بسته شدن مرزها و اقدامات فاصله گذاری اجتماعی بسیاری از اکتشافات تحقیقاتی اقیانوسی را که از مدت ها قبل برنامه ریزی شده بودند، متوقف کرده است. امروزه، سفرهای تحقیقاتی اغلب با دانشمندانی از کشورهای مختلف آغاز میشود که با هواپیما به کشوری که کشتی تحقیقاتی در آن لنگر انداختهاند، سفر میکنند، جایی که آنها برای چند هفته آینده با همکاران خود در کشتی ملاقات خواهند کرد. از آنجایی که هواپیماها در حال حاضر زمینگیر شده اند و تقریباً تمام بنادر به روی اتباع خارجی بسته شده است، این امر غیرممکن شده است و بسیاری از اکتشافات تحقیقاتی به سادگی لغو شده اند. مارتین ویزبک، عضو هیئت مدیره ISC و رئیس واحد تحقیقات اقیانوسشناسی فیزیکی در مرکز تحقیقات اقیانوسی GEOMAR هلمهولتز، تخمین میزند که تحقیقات در دریا 80 درصد کاهش یافته است. برنامه ریزی سفرهای تحقیقاتی ممکن است چندین سال طول بکشد، و برخی از سفرهای برنامه ریزی شده ممکن است دوباره برنامه ریزی نشوند. این عدم اطمینان میتواند برای محققانی که در مراحل اولیه شغلی هستند و سایر محققانی که مجبور شدهاند از سفرهایی که برای کار در حال انجام آنها حیاتی است چشم پوشی کنند، ایجاد کند.
همانطور که وضعیت اسفناک مسافران کشتی تفریحی Diamond Princess قرنطینه شده نشان می دهد، با افرادی که در نزدیکی زندگی و کار می کنند، اغلب به دور از زمین و خدمات مراقبت های بهداشتی، عفونت های COVID در کشتی ها یک تهدید منحصر به فرد است.
برای برخی از محققانی که در هفتهها و ماهها قبل از همهگیری اعلام شدن کووید، اکتشافات را آغاز کرده بودند، این ویروس به معنای ماندن در دریا برای مدت طولانیتر از حد انتظار بوده است. روی کشتی تحقیقاتی آلمانی یخ شکن پلارسترنگروهی متشکل از 90 دانشمند حدود دو ماه بیشتر از حد انتظار خود را در دریا یافتند. پلارسترن بخشی از است MOSAiC (رصدخانه رانش چند رشته ای برای مطالعه آب و هوای قطب شمال)، بزرگترین سفر قطبی در تاریخ. این بیماری همه گیر باعث شد که پروازها نتوانند مواد و خدمه جدید را به کشتی بیاورند، همانطور که برنامه ریزی شده بود. پلارسترن برای نشستی در دریا با دو کشتی تدارکاتی در سوالبارد، مجبور شد از یخ قطبی در قطب شمال، جایی که شش ماه در حال حرکت بود، بیرون بیاید. طی چند روز گذشته، Polarstern منابع خود را دوباره پر کرده و بسیاری از خدمه - از جمله دانشمندانی از کشورهای مختلف - مبادله شده اند. تیم جدید قبل از سوار شدن به هواپیما مجبور شد چندین هفته را در قرنطینه در آلمان و نروژ بگذراند پلارسترن، و به طور منظم برای COVID-19 آزمایش شده اند. شرکت در یک سفر در این مقیاس همیشه به معنای جدا شدن از دوستان و خانواده برای مدت قابل توجهی است، اما در میانه یک بیماری همه گیر جهانی، این دوره حتی طولانی تر شد.
از زمان شروع همهگیری، کاهش سفر با هواپیما منجر به کاهش شدید دادههای هواشناسی جمعآوریشده در هواپیماها شده و برای مشاهده و پیشبینی آب و هوا و نظارت بر آب و هوا استفاده میشود. این سازمان جهانی هواشناسی (WMO) تخمین می زند که بین 75 تا 90 درصد اندازه گیری های کمتری از هواپیما نسبت به زمان های غیر همه گیر انجام می شود..
سیستم های رصد اقیانوس تا به امروز کمتر تحت تأثیر قرار گرفته اند، زیرا به شدت به سیستم های خودکار وابسته هستند. با این حال، این سیستمها نیاز به تعمیر و نگهداری دارند و دستگاههایی مانند رانشگرها و شناورهایی که برای نظارت بر جریانها و شرایط اقیانوسها استفاده میشوند، باید دوباره مستقر شوند. به همین دلیل است که WMO کاهش تدریجی دادههای چنین سیستمهایی را پیشبینی میکند، مگر اینکه فعالیتهای تامین و نگهداری از سر گرفته شود.
همزمان با واکنش به اثرات فوری بیماری همه گیر برای کار خود، دانشمندان اقیانوس نیز در حال آماده شدن هستند تا بررسی کنند که آیا واکنش به COVID-19 تغییراتی را در خود اقیانوس ایجاد کرده است یا خیر.
