مطابق با کارشناسان آموزش سازمان مللزیرساخت های علمی و آکادمیک غزه بر اثر درگیری "ویران" شده است. تقریباً هر مدرسه آسیب دیده یا ویران شده است، از جمله تمام دانشگاه های غزه، بیش از نیم میلیون دانش آموزگزارش کارشناسان سازمان ملل علاوه بر این، صدها معلم و حداقل سه رئیس دانشگاه در سراسر غزه کشته شده اند.
من اکنون در دیرالبلاح زندگی می کنم، جایی که اکثریت جمعیت آن اکنون افرادی هستند که مجبور به تخلیه از رفح، خان یونس و دیگر مناطق غزه شده اند. هم اکنون بیش از یک میلیون فلسطینی در این شهر کوچک زندگی می کنند که فاقد تمام نیازهای زندگی از جمله آب سالم، غذا، دارو و مراقبت های بهداشتی هستند.
مردم من در خیابان ها یا در مدارسی که پناهگاه شده اند می مانند. ما در چادرهایی زندگی می کنیم که دمای آن به بالای 40 درجه سانتیگراد می رسد. نمی توانید تصور کنید که زندگی در چادرها چگونه است. همه چیز داغ می جوشد. بچه ها، آب - حتی کنسرو. حریم خصوصی و حیثیت فلسطینیان دائماً نقض می شود.
ما در جهنم زندگی می کنیم. ما هر روز عزیزان، دانش آموزان و همکارانمان را از دست می دهیم. من خواهرم و شوهر و پسرش را از دست دادم. برای بیش از نه ماه، ما هر روز از مرگ تا مرگ فرار کرده ایم.
ما با انواع مرگ روبرو هستیم: مستقیم، در نتیجه بمباران موشکی و توپخانه ای، و غیرمستقیم، در نتیجه محاصره، سوء تغذیه و بیماری اسرائیل. الف گزارش اخیر منتشر شده توسط The Lancet سعی شد این مرگ‌های غیرمستقیم را تخمین بزند و بزرگی فاجعه ما را نشان دهد. با جلوگیری از ورود مواد پاک کننده و محصولات بهداشتی به غزه، بیماری های پوستی در حال گسترش است. اثرات آنها بر بدن ما و فرزندانمان قابل مشاهده است.
این احساس را نمی توان توصیف کرد - اما من سعی خواهم کرد این لحظات غم انگیز مکرر را که در آن از هدف قرار گرفتن دانش آموزان و همکارانم یا آزمایشگاه علمی خود شنیده ام که سال ها در تلاش برای ایجاد مکانی برای تدریس آن بوده ام، با کلمات بیان کنم. نسل‌ها نه تنها علم، بلکه اصول صلح، عشق و انسانیت را نیز در بر می‌گیرد.
نمی توانم روزی را فراموش کنم که آخرین گفتگوی خود را با یکی از شاگردان سابقم که دست راست من در آزمایشگاه کوچک تحقیقاتی ما شده بود، انجام دادم. فقط هشت ساعت بعد متوجه شدم که او به همراه تمام اعضای خانواده اش کشته شده است. تنها بازمانده دختر 4 ساله او بود.
او یک محقق زن جوان و آینده دار بود. او قبل از اینکه بتوانیم نتایج پایان نامه کارشناسی ارشدش را منتشر کنیم کشته شد.
او تنها نیست - او یکی از افراد بی گناه دیگری است که در این درگیری کشته شده اند، از جمله رئیس دانشگاه من، دکتر سفیه طیه، که در یک حمله هوایی به همراه تمام اعضای خانواده اش کشته شدند.
احساس می کردم با هر سنگی که از دانشگاه هایمان بر اثر موشک هایشان می افتد، قسمتی از بدنم را از دست می دهم و با شنیدن خبر کشته شدن دانشجویان و همکارانم روحم را از دست می دهم.
حفاظت از علم در زمان بحران
این گزارش یک چارچوب استراتژیک برای جامعه علمی جهانی ارائه می دهد که بر پیشگیری، حفاظت و بازسازی از طریق مدیریت سیستماتیک و هماهنگ بحران تمرکز دارد.
شورای بین المللی علوم (فوریه 2024). حفاظت از علم در زمان بحران. https://council.science/publications/protecting-science-in-times-of-crisis DOI: 10.24948 / 2024.01
مقاله کامل خلاصه اجراییدانشمند بودن در غزه مسئولیت بزرگی است. این مسیر پر از موانع است - به ویژه برای محققان در زمینه علوم عملی مانند شیمی، زیست شناسی و فیزیک.
