ثبت نام

پادکست با Qiufan Chen: علمی تخیلی و آینده علم: ارزش ها و حواس در هوش مصنوعی 

کیوفان چن، نویسنده داستان‌های تخیلی گمانه‌زنی چینی برنده جایزه، دیدگاه خود را درباره پتانسیل داستان‌های علمی تخیلی برای شکل‌دهی آینده علم در مجموعه پادکست جدید مرکز آینده‌های علمی با مشارکت نیچر به اشتراک می‌گذارد.

دانشمندان و محققان به طور فزاینده ای به داستان علمی تخیلی به دلیل مشارکت آن در پیش بینی سناریوهای آینده اهمیت می دهند. به عنوان بخشی از مأموریت خود برای کشف مسیرهایی که تغییرات در علم و سیستم های علمی ما را به سمت آن هدایت می کند، مرکز آینده های علم با شش نویسنده برجسته داستان های علمی تخیلی به گفت و گو نشستیم تا دیدگاه های آنها را در مورد اینکه چگونه علم می تواند با بسیاری از چالش های اجتماعی که در دهه های آینده با آن مواجه خواهیم بود، مقابله کند، جمع آوری کرد. پادکست با همکاری است طبیعت.

در قسمت پنجم، Qiufan Chen به ما می‌پیوندد تا در مورد عاملیت و مسئولیت اجتماعی در علم به عنوان یک تلاش انسانی بحث کنیم. برای چن، این به ویژه در مورد هوش مصنوعی کاربرد دارد. در طول پادکست، او ما را از تأثیرات هوش مصنوعی بر آینده تحقیقات علمی و اینکه چگونه پیشرفت‌های هوش مصنوعی می‌تواند تنظیم‌تر شود و در نتیجه اخلاقی‌تر شود، راهنمایی می‌کند.

مشترک شوید و از طریق پلتفرم مورد علاقه خود گوش دهید


کیوفان چن

کیوفان چن نویسنده داستان نویس گمانه زنی چینی برنده جوایز، نویسنده جزر و مد زباله و همکاری نویسنده هوش مصنوعی 2041: ده چشم انداز برای آینده ما. او همچنین یک محقق پژوهشی در دانشگاه ییل و عضو موسسه Berggruen، ایالات متحده آمریکا است. بحث اصلی ما حول محور هوش مصنوعی است، اینکه چگونه می‌توانیم از قدرت این فناوری استفاده کنیم و در عین حال از خطرات ناشی از آن اجتناب کنیم. 


رونوشت

پل شریواستاوا (00:04):

سلام، من پل شریواستاوا از دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا هستم. و در این مجموعه پادکست من با برخی از نویسندگان برجسته علمی تخیلی امروز صحبت می کنم. من می خواهم نظرات آنها را در مورد آینده علم و چگونگی تغییر آن برای مقابله با چالش هایی که در سال های آینده با آن روبرو هستیم، بشنوم.

کیوفان چن (00:24):

هوش مصنوعی در آینده، شاید بتوان از آن برای کمک به ما استفاده کرد تا خودمان را به عنوان یک آینه منعکس کنیم تا انسان بهتری شویم.

پل شریواستاوا (00:33):

امروز، من با Qiufan Stanley Chen، نویسنده چینی برنده جایزه صحبت می کنم. رمانش را خواندم، جزر و مد زباله سال‌ها پیش، و از تصویری که او از مخمصه زباله‌های الکترونیکی نشان می‌داد، تحت تأثیر قرار گرفت. جدیدترین کتاب او که همکار اوست هوش مصنوعی 2041: 10 چشم انداز آینده ما، داستان های تخیلی را به وضوح با پیش بینی های علمی ترکیب می کند. ما در مورد هوش مصنوعی و اینکه چگونه می‌توانیم از قدرت این فناوری باورنکردنی استفاده کنیم و از برخی از خطرات آن جلوگیری کنیم، صحبت کردیم. 

از اینکه به ما پیوستید بسیار متشکرم استن. خوش آمدی. شگفت انگیز است که طیف موضوعات علمی که شما بر آنها تسلط دارید واقعاً قابل توجه است. چگونه به این موضوعات علمی علاقه مند شدید؟

کیوفان چن (01:28):

بنابراین، به عنوان یک طرفدار علمی تخیلی، باید اعتراف کنم که از همه آنها شروع کردم جنگ ستارگان, پیشتازان فضا, پارک ژوراسیک، فیلم ها و کتاب های علمی تخیلی کلاسیک، انیمیشن های قدیمی. هر بار الهامات و ایده های جدید زیادی به من داد. بنابراین، من همیشه مجذوب تمام این نشانه ها، تصورات آینده و فضای بیرونی و حتی گونه های میلیون ها سال پیش بودم. بنابراین، چگونه آنها را به زندگی بازگرداندیم.

