این وبلاگ بازنشر مقاله ای است که توسط ساندرین دیکسون-دکلیو، رئیس مشترک باشگاه رم و رئیس اجرایی ابتکار Earth4All نوشته شده است که در ابتدا برای آزمایشگاه های خط مشی مرزی.
علیرغم این واقعیت که ماموریت کنفرانس طرفین (COP) جلوگیری از تغییرات خطرناک آب و هوا و حفظ گرمایش زمین زیر 2 درجه سانتیگراد است، شکاف فاحش و غیرقابل قبولی بین آنچه COP برای دستیابی به آن نیاز دارد و اینرسی که آن را تقویت می کند وجود دارد. کشورهای عضو ما در توافق پاریس شکست می خوریم و نمی توانیم اقدامات اقلیمی را با سرعت لازم برای جلوگیری از بدترین تأثیرات گرمایش جهانی انجام دهیم. به همین دلیل است که سازمان ملل باید چرخش خود را تغییر دهد تا تمام تلاش ها را بر روی تحقق اهداف و تعهدات جهانی تا سال 2050 متمرکز کند. و بخشی از این نیاز به تغییر سریع و ریشه ای فرآیند COP است تا بتوانیم آینده آب و هوایی امن را برای بشریت تضمین کنیم.
ساختار مبتنی بر اجماع COP منجر به پیشرفت تدریجی می شود که با توجه به فوریت بحران آب و هوا بسیار کند است. شش سال از کپنهاگ (COP15) تا پاریس (COP21) برای دستیابی به توافقی در مورد محدود کردن تغییرات آب و هوایی و هفت سال از پاریس تا شرم الشیخ (COP27) طول کشید تا پیشرفت در زمینه خسارات و خسارات حاصل شود. در همین حال، انتشار گازهای گلخانهای و دما همچنان رو به افزایش است و تغییرات شدید آب و هوایی سریعتر از حد انتظار بدتر میشود. این روند بی حال با علم آب و هوا در تضاد است. برای حفظ گرمایش زمین در 1.5 درجه سانتیگراد، باید انتشارات جهانی را تا سال 50 حدود 2030 درصد کاهش دهیم و به کاهش 50 درصدی آن در هر دهه ادامه دهیم تا اقتصاد جهانی خالص تا سال 2050-2060 به صفر برسد.
COP28 نمونه ای از سیستم حاکمیت منسوخ در محل است. با بیش از 85,000 شرکت کننده، COP تبدیل به یک رویداد ضروری برای سیاست گذاران، مشاغل، سازمان های غیردولتی و ذینفعان آب و هوا شده است. در حالی که علاقه فزاینده به اقدامات اقلیمی مثبت است، کشورهای عضو نتوانستند با یک استراتژی جهانی برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای هماهنگ شوند. ناتوانی در توافق بر سر حذف تدریجی سوخت های فسیلی، علیرغم بدتر شدن بحران آب و هوایی، خلاء رهبری جهانی و اتکای ما به یک مدل اقتصادی استخراجی را آشکار می کند. بیش از 100 کشور خواستار پایان دادن به دوران سوخت های فسیلی شدند، اما کشورهای قدرتمند و 2,500 لابی از منافع خود دفاع کردند. شکاف بین مطالبات علمی و مبتنی بر عدالت و آنچه که دولتهای نفتی میپذیرند، ناتوانی اساسی COP را در ارائه به موقع و مقیاس پذیر اقدام اقلیمی برجسته میکند.
خطرات آب و هوایی نابرابری را تشدید می کند، جوامع را به فقر محکوم می کند، تنش های اجتماعی را افزایش می دهد، دموکراسی ها را تضعیف می کند و رفاه را کاهش می دهد. تحقیق توسط Earth4All نشان میدهد که اگر میخواهیم از تخطی از مرزهای سیارهای بیشتر و افزایش تنشهای اجتماعی جلوگیری کنیم، باید پنج چرخش را در زمینههای فقر، نابرابری، توانمندسازی، غذا و انرژی انجام دهیم. علاوه بر این، ما نشان دادهایم که اقدام قاطعانه در دهه آینده میتواند به آیندهای منجر شود که رفاه را برای همه در محدودههای محیطی بهبود بخشد.
اما برای دستیابی به این هدف، به حکومت جهانی بهتر و رهبری شجاعانه نیاز داریم در داخل موسسات برتون وودز به ویژه سازمان ملل و در چارچوب های مذاکره. زمان بازنشانی فرا رسیده است، و ما باید COP را اصلاح کنیم تا اقدامات اقلیمی واقعی را از طریق تغییرات محتوا و قالب، همانطور که در ما توضیح داده شده است، انجام دهیم. نامه به دبیر کل سازمان ملل متحد و دبیر اجرایی UNFCCC و در توصیه های ما که توسط کمیسیون حاکمیت آب و هوا:
بر تحویل و عمل تمرکز کنید: COP باید تحویل و اقدام فوری را اولویت بندی کند، بهترین شیوه ها را به اشتراک بگذارد، و مکانیسم های پاسخگویی را توسعه دهد. به عنوان مثال، ارزیابی پیشرفت ملی با گزارشهای شکاف سازمان ملل و گزارشهای پروژه جهانی کربن، کشورها را مسئول دنبال کردن مسیرهای کاهش علمی لازم میداند. جشن به روز رسانی NDC بسیار مهم است.