La آزمایش بین المللی اقیانوس آرام (IQOE) کمیته علمی تحقیقات اقیانوسی ISC در حال بررسی اثرات همه گیر COVID-19 بر سطح صدا در اقیانوس است. این فعالیت تا سال 2020 ادامه خواهد داشت زیرا دادههای دریافتکنندههای صوتی در حال انجام (هیدروفن) بازیابی و پردازش میشوند تا دادههای مکانهای سراسر جهان را با هم مقایسه کنیم تا ببینیم آیا تغییرات در زمانبندی و توزیع فعالیتهای انسانی باعث تغییر سطح صدای اقیانوس شده است یا خیر. آ مقاله اخیر از کانادا نشان داد که کاهش قابل توجهی در میزان صدای با فرکانس پایین در سواحل غربی جزیره ونکوور وجود داشته است.. ما در همه جا انتظار یکسان را داریم، اما بیشتر در مناطق ساحلی. اد اوربان، مدیر پروژه IQOE، میگوید: «هیچ منطقهای نباید پر سر و صداتر میشد، حیوانات اقیانوس گاهی اوقات وقتی پر سر و صدا است کمتر صدا میکنند، بنابراین اگر ساکتتر باشد، ممکن است صدای بیشتری داشته باشند.»
اقیانوس ممکن است در طول همهگیری ساکتتر شده باشد، اما آیا سالمتر میشود؟ افزایش پلاستیک های یکبار مصرف – چه برای تجهیزات محافظ شخصی و چه برای وعده های غذایی آماده – نگرانی هایی را ایجاد کرده است که آنها می توانند به این حجم عظیم بیفزایند. در حال حاضر سالانه 13 میلیون تن پلاستیک به اقیانوس می رسد. در فرانسه گزارش شده است که ماسک و دستکش یکبار مصرف در دریای مدیترانه پیدا شده است. البته، وقتی صحبت از استفاده از پلاستیک در هر زمان به میان می آید، استفاده و دفع مسئولانه آن چیزی است که اهمیت دارد. سیستمهای جمعآوری و دفع مناسب محصولات یکبار مصرف مانند دستکشهای جراحی برای اطمینان از اینکه در حال حاضر یا در آینده در اقیانوس جهان قرار نمیگیرند، حیاتی هستند.
در حالی که رکود بزرگی در قایقهای مسافربری و تفریحی وجود دارد، کشتیهای تجاری همچنان در دریا فعالیت میکنند و بنابراین آلودگی در مقیاس صنعتی در دریا همچنان ادامه دارد. این به نظر می رسد کاهش کوتاه مدت انتشار CO2 ناشی از فعالیت های انسانی در طول همه گیری، موقتی باشدو بنابراین برای ایجاد تفاوت در سطوح اسیدی شدن اقیانوس ها کافی نیست.
به همین ترتیب، با بسته شدن رستوران ها و بازارهای ماهی در سراسر جهان و اختلال در زنجیره تامین تجاری، تقاضا برای ماهی به شدت کاهش یافته و بسیاری از قایق های ماهیگیری در بندر گیر کرده اند. میتوان امیدوار بود که این امر مهلتی برای اکوسیستمهای دریایی رو به افول ایجاد کند، اما اگر یک اثر «بازگشت» وجود داشته باشد، هر دستاوردی که در طول همهگیری بهدست میآید میتواند به سرعت معکوس شود.
در اقیانوس مانند خشکی، بسیاری از مسائلی که بر سلامت اقیانوس و اکوسیستمهای دریایی تأثیر میگذارند سیستمیک هستند و باید در درازمدت مورد توجه قرار گیرند. در حالی که همهگیری COVID-19 مسائلی مانند آلودگی پلاستیک و تخریب محیطزیست را به جریان اصلی تبدیل کرده است، کار در راستای هدف 14 توسعه پایدار برای اقیانوسی سالمتر نیازمند چشماندازی یکپارچه و بلندمدت است. به عنوان یک حامی قوی از دهه سازمان ملل برای علوم اقیانوسISC از دانش علمی برای معکوس کردن کاهش سلامت اقیانوس ها و ایجاد شرایط بهبود یافته برای توسعه پایدار اقیانوس در آینده استفاده می کند.
عکس: خدمه ماریا اس. مریان یک Zodiac را برای انجام عملیات تعویض گلگیر به Sonne برای تبادل آتی با Polarstern (موسسه آلفرد-وگنر / لیانا نیکسون (CC-BY 4.0) مستقر می کند.
این بخشی از یک سری مطالب وبلاگ در دهه علوم اقیانوسی سازمان ملل برای توسعه پایدار است (که به سادگی به عنوان "دهه اقیانوس" نیز شناخته می شود). این مجموعه توسط ISC و کمیسیون اقیانوسشناسی بیندولتی تولید میشود و مصاحبههای منظم، نظرات و محتوای دیگر را در آستانه راهاندازی دهه اقیانوس در ژانویه 2021 به نمایش میگذارد.