان کامل حضور داشتند، پی بردیم. پشت میز، و بنابراین قادر به حضور در پانل ها، با گوش دادن نمایندگان، قادر به صحبت از زمین با نمایندگانی که گوش می دهند، واقعا قدرتمند بودند.

مارنی چسترتون: علاوه بر مهار تغییرات خطرناک آب و هوا، اهداف توسعه پایدار سازمان ملل شامل پایان دادن به گرسنگی و فقر و بهبود بهداشت و آموزش در سراسر جهان است. برابری جنسیتی - که خود یکی از 16 هدف است - برای دستیابی به بقیه اهداف حیاتی است. 

مری رابینسون: در پادکست من، ما یک خط فرعی داریم که عمداً کاملاً تحریک‌آمیز است که در آن می‌گوییم تغییرات آب و هوایی یک مشکل انسان‌ساز است که نیاز به راه‌حل فمینیستی دارد. و البته، من همیشه توضیح می دهم که ساخت انسان عمومی است. این شامل همه ما می‌شود، و امیدواریم که راه‌حل فمینیستی تا آنجا که ممکن است شامل مردان باشد، و اینجاست که ما واقعاً جنسیت را به‌عنوان یک مسئله زنانه نمی‌بینیم، بلکه به عنوان یک موضوع مهم برای همه جنسیت‌ها و برای من نگاه می‌کنیم. می‌دانید، نیروی کار علمی متنوع و فراگیر از گسترده‌ترین زمینه‌ها، دیدگاه‌های تجربیات استفاده می‌کند، به طوری که خلاقیت و نوآوری در علم را به حداکثر می‌رساند. 

مارنی چسترتون: متحد بودن به معنای درک این است که پرداختن به تنوع و فراگیری وظیفه همه ماست. این موضوع فقط مربوط به افرادی نیست که کمتر نماینده دارند، چه در محل کار علمی، چه در آکادمی ها و چه در بحث های علمی-سیاستی.

با فکر کردن در مورد آنچه که هر یک از ما می توانیم انجام دهیم، همه می توانیم متحدان بهتری باشیم – و این به خود علم کمک می کند تا به جلو حرکت کند.

این برای این قسمت در مورد تنوع در علم از شورای بین المللی علوم است. ISC با شرکای خود برای حمایت از دو مطالعه در مورد گنجاندن و مشارکت زنان در علم کار می کند - نظرسنجی GenderInSite و پروژه شکاف جنسیتی در علم. شما می توانید اطلاعات بیشتر در مورد هر دوی این موارد را به صورت آنلاین در Council.science بیابید.

هفته آینده با دو دانشمند که در مراحل اولیه شغلی هستند در مورد اهمیت ایمن سازی محیط های کاری علمی و پذیرایی از همه محققان صحبت خواهیم کرد. و ما به دنبال گام‌های عملی هستیم که سازمان‌هایی مانند ISC می‌توانند برای حمایت از گنجاندن و آزادی بیان برای LGBTQIA+ و سایر گروه‌های اقلیت در علم انجام دهند.

Ineke Sluiter FBA استاد یونان باستان در دانشگاه لیدن و رئیس دانشگاه لیدن است آکادمی سلطنتی هنر و علوم هلند. او یکی از اعضای مؤسس فرشتگان آتنا است، گروهی متشکل از چهار زن ارشد دانشگاهی که فرصت‌های برابر را برای مردان و زنان در دانشگاه ترویج می‌کنند. او در سال 2010 جایزه اسپینوزا را دریافت کرد و یک برنامه تحقیقاتی در مقیاس بزرگ در باستان یونانی-رومی، به نام «نوآوری لنگر انداختن» را رهبری می‌کند.

مری رابینسون حامی ISC است. رابینسون از سال 1990 تا 1997 به عنوان رئیس جمهور ایرلند و از سال 1997 تا 2002 به عنوان کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل خدمت کرد. او رئیس گروه The Elders و دریافت کننده افتخارات و جوایز متعدد از جمله مدال آزادی ریاست جمهوری از باراک اوباما رئیس جمهور ایالات متحده است. مری بین سال‌های 2013 و 2016 به عنوان فرستاده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد خدمت کرد.

اطلاعات بیشتر در مورد کار ISC به افزایش برابری جنسیتی در علم جهانیاز طریق اشتراک گذاری و استفاده بهتر از شواهد برای سیاست ها و برنامه های جنسیتی در موسسات و سازمان های علمی در سطوح ملی، منطقه ای و بین المللی.

ISC این مجموعه پادکست را برای تعمیق بیشتر بحث ها در مورد گسترش گنجاندن و دسترسی در محیط های کاری علمی و سازمان های علمی، به عنوان بخشی از تعهد ما به ایجاد علم عادلانه و فراگیر، آغاز کرد. این مجموعه کارهایی را که از طریق برنامه‌ها، پروژه‌ها و شبکه‌های مختلف ISC انجام می‌شود، و به‌ویژه ابتکارات در حال انجام در مبارزه با نژادپرستی سیستماتیک و سایر اشکال تبعیض، و در برابری جنسیتی در علم. تمام قسمت ها را دنبال کنید اینجا کلیک نمایید.