حاذیر الهاج دانشمند از طریق یک انقلاب، یک کودتای نظامی و یک بیماری همه گیر، ماندگار شد و در سودان تا زمانی که میتوانست - درست تا زمانی که صدای سقوط بمبها در خارطوم را شنید.
او اکنون در عربستان سعودی است و امیدوار است هر چه زودتر بازگردد. او به عنوان یکی از معدود محققانی که روی انرژی زیستی در سودان کار میکند، میگوید که احساس مسئولیت میکند که به کار خود که بر تامین منابع انرژی پایدار برای مناطق روستایی تمرکز دارد، بازگردد.
الهاج میگوید: «میخواهم برگردم، چون مأموریتی دارم. این یک شوک بود، بله، اما ما باید ادامه دهیم.»
بیش از 5 میلیون نفر آواره شده اند و حداقل 7,500 نفر از زمان آغاز درگیری در آوریل کشته شده اند. نیمی از جمعیت کشور به کمک های بشردوستانه یا حفاظت نیاز داردسازمان بین المللی مهاجرت (IOM) در ماه سپتامبر اعلام کرد.
درگیری ادامه دارد در بیشتر نقاط کشور. شدیدترین خشونت ها در اطراف پایتخت، خارطوم - که قلب جامعه تحقیقاتی سودان نیز هست، متمرکز شده است. بسیاری از دانشگاه ها و موسسات شهر غارت و یا ویران شده اند.
محمد HA حسن، رئیس آکادمی ملی علوم سودان (SNAS) "وضعیت فعلی برای دانشگاهیان در سودان به شدت بحرانی است - بحرانی که در خارج از کشور توجه کمی به آن شده است." در نامه ای سرگشاده نوشت.
SNAS از سازمانهای بینالمللی و دانشمندان در سراسر جهان میخواهد تا با همکاران آسیبدیده از درگیری «در همبستگی» متحد شوند.
SNAS می نویسد، آکادمی های ملی در سراسر جهان می توانند با همکاری با دانشگاه ها و موسسات تحقیقاتی به یافتن فضاهایی برای دانشمندان آواره کمک کنند تا به کار خود تا پایان درگیری ادامه دهند.
حسن توضیح میدهد: «بیش از همه، دانشگاهیان ما به کمک عملی نیاز دارند تا بتوانند در این زمانهای سخت به تحصیل و تحقیق خود ادامه دهند، در غیر این صورت سودان در خطر از دست دادن یک نسل یا بیشتر از استعداد علمی ارزشمند خود است.
برخی از دانشجویان توانسته اند در کشورهای دیگر از جمله ادامه تحصیل دهند رواندا و تانزانیا. حسن خاطرنشان می کند، اما بسیاری از دانشمندان در سرتاسر سودان پراکنده هستند - بسیاری از آنها با حقوق ثابت یا در مناطقی با دسترسی ضعیف یا بدون دسترسی به اینترنت، قادر به کار نیستند.
پس از سال ها کار توقف و شروع، سال 2023 برای الهاج خوب به نظر می رسید. او قصد داشت آزمایشگاه خود در دانشگاه علم و صنعت سودان را به یک مرکز تحقیقاتی کامل ارتقا دهد و یک انکوباتور راه اندازی کند که در آن دانشمندان بتوانند در زمینه فناوری برای حل مشکلات زیست محیطی همکاری کنند.
او می گوید: «من می خواستم نسل جدیدی از محققان جوان را پرورش دهم.
او بخش زیادی از سال 2022 را صرف تهیه کمک های مالی برای آزمایشگاه کرد و در سال 2023 کارش با کمک هزینه تحصیلی اولیه از سازمان زنان در علم برای جهان در حال توسعه (OWSD) که بودجه اضافی را فراهم کرد، شناخته شد.
انکوباتور فناوری در مارس 2023 با یک تیم کامل از دانشجویان و دستیاران محقق آغاز شد. الهاج به وجد آمد.
یک ماه بعد، او در آزمایشگاه بود، زیرا درگیری در خارطوم شروع شد. هنگامی که او با عجله می خواست برق و آب را قطع کند و به خانه برسد، صدای شلیک و انفجار سلاح های سنگین را می شنید.
دانشگاه از آن زمان به غارت رفته و به شدت آسیب دیده است. الهاج نمی داند که آیا آزمایشگاهش زنده مانده است یا خیر. او توانست بسیاری از کارهای خود را ذخیره کند، اما همه به این اندازه خوش شانس نبودند: یکی از دانشجویان کارشناسی ارشدش تمام اطلاعات خود را در تخلیه از دست داد و مجبور شد از صفر شروع کند.
