بحران آب و هوا یک بحران بهداشتی است

روز جهانی بهداشت که هر سال در 7 آوریل جشن گرفته می شود، نشان دهنده تأسیس این سازمان است سازمان بهداشت جهانی (WHO) و هدف آن جلب توجه جهانی به یک موضوع مهم بهداشت جهانی است. موضوع امسال - "سیاره ما، سلامت ما" - ارتباط بین سلامت انسان و بحران آب و هوا را بررسی می کند. هنوز در ذهن ما، همه‌گیری کووید-19 عملاً بر همه جنبه‌های جوامع ما تأثیر گذاشته و نقص‌های از قبل موجود سیستم‌های ما را آشکار کرده است، و با آن مسئله بهبود پایدار بلندمدت مطرح می‌شود. با این وجود، در طول بحران کووید-19 بر سر ما نشسته است، بزرگترین تهدیدی است که بشریت با آن مواجه است: وضعیت اضطراری آب و هوا.

«در 17 می^th ISC با همکاری UNDRR و WHO گزارش خود را در مورد پیامدهای سیاست بلندمدت همه گیری COVID-19 منتشر خواهد کرد. این پیامدهای بسیار گسترده برای هر جنبه از سیاست عمومی و چالش‌های سیاست‌گذاری ملی و چندجانبه را که باید به آن‌ها پرداخته شود، برای مقابله با همه‌گیری مداوم و بحران‌های وجودی آینده، برجسته می‌کند. ما باید به سرعت از تجربیات 28 ماه گذشته درس بگیریم که در آن تراژدی های زیادی رخ داده است و برای مدتی طولانی بازتاب خواهد داشت. همه گیری تمام نشده است.»

Peter گلاکمن، رئیس شورای بین‌المللی علوم

همه‌گیری، دستور کار پایداری را به عقب انداخت

این بیماری همه گیر توجه را از اهداف بلند مدت به مدیریت بحران کوتاه مدت معطوف کرد. اقدامات اقلیمی که در حال حاضر ناکافی است، به دلیل تلاش مناطقی از جهان برای پاسخگویی به بحران های فوری و آسیب پذیری آن ها در برابر بلایای بلندمدت مانند تغییرات آب و هوایی، در معرض خطر قرار گرفته است. اما تصمیماتی که امروزه اتخاذ می شود، چه اجتماعی، چه اقتصادی و چه سیاسی، تأثیرات گسترده ای بر آب و هوا و سلامت انسان دارد. هنگامی که WHO هشدار می دهد که "90٪ مردم هوای ناسالم ناشی از سوزاندن سوخت های فسیلی را تنفس می کنند"، پیامدهای بهداشتی و زیست محیطی به وضوح با تصمیمات سیاسی مرتبط است. تغییرات آب و هوایی، رویدادهای شدید آب و هوایی، تخریب خاک و کمبود آب نه تنها بر تولید مواد غذایی و سیستم‌های غذایی تأثیر می‌گذارد، بلکه جمعیت زیادی را جابجا می‌کند و بر سلامت آنها تأثیر می‌گذارد.

بشریت باید در سال‌های آینده برای مقابله با تغییرات اقلیمی، از طریق همکاری بین‌المللی بیشتر بین ابرقدرت‌های اقتصادی، در به اشتراک گذاشتن دانش و تجربه برای مبارزه با همه‌گیری و رسیدگی به تغییرات آب‌وهوایی و توسعه پایدار، و همچنین برای سرمایه‌گذاری عمومی جهانی برای مقابله با تغییرات اقلیمی، اقدام کند و در کنار هم بایستد. دستیابی به این اهداف

وابستگی متقابل سلامت انسان، حیوان و سیاره

همه گیری COVID-19 نتیجه تخریب محیط زیست است. هنگامی که یک جمعیت انسانی به زیستگاه های حیوانات طبیعی تجاوز می کند، خطر ابتلا به بیماری های مشترک انسان و دام یا "سرریز" وجود دارد، به ویژه هنگامی که این تماس در نزدیکی مراکز شهری اتفاق می افتد. تخریب بیشتر محیط زیست و تجاوز بیشتر به زیستگاه های طبیعی، حیوانات را مجبور می کند از محیط طبیعی خود خارج شوند و با جمعیت های انسانی روبرو شوند. کارشناسان در سراسر جهان توافق دارند که اگر بشریت با سرعت کنونی ادامه دهد، احتمال شیوع بیماری‌های مشترک بین انسان و دام افزایش می‌یابد. کووید-19 احتمالاً اولین مورد از نوع خود در "عصر همه گیرها" است که بر نیاز به بازنگری در ارتباط بین انسان ها، حیوانات و طبیعت تاکید می کند. 

