COP25 به دلیل اهمیتی که به اقیانوس داده شده است، COP آبی نامیده شده است. برای اینکه بفهمیم چرا اقیانوس در حال حاضر چنین اولویتی دارد، با لورلی پیکور، رئیس بخش وکالت و روابط بینالملل در این مرکز صحبت کردیم. سکوی اقیانوس و آب و هوا.
پلتفرم اقیانوس و آب و هوا در سال 2014 برای آماده شدن برای COP21 و آنچه قرار بود به توافق پاریس تبدیل شود، ایجاد شد. در جامعه اقیانوسی می دانیم که اقیانوس یکی از تنظیم کننده های اصلی آب و هوا است، اما تا سال 2015 در بحث آب و هوا گنجانده نشده بود. با شکست پروتکل کیوتو و توافق آتی پاریس، فرصتی برای ایجاد ائتلافی از مؤسسات علمی، محققان، بنیادها و جامعه مدنی برای گرد هم آمدن و بحث در مورد چگونگی بسیج دولتها و سران کشورها برای گنجاندن اقیانوس به وجود آمد. توافق پاریس نتیجه این حرکت بزرگ در COP21 این بود که اقیانوس به عنوان یک اکوسیستم حیاتی در مقدمه توافق پاریس شناخته شود.
پس از توافق پاریس، ما تصمیم گرفتیم پلتفرم را ادامه دهیم و امروز یک شبکه بین المللی با 75 عضو از بخش خصوصی، موسسات تحقیقاتی، آکواریوم ها، سازمان های غیردولتی و سایر نهادهای ملی و بین المللی است.
اکنون ما از به رسمیت شناختن پیوند اقیانوس-اقلیم-تنوع زیستی به عنوان یک و یکسان در رژیم های مختلف آب و هوایی و همچنین در کنوانسیون تنوع زیستی (CBD) و مذاکرات در مورد دریاهای آزاد حمایت می کنیم. سه رکن سیستم زیست محیطی ما را نمی توان جداگانه مورد بررسی قرار داد.
مفهوم "COP آبی" یک پیروزی بزرگ برای جامعه اقیانوس و آب و هوا است. شیلی - که ریاست COP را بر عهده دارد - همیشه یک مدافع قوی برای اقیانوس و آب و هوا و پیوندهای اقیانوسی بوده است. آنها اعضای کلیدی هستند زیرا ابتکار اقیانوس، که از یک بیانیه امضا شده در COP21 به ائتلافی از 39 کشور عضو تبدیل شده است.
همکاری زیادی بین دانشمندان و کشورهای عضو وجود دارد تا واقعاً این یک COP آبی شود. ستارگان در دقیقه برای اقیانوس تراز می شوند. علاوه بر این، مکانیسمهای دیگری نیز وجود دارد که به اقیانوسها و مناطق ساحلی بهعنوان اولویتهای کلیدی میپردازد، مانند برنامه کاری نایروبی، و یکی از موضوعات کلیدی برنامه اقدام جهانی برای آب و هوا است. و جامعه مدنی هرگز تا این حد در اطراف اقیانوس بسیج نشده است - بیش از 100 رویداد در اقیانوس در این COP سازماندهی شده است!
La توصیه های خط مشی اکنون به زبان فرانسوی و انگلیسی منتشر شده است. آنها به پیوند اقیانوس-اقلیم-تنوع زیستی و اقدامات لازم برای دستیابی به اهداف توافق پاریس می پردازند.
برای شروع، یک نکته وجود دارد که باید مجدداً تأیید کنیم: بهترین چیز برای اقیانوس، سیاره یا هر یک از اکوسیستم های ما این است که کشورها جاه طلبی خود را برای رسیدن به هدف محدود کردن گرمایش به 1.5 درجه سانتیگراد افزایش دهند.