پل شریواستاوا (02:02):

بنابراین، علم برای مدت بسیار طولانی ادامه داشته است. دیدگاه کلی شما درباره علم به عنوان یک تلاش انسانی چیست؟

کیوفان چن (02:13):

برای من، قطعاً یک دستاورد بزرگ است. و البته باعث می شود که ما به عنوان یک انسان در شرایط بهتری زندگی کنیم. و وقتی به تاریخ نگاه می‌کنیم، باید اعتراف کنم که چالش‌های زیادی وجود دارد، زیرا به نظرم اینطور است که آژانس مطلقاً در دست انسان‌ها نیست. گاهی احساس می‌کنم شاید علم و فناوری، درست مثل نوعی از گونه‌ها، مانند نوعی موجودات زیستی، هدف خاص خود را داشته باشد. چرخه زندگی تولد خودش را دارد. می خواهد همراه با انسان باشد و تکامل یابد. بنابراین، ما مانند میزبان هستیم، آنها مانند ویروس هستند. ما می توانیم آن را به این صورت یا برعکس ببینیم. بنابراین، من همیشه احساس می کنم که واقعاً درهم تنیدگی عمیقی بین علم و انسان وجود دارد. بنابراین، گاهی اوقات احساس می‌کنم که ما با این همه پیشرفت علم و فناوری خیلی تغییر کرده‌ایم، اما هرگز نمی‌دانیم چه جهتی در پیش داریم.

پل شریواستاوا (03:24):

خوب، بیایید آن را ملموس‌تر کنیم و روی چیزی که در حال حاضر در ذهن ماست تمرکز کنیم، یعنی هوش مصنوعی. چگونه می توانیم اطمینان حاصل کنیم که توسعه هوش مصنوعی، عدالت اجتماعی و ملاحظات اخلاقی و اخلاقی را در بر می گیرد؟

کیوفان چن (03:40):

مشکل این است که ما به طور کامل برای ایجاد این نوع مقررات و چارچوب اخلاقی برای جلوگیری از اتفاق منفی سرمایه گذاری نکردیم. من فکر می‌کنم که ما به تنوع بیشتری در هوش مصنوعی و به‌ویژه در مدل‌های زبان بزرگ نیاز داریم، زیرا ما به طور خاص در مورد همسویی صحبت می‌کنیم. بنابراین، حتی در بین انسان‌ها در کشورها، فرهنگ‌ها، زبان‌های مختلف، ما این همسویی مشترک را به عنوان یک استاندارد واحد نداشتیم. بنابراین، چگونه می‌توانیم به ماشین، هوش مصنوعی آموزش دهیم که با سیستم ارزش انسانی یا استانداردها به عنوان یک سیستم یکپارچه هماهنگ شود؟ بنابراین، من فکر می کنم این یک چیز بسیار مقدماتی است. اما، من فکر می‌کنم ورودی‌های کلیدی نه تنها باید از سوی شرکت‌های فناوری، از مهندسان، از همه این افرادی باشد که در این صنعت کار می‌کنند، بلکه باید از دنیای بین‌رشته‌ای مانند انسان‌شناسی و روان‌شناسی، به عنوان مثال، جامعه‌شناسی باشد. ما به دیدگاه های متنوع تری از علوم انسانی نیاز داریم، زیرا هوش مصنوعی قرار است برای مردم ساخته شود تا به مردم خدمت کند. اما، عامل انسانی در حال حاضر، من می توانم احساس کنم که کاملاً در حلقه وجود ندارد.