اقداماتی برای حفاظت از جنگل‌های استثمار نشده، بستن بازارهای حیوانات وحشی، حفظ زیستگاه‌های طبیعی و تنوع زیستی، فعال کردن تحقیقات هماهنگ بین کشورها در زمینه ایجاد روش‌های پیشگیری مؤثر از سرریزها، ارزیابی عوامل بیماری‌های همه‌گیر، ادامه کشف ویروس در حیات وحش، از جمله موارد دیگر، باید اکنون برای رسیدگی به این خطرات آتی اتخاذ شود.

شما همچنین ممکن است علاقه مند به:

پیشگیری از بحران ها به جای مدیریت آنها

یک ویژگی مشترک در اکثر مناطق جهان عدم آمادگی برای رویارویی با همه گیری COVID-19 بود. اگرچه به عنوان یک نگرانی بهداشتی ظاهر شد، اما به سرعت تمام جنبه های جامعه را مختل کرد و وابستگی متقابل سیستم های ما را نشان داد. اگر جوامع ما از COVID-19 انعطاف‌پذیرتر بیرون نیایند، به جای سرمایه‌گذاری در جوامع انعطاف‌پذیر، آگاه از ریسک، سبز و عادلانه‌تر، ریسک را با پیروی از مدل‌های قدیمی توسعه افزایش می‌دهیم. بسیاری از مناطق در حال حاضر در معرض بلایای طبیعی و بیماری های همه گیر هستند و قادر نخواهند بود با اثرات تغییرات آب و هوایی در حالی که با سایر بحران های بالقوه مقابله کنند، روبرو شوند.

جوامع با توجه به "زمان" به جای "اگر" فاجعه، باید نیاز به پیشگیری و آمادگی بهتر را تشخیص دهند تا از تبدیل شدن خطرات به فاجعه جلوگیری کنند. از آنجایی که سازمان جهانی بهداشت تخمین می زند که «بیش از 13 میلیون مرگ در سراسر جهان در هر سال به دلیل عوامل زیست محیطی قابل اجتناب است»، پیشگیری از بحران آب و هوا و بحران های احتمالی آینده دیگر نمی تواند یک فکر بعدی باشد و باید به عنوان یک اولویت سیاسی در نظر گرفته شود. در تمام سطوح، نیازمند سرمایه گذاری در تحقیقات ریسک و حاکمیت است.

شما همچنین ممکن است علاقه مند به:

یادداشت توجیهی ریسک سیستمی

سیلمان، جی.، کریستنسن، آی.، هوکراینر-استیگلر، اس.، هوانگ لاخمان، جی.، جوهولا، اس.، کورنهوبر، ک.، ماهچا، م.، مچلر، آر.، رایششتاین، ام.، روآن , AC, Schweizer, P.-J. and Williams, S. 2022. ISC-UNDRR-RISK KAN یادداشت توجیهی در مورد ریسک سیستمیک، پاریس، فرانسه، شورای بین المللی علوم، https://doi.org/10.24948/2022.01

دانلود

گزارش COVID-19 در 17 مه 2022 ارائه می شود

برای بیش از یک سال، شورای بین المللی علوم این کار را انجام داده است پروژه سناریوهای پیامد COVID-19، منجر به گزارشی می شود که طیف وسیعی از سناریوها را در میان مدت و بلندمدت ترسیم می کند که هدف آن کمک به درک ما از گزینه های دستیابی به پایان خوش بینانه و عادلانه برای همه گیری است، و همچنین ترکیب درس های آموخته شده از همه گیری، شناسایی ملاحظات سیاستی سطح بالا و ارزیابی گزینه ها و موانع اجرای آنها. راه اندازی در 17 مه 2022، این گزارش ابزاری برای سیاستگذاران خواهد بود تا بهتر درک کنند که تصمیمات اتخاذ شده در ماه های بعدی پیامدهای طولانی مدتی دارند و بنابراین باید با ملاحظات بلندمدت و نه تنها با اولویت های کوتاه مدت آگاه شوند.

پیش نمایشی از آنچه قرار است در اینجا بیاید را ببینید:

پخش فیلم

عکس سربرگ توسط برانیمیر بالوگوویچ on می Unsplash.