فراتر از آن، توصیه ها حول چهار چالش کلیدی برای مقابله با بحران آب و هوا ایجاد شده است: کاهش، سازگاری، علم و تامین مالی پایدار. این چهار ستون می توانند به ما در دستیابی به اهدافی که نه تنها برای آب و هوا، بلکه برای دستور کار 2030 و اهداف توسعه پایدار (SDGs) و همه چارچوب های مختلف موجود، تعیین کرده ایم، کمک کنند.
آخرین باری که ما توصیههای خطمشی را منتشر کردیم در سال 2015 بود، و برخی از آن توصیهها از آن زمان تاکنون برآورده شدهاند، مانند گزارش ویژه IPCC درباره اقیانوس. بنابراین اکنون توصیه های خود را به روز کرده ایم.
ما یک مشاوره چند رشتهای و بینالمللی را با بیش از 50 عضو از سراسر جهان بر روی یک سند در طول هشت ماه انجام دادیم. دستیابی به اجماع همیشه آسان نبود، زیرا پلتفرم شامل اعضایی است که در صنعت کشتیرانی یا در مناطق حفاظت شده دریایی (MPAs) و گروه های مختلف مدافع کار می کنند، اما ما موفق شدیم همه این افراد را دور یک میز به توافق برسانیم.
این توصیه ها بر اساس برخی از آخرین شواهدی است که در گزارش های ویژه IPCC در مورد 1.5 درجه سانتیگراد و در مورد اقیانوس و کرایوسفر در آب و هوای در حال تغییر آمده است.
وقتی در مورد علم اقیانوس صحبت می کنیم، توجه به این نکته مهم است که تنها 5 درصد از اقیانوس کاوش شده است. ما در واقع در مورد بخشهایی از اقیانوس، مریخ را بهتر از سیاره خود میشناسیم. برای مدت طولانی، برخی از مشکلات مربوط به اقیانوس را نادیده گرفته ایم: همیشه نمی توانید ببینید چه اتفاقی می افتد.
یکی از اولویتهای کلیدی دهه اقیانوس، افزایش درک این موضوع است که ما به تحقیقات بهتری نیاز داریم، و برای درک بهتر عملکرد اقیانوسها باید در تحقیقات سرمایهگذاری کنیم - به عنوان مثال، اقیانوس چگونه CO2 را جذب میکند.2. کارهای شگفت انگیز زیادی در حال انجام است، اما برخی از آنها به اطلاعاتی برای تصمیم گیرندگان یا برای عموم مردم ترجمه نمی شود. ما تلاش می کنیم مطمئن شویم که این دانش در دسترس است، و بنابراین ما همچنین از دسترسی آزاد به این داده ها و فراتر رفتن از ادغام داده های فیزیکی و شیمیایی و شامل داده های بیولوژیکی و اجتماعی-اقتصادی دفاع می کنیم. همچنین نمی توانیم مطالعات متخصصان علوم انسانی را مستثنی کنیم. اقیانوس ارزش فرهنگی، تاریخی و اجتماعی دارد و این عناصر باید در تحقیقات ما لحاظ شوند.
اگر میخواهیم یک سیستم داده باز بینالمللی داشته باشیم، باید در سطح کشور نیز کار کنیم و این گونه مسائل باید در توافقهای چندجانبه زیستمحیطی منعکس شود. انتقال دانش برای ظرفیت سازی بسیار مهم است و باید بخشی از مذاکرات بین کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه باشد. اما ما همچنین باید درها را به روی دیگر بازیگران باز کنیم و نوآوران بخش خصوصی را در این بحث ها بگنجانیم.
تحقیق علمی در مورد به اشتراک گذاری دانش است و این نباید بهایی داشته باشد. ما با دانشمندان زیادی کار می کنیم و بسیاری از آنها کاملاً آماده این بحث هستند. این یکی از موضوعاتی است که در مذاکرات در COP25 و در داخل بدنه تابعه مشاوره علمی و فناوری (SBSTA) به میز خواهیم آورد.
