اودیسه فضایی جدید: متعادل کردن منافع خصوصی با علم جهانی

از آنجایی که تعداد فزاینده ای از کشورها و شرکت ها به فضا پرتاب می شوند، دانشمندان با لحظه ای مهم روبرو هستند.

قوانین وضع شده در طول جنگ سرد، فضای بیرونی را به عنوان "استان کل بشریت" تعریف می کنند - اما در مورد استخراج معادن در ماه یا ایجاد پایگاه های خصوصی چطور؟ این چه تاثیری بر علم قمری خواهد گذاشت؟ و در محیطی که به طور فزاینده ای شلوغ می شود، چگونه دانشمندان می توانند به کارهای مهم در مورد مسائلی مانند تغییرات آب و هوایی ادامه دهند؟

ژان کلود ورمز، مدیر اجرایی کمیته تحقیقات فضایی توضیح می دهد که اینها برخی از چالش های پیچیده ای است که دانشمندان فضایی با آن روبرو هستند.COSPAR) یکی از ISCها ارگان های وابسته، که قبل از انتشار برنامه استراتژیک پنج ساله COSPAR با ISC صحبت کرد.

ورمز می گوید: «از بسیاری جهات، ما به دهه 60 بازگشته ایم. با رقابت بین‌المللی که هزینه‌های بی‌سابقه‌ای را به همراه داشت، دوران اکتشافات فضایی در اواسط قرن شاهد بود که اولین انسان‌ها تنها ۱۲ سال پس از پرتاب اولین ماهواره مصنوعی روی ماه فرود آمدند. 

او توضیح می‌دهد که به طور فزاینده‌ای، رسیدن به نقاط عطفی مانند ماه و فراتر از آن، دوباره معیاری برای «برتری ملی» است، همانطور که برای ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی چنین بود. همزمان، شرکت‌های خصوصی بیشتری به کشورهای جدید فضاپیما می‌پیوندند. 

ورمز خاطرنشان می کند که مزایا و امکانات قابل توجه است: کشورهایی که سابقه طولانی اکتشاف فضایی ندارند به سرعت در حال توسعه و انجام ماموریت های چالش برانگیز هستند، قابلیت های تحقیق و توسعه خود را گسترش می دهند و نسل های جدیدی از محققان STEM را برای کمک به علم جهانی آموزش می دهند. 

در عین حال، گسترش بسیاری از بازیگران دولتی و خصوصی جدید نیز نیاز به همکاری بین المللی را برجسته می کند. او خاطرنشان می‌کند: «حتی بیشتر از آن مستلزم این است که مجموعه‌ای از مقررات وجود داشته باشد که مورد توافق سازمان ملل متحد باشد و بتوان آن را برای همه بازیگران از جمله بازیگران خصوصی اعمال کرد.» 

این امر به ویژه در مورد ماه بسیار مهم است: "همه می خواهند به آنجا بروند - و همه می خواهند بتوانند اساساً آنچه را که می خواهند انجام دهند." 

در ماه و دیگر اجرام آسمانی، دستورالعمل های حفاظت از سیاره تنظیم شده توسط COSPAR تعریف می کند که کدام فعالیت ها مجاز هستند، و کجا. را پیمان فضایی سال 1967 همچنین فعالیت‌های فضایی را به‌طور کلی‌تر کنترل می‌کند و مشخص می‌کند که کشورها چه کاری می‌توانند و چه کاری نمی‌توانند انجام دهند: در میان سایر دستورالعمل‌ها، اکتشاف باید به نفع تمام بشریت باشد، دولت‌ها نمی‌توانند از اجرام آسمانی برای اهداف نظامی استفاده کنند و باید از آلوده کردن آنها و فضا به طور کلی اجتناب کنند. 

اما برخی کشورها و شرکت‌های خصوصی استدلال کرده‌اند که این معاهده چیزی در مورد بهره‌برداری از منابع نمی‌گوید و دستورالعمل‌های حفاظت از سیاره‌ها الزام‌آور نیستند. هر کس در مسابقه به مریخ یا یک جرم آسمانی دیگر برنده شود، استدلال می کنند، باید بتواند با آن به عنوان زمین باز رفتار کند - استخراج معادن، جمع آوری آب و هر چیز دیگری که نیاز آنها را برآورده می کند. برخی کشورها نیز دارند قوانینی را برای قانونی کردن استخراج از ماه تصویب کرد. 

ورمز می‌گوید: «به نظر من، آن معدود بازیگران خصوصی که می‌توانند ابتدا به ماه، مریخ، سیارک‌ها بروند، شروع به انجام هر کاری می‌کنند - و این همان چیزی است که ما در تلاشیم تا از آن جلوگیری کنیم.» این نه تنها برای تحقیقات علمی، درک تکامل ماه و منظومه شمسی، بلکه از نظر استفاده از منابع نیز مهم است. بدون هیچ گونه چارچوب کنترلی یا مقرراتی نمی‌توان به آنجا رفت و آن را تخلیه کرد.» 

