تقویت مشاهدات اقیانوس برای دهه اقیانوس: پرسش و پاسخ با آنیا ویت

دکتر آنیا ویت به عنوان رئیس مشترک منصوب شد کمیته راهبری سیستم جهانی مشاهده اقیانوس (GOOS). در اکتبر 2020. او اولین زن در راس کمیته از زمان ایجاد آن در سال 2011 است. دهه سازمان ملل متحد علوم اقیانوس برای توسعه پایدار شروع می شود، ما با Anya صحبت کردیم تا درباره اولویت های GOOS بیشتر بدانیم.

چگونه با سیستم جهانی مشاهده اقیانوس (GOOS) درگیر شدید؟?

تا همین اواخر، من فقط به عنوان اقیانوس شناس که داده های خود را به سیستم های داده جهانی کمک می کند، در GOOS مشغول بودم. من سالها به عنوان استاد مهندسی در استرالیای غربی کار کردم و سپس با نقشم به عنوان رئیس اقیانوس شناسی بیولوژیکی در موسسه آلفرد وگنر در آلمان، بیشتر درگیر مشاهدات جهانی شدم. من در حال حاضر در کانادا مستقر هستم، که در حال حاضر سازمان های خود را برای سیستم های داده خود تحت سیستم مشاهده یکپارچه کانادایی اقیانوس (CIOOS) تشکیل می دهد.

من در تعدادی از بحث‌ها در کنفرانس‌های Ocean Obs در مورد بهتر کارکردن ارتباطات بین‌المللی شرکت داشته‌ام و به دلیل تجربه‌ای که در زمینه ارتباط و ارتباط بین بخش‌های مختلف داشتم، از من خواسته شد تا رئیس مشترک GOOS باشم. با سیاست گذاران و رهبران صنعت. من به عنوان یک خودی از نظر اقیانوس شناس بودن، اما به عنوان یک خارجی در GOOS به این موضوع می پردازم، و فکر می کنم که دیدگاه بیرونی می تواند به بازنگری در مورد نحوه عملکرد سازمان کمک کند.

La GOOS استراتژی جدیدی را در اواخر سال 2019 منتشر کرد. اولویت های کلیدی برای چند سال آینده چیست؟

GOOS از همان روزهای اولیه که همه خوشه‌های مشاهده‌کننده مختلف گرد هم آمدند و تصمیم گرفتند در سطح جهانی فعالیت کنند، تقریباً به طور ارگانیک رشد کرده است. اکنون آنقدر بزرگ و مهم شده است که احساس می کنیم باید دوباره مورد توجه قرار گیرد.

ما به تازگی یک گزارش عمده از یک مشاور در مورد ساختار GOOS دریافت کرده‌ایم و توصیه‌های بسیار روشن و گسترده‌ای در مورد آنچه که ممکن است برای بازسازی GOOS انجام دهیم، دارد. انتقادهایی از نحوه عملکرد GOOS تحت سازمان ملل وجود دارد. بسیار مهم است که GOOS با سازمان ملل کار کند، زیرا ما به مشارکت کشورها نیاز داریم، اما در عین حال، حاکمیت مرتبط برای یک سیستم ناظر می تواند چالش برانگیز باشد. ما می خواهیم و باید برای ارتباط سازمان ملل ارزش قائل شویم، اما همچنین باید به گونه ای عمل کنیم که زیرک و پاسخگوی نیازهای نظارت باشد.

ارتباطات برای همه این نوع سازمان ها و شبکه ها یک چالش است و بنابراین بهبود سیستم های ارتباطی در اولویت قرار دارد. من یک رئیس مشترک فوق‌العاده ثابت و روشن در Toste Tanhua دارم، و ما از حمایت فوق‌العاده‌ای از IOC برخورداریم.

بزرگترین چالش این است که GOOS واقعاً در کاری که می‌خواهد انجام دهد کمبود منابع دارد. به عنوان مقایسه، سیستم‌های مشاهدات هواشناسی به طور ایمن حدود 70 درصد تأمین می‌شوند، در حالی که بین 20 تا 30 درصد برای سیستم‌های اقیانوسی تأمین می‌شود. سیستم رصد اقیانوس بسیار کمتر ایمن است: افرادی که پیشنهادهای کمک مالی می نویسند، پول را خرج می کنند و سپس پیشنهادهای دیگر را می نویسند، هدایت می شود. باید تغییری اساسی در نحوه تأمین مالی GOOS ایجاد شود تا واقعاً پایدار باشد، و من امیدوارم که دهه اقیانوسی سازمان ملل این فرصت را به ما ارائه دهد تا این پیام را روشن کنیم.