ما یک منتشر کردیم گزارشی در مورد راههای تقویت پیوند اقیانوس و اقلیم با دهه علوم اقیانوسی سازمان ملل چند هفته پیش، که به جزئیات در مورد اولویت های علم و حکومت می پردازد. دهه نقش مهمی در افزایش آگاهی و ایجاد سواد اقیانوسی دارد. من همچنین امیدوارم که آن شتاب سیاسی که شایسته آن است را به دست آورد و امکان افزایش بودجه برای تحقیقات اقیانوس را فراهم کند.
من پیشینه سیاستی دارم و معتقدم که باید بین رژیم های بین المللی مختلف ارتباط برقرار کنیم. ما یک رژیم آب و هوایی، یک رژیم تنوع زیستی و یک رژیم انرژی داریم، اما وقتی صحبت از اقیانوس به میان میآید بسیار ناهموار است - همه چیز بین نهادها و مکانیسمهای مختلف حاکم پخش شده است. دهه اقیانوس می تواند به ایجاد پل هایی بین نهادهای مختلف حکومتی و فرعی کمک کند.
ما همچنین امیدواریم که هم افزایی بین IPCC و IPBES را شناسایی کنیم تا تجزیه و تحلیل مشترکی از تأثیرات تغییرات آب و هوایی و سایر عوامل استرس زای انسانی بر اقیانوس و سایر اکوسیستم ها داشته باشیم. IPCC و IPBES قبلاً اعلام کرده اند که در اواسط سال 2020 گزارش مشترکی در مورد هم افزایی و مبادله بین نیاز به حفاظت از تنوع زیستی و کاهش و انطباق با تغییرات آب و هوایی منتشر خواهند کرد.
چارچوب های پس از سال 2020 برای تنوع زیستی سال آینده بازنگری خواهد شد و برخی از بحث ها در مورد مکانیسم های مشابه مشارکت ملی (NDC) برای تنوع زیستی است. اما اگر واقعاً به آن نقطه رسیدیم، باید به هم افزایی بین تنوع زیستی و رژیم آب و هوایی نگاه کنیم. به عنوان مثال، ما از راهحلهای مبتنی بر طبیعت دفاع میکنیم که میتوانند در استراتژیهای آب و هوایی برای ایجاد همافزایی مثبت و کاهش تلاشهای تکراری ادغام شوند. این دو کنوانسیون باید گفتوگوی برقرار کنند تا مطمئن شوند که از فرآیندهای متفاوتی که در حال حاضر وجود دارد آگاه هستند.
در حال حاضر ما حول محور COP25 بسیج شدهایم، اما فراتر از آن، میخواهیم شتاب سیاسی ایجاد کنیم و توصیههایمان اجرا شوند. ما با دولت فرانسه کار خواهیم کرد، که در حال حاضر روابط خوبی با آنها داریم، و آماده همکاری با دولت های ملی در هر نقطه ای هستیم تا توضیح دهیم که جامعه دوستدار آب و هوای اقیانوس چگونه خواهد بود. ما همچنین روی ارتباطات کار خواهیم کرد و همه توصیههای گزارش ویژه IPCC درباره اقیانوس و کرایوسفر را ترویج خواهیم کرد تا مطمئن شویم که آنها به اقدامات مشخص در سطوح محلی، منطقهای و ملی تبدیل میشوند.
عکس: استیو لونهارت / NOAA MBNMS [دامنه عمومی].
این بخشی از یک سری مطالب وبلاگ در دهه علوم اقیانوسی سازمان ملل برای توسعه پایدار است (که به سادگی به عنوان "دهه اقیانوس" نیز شناخته می شود). این سریال توسط شورای بین المللی علوم و سازمان تولید می شود کمیسیون بین المللی دولتی اقیانوسیو در آستانه راه اندازی دهه اقیانوس در ژانویه 2021، مصاحبه های منظم، نظرات و مطالب دیگر را ارائه خواهد کرد.