ایجاد تعادل بین منافع رقابتی در فضا

تکثیر بازیگران جدید همچنین نگرانی‌هایی را در مورد تأثیرات زیست‌محیطی، هم بر روی زمین و هم در فضا ایجاد می‌کند - و همچنین اینکه چگونه تحقیقات فضایی حیاتی تحت تأثیر قرار خواهند گرفت. این نگرانی اخیراً به شکل قطارهایی از ماهواره‌های Starlink که در آسمان حرکت می‌کنند با چشم غیرمسلح قابل مشاهده است. علامت گذاری تصاویر ماهواره ای و تلسکوپ. 

چگونه اطمینان حاصل کنیم که راهی وجود دارد که از طریق آن دولت‌ها، سهامداران خصوصی و دانشمندان می‌توانند در گفتگو شرکت کنند تا مطمئن شوند که چارچوبی برای انجام اکتشافات فضایی داریم، بدون اینکه غرب وحشی باشد؟» کرم ها می پرسد. 

در مواجهه با مشکل استارلینک، اتحادیه بین المللی نجوم (IAU) رویکردی عمل‌گرایانه در پیش گرفت و گروه‌های کاری را با صنعت تشکیل داد تا تأثیر هزاران ماهواره جدید را به حداقل برساند. 

Worms اضافه می کند که نحوه رسیدگی به این سؤالات موضوع داغی است - با برخی از دانشمندان استدلال می کنند که بهتر است تا آنجا که ممکن است، ممنوعیت کامل فعالیت تجاری که در تحقیقات تداخل دارد، هدف قرار گیرد. 

تنها راه این است که مطمئن شویم برای ایجاد یک محیط امن و پایدار با هم همکاری می کنیم تا بتوانیم قبل از اینکه دیر شود، علم را حفظ کنیم و همچنین با جنبه هایی مانند بهره برداری از منابع معدنی مقابله کنیم. کرم ها می گوید. این یک ماجراجویی است که همه طرف‌های ذیربط می‌توانند با هم پیش بروند.» 

گرفتن لحظه 

COSPAR همچنین در تلاش است تا ظرفیت کشورهای در حال توسعه را برای استفاده از تحقیقات فضایی و آموزش محققان جوان از طریق راه اندازی جدید خود گسترش دهد. برنامه کوچک ماهواره ای. 

کارلوس گابریل، رئیس پانل افزایش ظرفیت COSPAR که روی این برنامه کار می کند، توضیح می دهد: «این علم مقرون به صرفه است. او توضیح می‌دهد که ماهواره‌های کوچک «این امکان را فراهم می‌کنند که سطح علمی خوبی در همه کشورها انجام شود، بدون سرمایه‌گذاری بسیار بزرگ».  

گابریل خاطرنشان می کند برای کشورهای در حال توسعه که از جمله کشورهای در حال توسعه هستند که بیشترین تأثیر را از تغییرات آب و هوایی دارند، ماهواره های کوچک می توانند ابزاری برای مقابله با مشکلات زیست محیطی باشند - مانند اندازه گیری افزایش سطح دریا یا نظارت بر فرسایش سواحل یا جنگل زدایی. 

ارزش ماهواره های کوچک توسط پروژه هایی مانند ناسا نشان داده شده است ماموریت DART، که آزمایش کرد آیا برخورد یک فضاپیما با یک سیارک می تواند مسیر آن را تغییر دهد یا خیر، و از یک ماهواره کوچک برای فیلمبرداری از برخورد و جمع آوری داده ها استفاده کرد. هدف پروژه COSPAR این است که محدودیت‌های کاری را که می‌توان با فداکاری و بودجه نسبتاً کمی انجام داد، ادامه دهد. 

همچنین هدف آن تشویق مؤسسات به سرمایه‌گذاری در آزمایشگاه‌ها و جوامع تحقیقاتی است که برای نسل‌ها در اطراف خواهند بود – ایجاد نه تنها دستاوردهای علمی فوری، بلکه فرهنگ بلندمدت علمی، و الهام بخش نسل جدیدی از محققان. 

"هر چیزی که به طور کلی به فضا مربوط می شود بسیار الهام بخش است... مردم به این دلیل می آیند که می خواهند موشکی را در آنجا قرار دهند، اما بعد با فیزیک، با شیمی و غیره سر و کار دارند - و این به طور کلی پیوندی با علوم است." جبرئیل می گوید. "این افراد را به تفکر علمی برمی انگیزد." 

همچنین ممکن است که شما علاقه مند باشید به

از قطب جنوب تا فضا: به روز رسانی از ارگان های وابسته به ISC

ISC از تعدادی از ابتکارات علمی یا برنامه ها حمایت می کند. از قطب جنوب تا فضا، یا آب و هوا تا سلامت شهری، این ابتکارات علمی مشترک بر حوزه‌های خاصی از تحقیقات بین‌المللی متمرکز است که مورد علاقه همه یا بسیاری از اعضای ISC است.

عکس ناسا on می Unsplash