پل شریواستاوا (05:11):

بنابراین، به نظر شما، این پیشرفت‌های فناوری چگونه روش انجام علم در آینده را تغییر خواهد داد؟

کیوفان چن (05:19):

به نظر من این یک تغییر پارادایم کاملاً جدید است که دانشمندان می توانند از هوش مصنوعی برای جستجوی الگوهای جدید، پیش بینی ساختار پروتئین و یافتن همبستگی در حجم عظیمی از داده ها استفاده کنند. من فکر می کنم این چیزی انقلابی خواهد بود. اما همچنین نگرانی های زیادی در این فرآیند وجود دارد. به عنوان مثال، ما در حال حاضر می‌توانیم میلیون‌ها ساختار پروتئین را پیش‌بینی کنیم، اما مشکل اینجاست که چند درصد از این پیش‌بینی‌های ساختار پروتئین معتبر است و برای بیماری واقعی و بدن واقعی انسان مؤثر است؟ و چیز دیگر این است که تمام این منطقه متحول شده بسیار بر روی انباشت حجم عظیمی از مجموعه داده متمرکز است. آیا این داده ها از چه گروهی جمع آوری می شوند؟ چه نوع جمعیتی؟ و آیا آنها این داده ها را با اطلاع به اشتراک می گذارند، همه چیز برای آن استفاده شده است؟ و آیا ما داده ها را بین گروه های مختلف دانشمندان یا محققین به اشتراک می گذاریم؟ بنابراین فکر می‌کنم این همیشه چیزی است که چگونه می‌توانیم این نوع سیستم متوازن را ایجاد کنیم تا خطرات و چالش‌ها را به حداقل برسانیم و در عین حال واقعاً خواسته‌های بازار را برآورده کنیم و بهترین منافع را برای مردم داشته باشیم.

پل شریواستاوا (06:56):

بله، من فکر می کنم ساختن سیستم چک و تعادل بخش مهمی از توسعه هوش مصنوعی است. اما تأثیرات محیطی خود هوش مصنوعی به ندرت در روایات علمی عمومی ذکر شده است.

کیوفان چن (07:13):

این چیزی بسیار متناقض است، زیرا هوش مصنوعی به قدرت زیادی نیاز دارد. و به محاسبات بلادرنگ نیاز دارد. نیاز به استخراج زیادی از محیط دارد. اما در عین حال می توانیم از آن برای تشخیص آتش سوزی وحشی از ماهواره استفاده کنیم. ما می توانیم از آن برای حفاظت از تنوع زیستی استفاده کنیم. ما می توانیم از آن برای یافتن راه حل جدیدی به عنوان ذخیره انرژی باتری و شبکه های هوشمند و شاید حتی فناوری همجوشی هسته ای در آینده استفاده کنیم. بنابراین اگر از آن به روش صحیح استفاده کنید، قطعا می تواند از ما محافظت کند و در برابر تغییرات آب و هوایی مبارزه کند.

پل شریواستاوا (08:03):

آیا فکر می‌کنید در آینده، هوش مصنوعی بیشتر از آنچه که انسان‌ها می‌توانند درک کنند، خواهد فهمید؟

کیوفان چن (08:13):

بنابراین، چیزی که من به آن فکر کرده‌ام، مدلی است، مانند مدل بزرگ فراتر از انسان. به عنوان مثال، داده ها از حیوانات، گیاهان، قارچ ها، حتی از میکرو و کل محیط است. بنابراین، ما در مورد کل مدل زمین صحبت می کنیم. ما باید این نوع لایه های حسگر را در سراسر جهان مستقر کنیم. بنابراین، شاید بتوانیم از گرد و غبار هوشمند استفاده کنیم که در رمان شکست ناپذیر لم به آن اشاره شد. بنابراین، شما در مورد این همه ازدحام غبار کوچک صحبت می کنید، اساساً این یک هوش جمعی است. و انسان می تواند چیزهای زیادی از این مدل بزرگ بیاموزد، زیرا به ما کمک می کند چیزی فراتر از سیستم حسی خود و فراتر از انسان را درک کنیم. در این صورت می توانیم کمتر انسان محور باشیم و نسبت به سایر گونه ها دلسوزی بیشتری داشته باشیم. و شاید این راه حلی برای مبارزه با تغییرات آب و هوایی باشد، زیرا ما می توانیم احساس کنیم که گونه های دیگر چه احساسی دارند و این همه درد، این همه رنج، این همه فداکاری می تواند چیزی ملموس و واقعی باشد.

پل شریواستاوا (09:36):

فوق العاده است. تصور هوش مصنوعی در مدل انسان در واقع یک روش پایین‌تر از تفکر در مورد مصنوعی است... راه برتر، آنچه شما مدل کل جهان می‌نامید، راه توسعه است.

کیوفان چن (09:54):

آره بنابراین، این مرا به یاد بودیسم می اندازد، زیرا در بودیسم، مانند همه گونه های ذی شعور، تا حد امکان برابر هستند، و چیزی وجود ندارد که انسان ها از دیگران برتر باشند. بنابراین، من همیشه به این فکر می کنم که باید راهی پیدا کنیم تا همه این فلسفه و ارزش های بودیسم و ​​تائوئیسم را در ماشین جاسازی کنیم.