با تشدید خشونت، الهاج به زادگاهش رفت - هنوز امن نیست، اما خطر کمتری نسبت به پایتخت دارد. اما اکنون، این محقق که اغلب 12 ساعت در روز و شش روز در هفته را در آزمایشگاه می گذراند، به طور ناگهانی از کار خود قطع شد. او میگوید: «میبینی که هیچ کاری نمیکنی». "خیلی خیلی خسته کننده بود."
بدون برق ثابت در خانه، تنها راه برای ادامه، خروج بود. سفر او به خارج از کشور تقریباً یک هفته طول کشید: 1,500 کیلومتر با اتوبوس و تاکسی، سپس یک کشتی به عربستان سعودی و چندین پرواز قبل از رسیدن به تریست ایتالیا، جایی که او بورسیه OWSD خود را آغاز کرد.
ویزای او به او اجازه نمی داد بیشتر بماند، بنابراین او به عربستان سعودی ادامه داد. او توانسته است دوباره پروژه کمک هزینه تحصیلی خود را آغاز کند، در حالی که تحقیقات در داخل کشور در حال حاضر متوقف شده است، و در حال نوشتن طرح های پیشنهادی جدید است.
اما او نگران است که دانش پژوهان آواره ممکن است تا زمانی که نتوانند منتشر کنند، نتوانند تحقیقات روی زمینی انجام دهند یا در مناطقی بدون ارتباط قابل اعتماد به دام افتاده باشند، عقب بمانند. او خاطرنشان می کند: "جنگ فقط به خاطر از دست دادن زندگی یا از دست دادن خانه یا کار شما نیست - بلکه در مورد از دست دادن فرصت ها نیز هست."
Fellowshipاو اضافه میکند که به شدت به فرصتهای شغلی، کارآموزی و سایر فرصتها برای همکاری محققان سودانی با تیمهای بینالمللی نیاز است - همانطور که به دریافت ویزای خارجی نیز کمک میشود. الحاج میگوید: «ما بخشی از این جامعه علمی جهانی هستیم.»
برای بسیاری در خارطوم، سفرها کاملاً تصادفی بود. قبل از شروع درگیری، الهاج و سعاد سلیمان، یکی از اعضای اجرایی SNAS، گذرنامه های خود را برای رسیدگی به ویزا به سفارتخانه های اروپایی در خارطوم ارسال کرده بودند. الهاج دو روز قبل از شروع جنگ مال خود را پس گرفت. سلیمان توسط کارگران سفارت هنگام تخلیه تکه تکه شد.
سلیمان از ماه مه در دونگولا، در شمال سودان در جاده به سمت مرز مصر گیر افتاده است و منتظر پاسپورت و ویزا جدید برای ورود به مصر است.
وقتی سلیمان رسید، متوجه شد که درمانگاه محلی برای مراقبت از بسیاری از تازه واردان به کمک نیاز دارد. او به سرعت دست به کار شد و از موسسه بهداشت عمومی و گرمسیری سوئیس برای بازسازی ساختمان و خرید تجهیزات ضروری کمک مالی دریافت کرد.
SNAS به جمع آوری ادامه می دهد حمایت مالی از کلینیکو سلیمان قصد دارد این پروژه را گسترش دهد تا مراکز مراقبت های بهداشتی را در سراسر ایالت شمالی سودان شامل شود.
سلیمان می گوید که مراقبت های بهداشتی تنها بخشی از زیرساخت های کشور است که نیاز به بازسازی گسترده دارد. او می افزاید که مؤسسات علمی سودان نیز برای بازسازی بسیاری از تأسیسات آسیب دیده به حمایت مالی قابل توجهی نیاز دارند.
الهاج پس از پشت سر گذاشتن سالها بلاتکلیفی، مطمئن است که دانشمندان کشور بهبود خواهند یافت. او میگوید: «تطبیق مجدد دشوار خواهد بود. "ما باید از ابتدا شروع کنیم. اما باید به کاری که انجام می دادیم ادامه دهیم. ما نمیتوانیم آن را رها کنیم.»
درخواست SNAS برای همبستگی با مردم سودان
پیامی از سوی آکادمی ملی علوم سودان به آکادمی های ملی علوم، مؤسسات سازمان ملل متحد، و مؤسسات دانشگاهی و تحقیقاتی اتحادیه آفریقا.
رفع مسئولیت
اطلاعات، نظرات و توصیههای ارائه شده در وبلاگهای مهمان ما، متعلق به مشارکتکنندگان انفرادی است و لزوماً منعکسکننده ارزشها و باورهای شورای بینالمللی علوم نیست.
تصویر توسط حفاظت مدنی اتحادیه اروپا و کمک های بشردوستانه on فلیکر.