چه نوع سؤالات علمی را می توانید با رصدهای امن تر و طولانی مدت اقیانوس ها پاسخ دهید؟

به عنوان مثال، ما رویدادهای شدیدتر و شدیدتری داریم، و بنابراین تقاضای فزاینده ای برای پیش بینی های بهتر برای طوفان، آتش سوزی، خشکسالی و سایر رویدادهای شدید وجود دارد. این چیزی است که همه ما را تحت تأثیر قرار می دهد - از افراد گرفته تا شرکت ها و سازمان های بزرگ، مانند شرکت های بیمه و ارتش. درست کردن این پیش بینی ها بسیار مهم است.

اداره ملی اقیانوسی و جوی (NOAA) چیزی به نام «چالش بزرگ پیش‌بینی بارش» دارد که به بهبود پیش‌بینی باران می‌پردازد. پیش‌بینی تغییرپذیری در بارندگی زمستانی در آمریکای شمالی دشوار است، و این منجر به پیش‌بینی‌های نادرست مانند رویدادهای ال نینو در گذشته شده است. تخمین زده می شود که بخش بزرگی از درک این تنوع از بهبود درک تعاملات با اقیانوس حاصل می شود. به عنوان مثال، شدت طوفان توسط دمای سطح دریا تعیین می شود. برای حمایت از درک هواشناسی به مشاهدات بهتر اقیانوس نیاز داریم. اما مشاهدات اقیانوس ها و رصدهای جوی به طور سنتی در جوامع مختلف بوده است و ما این دانش یکپارچه را نداشته ایم. این یک فرصت از دست رفته است - دریافت داده ها از اقیانوس برای پیش بینی آب و هوای شدید بسیار مهم است.

سال گذشته جیOOS گزارش کوتاهی در مورد چگونگی آن منتشر کرد سیستم های رصد اقیانوس تحت تاثیر قرار گرفته بودند Covid-19. آیا این هنوز دلیلی برای نگرانی است؟

کاملاً: همچنین نشان می دهد که فعالیت های رصد اقیانوس می تواند ناامن باشد. بسیاری از سفرهای دریایی که قرار بود برای تعمیر لنگرها خارج شوند، لغو شده اند. در جایی که قبلاً سه کشتی داشتیم که خارج می شد، اکنون یک کشتی داریم که خارج می شود، و بنابراین کار تعمیر باید با هم گروه شود، و کارها اغلب تغییر می کنند یا به تأخیر می افتند. علاوه بر این، مردم باید دو هفته قبل و بعد از یک سفر دریایی قرنطینه شوند، که باعث می‌شود سفرهای دریایی کوتاه تقریبا غیرقابل اجرا باشد. کشتی‌های تحقیقاتی بزرگ بین‌المللی باید تعداد سرنشینان را کاهش دهند و چگونگی رعایت قوانین فاصله‌گذاری فیزیکی را بررسی کنند. تا زمانی که واکسیناسیون گسترده‌تر شود و محدودیت‌ها برداشته نشود، این یک مشکل بزرگ خواهد بود.

آیا ممکن است در درازمدت داده‌های مشاهده‌ای کم باشد؟

برخی از داده ها هرگز بازیابی نمی شوند. در موارد دیگر، اوضاع چندان بد نیست. به عنوان مثال، استقرار شناورهای آرگو حدود 10 درصد کاهش یافته است. از آنجایی که آنها دو تا پنج سال عمر دارند، ممکن است یک وقفه شش ماهه در داده ها وجود داشته باشد. اگر این یک وقفه سه ساله شود، شاهد ضررهای بزرگ خواهیم بود.

سیستم های مشاهده آسیب پذیری های مختلفی دارند. رسیدن به عرض‌های جغرافیایی بالا همیشه دشوار و پرهزینه است، بنابراین فقط مؤسسات واقعاً بزرگ و کشورهای دارای تحقیقات اقیانوسی با بودجه کافی می‌توانند این کار را انجام دهند. تعداد کشتی‌های بزرگ بین‌المللی که می‌توانند به آن عرض‌های جغرافیایی بروند کم است، و بنابراین وقتی یکی از کشورهای بزرگ مشاهده‌کننده تحت تأثیر قرار می‌گیرد، تفاوت بزرگی در سطح جهانی ایجاد می‌کند. یخ‌شکن‌های بزرگی وجود دارند که هر ساله از شمال به جنوب بین قطب جنوب و قطب شمال عبور می‌کنند و قادر به ترانزیت نیستند، بنابراین ممکن است یک سال بدون داده داشته باشید. 