پل شریواستاوا (10:27):

بنابراین، من تعجب می کنم، شما عناصر فنی هوش مصنوعی را درک می کنید. آیا می توان هوش مصنوعی را در آیین بودیسم، در تائوئیسم آموزش داد؟ زیرا همه کتاب ها و ارزش ها قبلاً مدون شده اند. آیا می توان هوش مصنوعی را پیدا کرد که بر روی آنها آموزش ببیند و یک دین جهانی مصنوعی ایجاد کند، اگر بخواهید؟

کیوفان چن (10:50):

قطعاً می‌توانست، و می‌تواند کار بهتری از هر کشیش، راهب، هر یک از گوروهای دنیا انجام دهد، زیرا بسیار آگاه است. اما، به عنوان یک تمرین کننده تائوئیسم، چیزی فراتر از درک ترکیبی همه اینها وجود دارد، آن را تجربه مذهبی یا معنوی می نامیم، چیزی در بدن است. بنابراین، شما باید تمام این تکالیف فیزیکی را انجام دهید. بنابراین، من فکر می‌کنم این چیزی است که هنوز هوش مصنوعی در آن وجود ندارد. بدن نداشت، سیستم حسی پیچیده ای نداشت، مثلاً خودآگاهی نداشت. و، من فکر می کنم همه این بخش ها چیزی است که یک انسان را انسان می کند. هوش مصنوعی در آینده، شاید بتوان از آن برای کمک به ما استفاده کرد تا خودمان را به عنوان یک آینه منعکس کنیم تا انسان بهتری شویم.

پل شریواستاوا (11:49):

در تصور شما، هوش مصنوعی می تواند روح داشته باشد؟

کیوفان چن (11:54):

ظهور آگاهی اساساً در حال حاضر یک راز در علم است. بنابراین به نظر من قطعاً ارتباطی بین توانایی ظهور مدل زبان بزرگ با همه آن پدیده های ظهور در سیستم های پیچیدگی فیزیک کلاسیک یا کوانتومی وجود دارد. بنابراین من از نظر ریاضی فکر می کنم، شاید روزی بتوانیم وجود آگاهی را اثبات کنیم. اما این وضعیت صفر یا یک نیست، بلکه مانند طیف مداوم وضعیت است. بنابراین این بدان معناست که شاید حتی یک سنگ، حتی یک درخت، حتی رودخانه یا کوه سطح مشخصی از آگاهی داشته باشند، اما ما آن را تشخیص ندادیم زیرا بسیار انسان محور هستیم. اما همه چیز در مورد محاسبات است. همه چیز در مورد فشرده سازی فضای زمان است. همه چیز در مورد حفظ اطلاعات است. بنابراین همه چیز در مورد کاهش آنتروپی است. بنابراین این یک سؤال معرفت شناسی نیست، بلکه به نظر من یک سؤال هستی شناسانه است. پس در مورد وجود است.

پل شریواستاوا (13:14):

از شما برای گوش دادن به این پادکست از مرکز آینده‌های علمی شورای بین‌المللی علوم که با همکاری مرکز تخیل انسان آرتور سی کلارک در UC San Diego انجام شد، برای کشف کارهای بیشتر توسط مرکز آینده‌های علمی، از futures.council.science دیدن کنید. بر روندهای نوظهور در سیستم های علمی و تحقیقاتی تمرکز دارد و گزینه ها و ابزارهایی را برای تصمیم گیری آگاهانه بهتر ارائه می دهد.


پل شریواستاوا، استاد مدیریت و سازمان ها در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا، مجری این مجموعه پادکست بود. او در اجرای اهداف توسعه پایدار تخصص دارد. این پادکست همچنین با همکاری مرکز تخیل انسان آرتور سی کلارک در دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو انجام شده است.

این پروژه تحت نظارت بود متیو دنیس و توسط دونگ لیو، از مرکز آینده های علم، اتاق فکر ISC.


با خبرنامه های ما به روز باشید


عکس از KOMMERS on می Unsplash.


رفع مسئولیت
اطلاعات، نظرات و توصیه‌های ارائه شده در وبلاگ‌های مهمان ما، متعلق به مشارکت‌کنندگان انفرادی است و لزوماً منعکس‌کننده ارزش‌ها و باورهای شورای بین‌المللی علوم نیست.