صدای علم را تقویت کنید: تصمیم گیری ها باید بر اساس علم روز باشد. ادغام علوم اجتماعی و طبیعی به طور برجسته در برنامه های COP تضمین می کند که همه هیئت ها در مورد آخرین خطرات آب و هوا، اثرات، ظرفیت های سازگار، اقتصاد، حکومت، عدالت، سلامت، راه حل ها و سناریوها مطلع هستند.
تجدید ساختار جلسات COP: تغییر از گردهمایی های سالانه بزرگ به جلسات کوچکتر و مکرر با تمرکز بر نتایج خاص و پاسخگویی در سطح منطقه ای و ملی با مشارکت معنادار سازمان های غیردولتی، بین المللی و نمایندگی های زیرملی مانند شهرها. این رویکرد تضمین میکند که دولتهای ملی تنها صدایی نیستند که شنیده میشود و ایدههای بازیگران غیردولتی، از جمله ایدههای مردم بومی و جوانان را با هم ترکیب میکند. این پیکربندی مجدد یک گفتگوی چندجانبه را در مرکز COP و یک رابط سیاست دانش پیشرفته و تأثیر بیشتر تقویت می کند.
موسسات مالی را درگیر کنیدبانکها و مؤسسات مالی چندجانبه، که در حال حاضر در خط مقدم پیشنهاد معماری جدید مالی پیرامون انعطافپذیری، پایداری، تجدید ساختار بدهی، و حق برداشت ویژه هستند، باید نقش محوری را در جلسات COP ایفا کنند و برنامههای کاهش و انطباق را با بودجه بخش عمومی همسو کنند. حرکت از تعهدات به برنامه های کاری ملموس و مکانیسم های تحویل ضروری است.
نقش ها و مسئولیت های دبیرخانه UNFCCC، ریاست های COP و رابطه با سهامداران را بهتر تعریف کنید: ارتقای بیست و یکمین نقشها و مسئولیتهای دبیرخانه UNFCCC، ریاستهای COP و نهادهای مرتبط سازمان ملل برای اطمینان از هماهنگی، بهینهسازی و اجرای بهتر بین کنوانسیونها و آژانسهای مختلف ضروری است. علاوه بر این، هماهنگی بیشتر میتواند از طریق یک پلت فرم یا گفتوگوی ساختاریافته با ذینفعان انجام شود که UNFCCC، احزاب، آژانسها، بازیگران دولتی ملی، بازیگران غیردولتی از جمله دانشمندان و اقتصاددانان را برای بهروزرسانی منظم وضعیت در علم، فناوری، RMV، اقتصادی و مالی گرد هم میآورد. تحولات
از یک انتقال عادلانه جهانی اطمینان حاصل کنید: همه تصمیمات و برنامه های کاری باید تفاوت های منطقه ای را در نظر بگیرند تا انتقال عادلانه تضمین شود. اصلاحات فرصتی را برای چارچوب بندی مجدد همکاری بین المللی، حمایت از مسیرهای بومی سازی، تبادل دانش، توسعه مشترک فناوری و مشارکت های مبتنی بر برابری و توانمندسازی ارائه می دهد.
در سال 2024 و پس از آن، نمیتوانیم زمان خود را برای مذاکرات بیپایانی تلف کنیم که خطر عقبنشینی از هدف 1.5 درجه سانتیگراد را تهدید میکند، بهخصوص که در حال حاضر در مسیری قرار داریم که از 1.5 درجه سانتیگراد فراتر رفته است. ما در شرایط اضطراری سیاره ای قرار داریم و نهادهای بین المللی ما باید از نیاز به اصلاحات و بازسازی برای موفقیت بیدار شوند. COP آب و هوای ما برای پر کردن شکاف بین علم و عمل، جلوگیری از عقب نشینی، و تضمین فرود ایمن تعهدات جهانی آب و هوا به اختیار نیاز دارد. سیستم های مالی و اقتصادی اصلاح شده با اولویت مردم، سیاره و رفاه برای این فرود ایمن ضروری است.
تصویر از گالری رسانه COP29
رفع مسئولیت
اطلاعات، نظرات و توصیههای ارائه شده در وبلاگهای مهمان ما متعلق به افراد مشارکتکننده است و لزوماً منعکسکننده ارزشها و باورهای شورای بینالمللی علوم نیست.