در کشورهایی که از نظر کشتی‌های تحقیقاتی خدمات کمتری دارند، اقیانوس‌شناسان تقریباً به طور کامل به همکاری‌های بین‌المللی وابسته هستند و اکنون این کار دشوار شده است. COVID-19 اثرات ترکیبی کمی داشته است که واقعاً مشاهدات اقیانوس را تحت تأثیر قرار داده است.

ما در آغاز دهه اقیانوس صحبت می کنیم. بیشتر از همه منتظر چه چیزی در مورد دهه هستید؟

آنچه برای من هیجان‌انگیز است این است که گفتگوهای بین‌المللی را بالا ببرم و تقویت کنم تا واقعاً به مسائل بزرگ رسیدگی کنم. ما در کانادا گام‌های مهمی در زمینه‌های خاصی برداشته‌ایم، مانند ادغام دانش بومی. ما بر این باوریم که این چیزی است که می‌توانیم به دیده شدن آن در سطح بین‌المللی کمک کنیم.

موسسه Ocean Frontier کارهای زیادی در زمینه سواد اقیانوسی انجام داده است، از جمله با همکاری محققان در آلمان. این هیجان انگیز است که بتوانیم توجه بین المللی را به بهترین کارهایی که انجام می دهیم جلب کنیم.

چیزی که نگران کننده تر است این است که بودجه دهه اقیانوس تامین نمی شود و در حال حاضر توسط داوطلبان پیش می رود. در برخی از سازمان‌ها، ممکن است برای انجام کارهای روزانه خود با مشکل مواجه شوید و سپس برای دهه اقیانوس پس از آن وقت داوطلبانه داشته باشید.

من امیدوارم که با همکاری بین‌المللی بتوانیم اهمیت دو یا سه حوزه کلیدی - مانند مشاهدات اقیانوس‌ها، سواد اقیانوس‌ها و دانش بومی - را برجسته کنیم و مقداری بودجه برای آن مناطق دریافت کنیم.

چگونه می توانیم سرمایه گذاری کنیم در مورد جاه طلبی های دهه؟

اول از همه، ما باید در مورد گفتگوهای کلیدی فکر کنیم که قرار است آنها را کاتالیز کنیم. ما نمی‌توانیم همه چیز را انجام دهیم - این بخش بسیار پیچیده و فعال است و برگزارکنندگان باید واقعاً با دقت در مورد اینکه چگونه همه را گرد هم می‌آورند فکر کنند.

ما باید فکر کنیم که کدام چیزها را برای برجسته کردن انتخاب می کنیم. سه کاری که باید انجام دهیم تا از فروپاشی سیستم جلوگیری کنیم، چیست؟ برای من سیستم رصد اقیانوس جهانی یکی از آن چیزهاست. و سپس همه چیز از آن نتیجه می شود: اطمینان از اینکه کشورهای در حال توسعه مشاهدات کافی دارند، اطمینان از اینکه حسگرها و تجهیزاتی داریم که ارزان هستند و به راحتی قابل استقرار هستند. فن آوری های جدید فوق العاده ای در دسترس هستند، به عنوان مثال برای نظارت بر ماهیگیری غیرقانونی از فضا.

این نوع چیزها دگرگون کننده خواهند بود. خطر دهه سازمان ملل این است که ما می‌توانیم کارهای زیادی انجام دهیم که فقط انجام کارهای کوچک زیادی را به خطر می‌اندازیم. نکته کلیدی این است که واقعاً کنار هم جمع شوید و روی چند چیز بزرگ تمرکز کنید، اطمینان حاصل کنید که بودجه جریان دارد و گفتگوها در طول دهه به خوبی تعدیل می شوند.

عکس از طریق دانشگاه دالاهو.

آنیا ویت

آنیا ویت معاون پژوهشی معاون رئیس جمهور (Ocean)، دانشگاه دالهوسی، کانادا، و مدیر علمی موسسه مرزی اقیانوس است. ویت قبلا به عنوان رئیس بخش اقیانوس شناسی بیولوژیکی قطبی در موسسه آلفرد وگنر در برمرهاون و به عنوان استاد اقیانوس شناسی در دانشگاه برمن خدمت می کرد. علایق تحقیقاتی او شامل شارهای نیتروژن در اقیانوس های قطبی و دینامیک ذرات در گردابه های مقیاس متوسط ​​است.

عکس سرصفحه: Cecile Guieu (توزیع شده از طریق imagegeo.egu.eu).