محققان در غزه به مواد کافی دسترسی ندارنداز جمله مواد شیمیایی، ابزارهای علمی و قطعات جایگزین، از سال 2007. کمبود زیرساخت بر محققان در همه زمینه‌های علمی تأثیر گذاشته و تعداد انتشارات و کیفیت تحقیقات ما را محدود کرده است. ما روزانه با این موانع روبرو هستیم و این موانع ما را از مشارکت در تلاش های بین المللی برای مقابله با مسائلی مانند فقر و بیماری باز می دارند.
همین موانع بر آموزش علوم در مدارس و دانشگاه ها تأثیر می گذارد. برای مدت طولانی، مدارس و دانشگاه ها قادر به انجام بسیاری از آزمایش های علمی در برنامه درسی نبوده اند.
ما به سختی توانسته ایم برخی از این موانع را از بین ببریم، تا حدی از طریق همکاری با محققان در سراسر جهان. این روابط به دانشمندان غزه کمک کرده است تا کار خود را در مجلات بین المللی منتشر کنند.
برای فعال کردن آزمایش‌های علمی مدرسه، درست قبل از جنگ، شروع به تولید برخی از معرف‌ها و مواد شیمیایی و جمع‌آوری آنها در یک «کیت علمی» برای دانش‌آموزان کرده بودیم. متأسفانه قبل از اینکه بتوانیم این پروژه را تکمیل کنیم، جنگ شروع شد.
در طول جنگ، من به تدریس آنلاین ادامه دادم. این امر به دلیل اتصال ضعیف اینترنت و کمبود برق و نبود امنیت و ایمنی دشوار بوده است. هیچ جای امنی در غزه وجود ندارد. ما و دانش‌آموزانمان تحت فشار زندگی می‌کنیم، با تهدید بمباران در هر زمان.
اما ما باید تلاش کنیم و به تلاش ادامه دهیم. ما به عنوان فلسطینی نفت و گاز و منابع طبیعی نداریم. آموزش و پرورش سرمایه ماست
من قویاً معتقدم که ما هنوز هم می توانیم دانشگاه ها و آزمایشگاه های خود را بازسازی کنیم. این امیدها و رویاها بدون حمایت همکاران ما در جامعه علمی بین المللی محقق نمی شوند.
با روحیه حق جهانی آموزش و تکلیف اخلاقی ما در قبال دانشجویانمان که به دلیل جنگ از این حق محروم شده‌اند، از همه جامعه علمی دعوت می‌کنم دستی به دست دانشجویان و دانش پژوهان فلسطینی دراز کنند.
این تنها راهی است که ما را قادر می سازد زندگی علمی خود را از سر بگیریم. من مطمئن هستم که این به گسترش اصول عشق، صلح، پیشرفت و رفاه و پرورش جهانی انسانی تر کمک خواهد کرد.
رفع مسئولیت
اطلاعات، نظرات و توصیه‌های ارائه شده در وبلاگ‌های مهمان ما، متعلق به مشارکت‌کنندگان انفرادی است و لزوماً منعکس‌کننده ارزش‌ها و باورهای شورای بین‌المللی علوم نیست.
دانشگاه‌های غزه و بسیاری از مراکز آموزشی و تحقیقاتی در سرزمین‌های فلسطینی ویران شده‌اند. از آنجایی که و زمانی که مردم بتوانند آنجا را ترک کنند، جامعه علمی بین‌المللی انتظار دارد که بسیاری از محققان و دانشگاهیان غزه بخواهند به دنبال امنیت و فرصت‌هایی برای کار از راه دور یا خارج از کشور، حداقل به طور موقت باشند.
ISC در حال جمع آوری پیشنهادات کمکی از شبکه اعضا و شرکای خود و جامعه علمی جهانی برای حمایت از دانش پژوهان و دانشجویان فلسطینی در معرض خطر است.
عکس از محمد ابراهیم سور می Unsplash
بیشتر بخوانید درباره مذاکرات پیمان آلودگی پلاستیک در آستانه تغییر بیشتر بخوانید درباره جایزه Frontiers Planet، دوره پنجم - مهلت ارسال آثار تا ۱ نوامبر ۲۰۲۶ 
بیشتر بخوانید درباره ISC پس از حمله مرگبار، همبستگی خود را با آکادمی ملی علوم اوکراین مجدداً اعلام کرد 
