پرسش و پاسخ با آملیا گرینر صافی: برای افزایش سواد اقیانوسی، روایت بسازید

اکثر مردم روی زمین، حتی آنهایی که در کشورهای محصور در خشکی زندگی می کنند، به اقیانوس وابسته هستند - برای غذا، استراحت، حمل و نقل یا ده ها مزیت دیگر که انسان از دریاها به دست می آورد. با این حال، امروزه مشکلاتی که اقیانوس ها با آن مواجه هستند در اولویت های بسیاری از جوامع قرار دارند: در یک نظرسنجی از ایالات متحده، پاسخ دهندگان «وضعیت اقیانوس های جهان» را در رتبه دهم فهرستی از 10 موضوع زیست محیطی قرار دادند که به شدت یا بسیار نگران آن بودند. در باره.

این قطع‌ها چالش‌هایی را برای محققان کاربردی مانند آملیا گرینر سافی، دانشیار ارشد گروه ارتباطات و دانشکده در برنامه کارشناسی ارشد بهداشت عمومی در دانشگاه کرنل در ایالات متحده ایجاد می‌کند. کار او بر روش‌هایی متمرکز است که مردم اطلاعات مربوط به طیف وسیعی از مشکلات بهداشتی، زیست‌محیطی و اجتماعی را درک می‌کنند و به آن عمل می‌کنند. او علاقه مند به ترجمه تحقیقاتی در مورد ارتباطات و عوامل دخیل در تغییر رفتار برای مخاطبان غیر آکادمیک است تا این یافته ها در دسترس باشد و بتواند عمل و خط مشی را بیان کند. او می‌گوید در مورد اقیانوس، یکی از راه‌های ایجاد انگیزه برای تغییر، ایجاد روایت‌های مرتبط درباره وضعیت فعلی و آینده دنیای آب است.

گرینر صافی در یک سخنرانی خواهد کرد پانل در مورد پرورش "سواد اقیانوسی" در رویدادی در 9 ژوئن در کنفرانس اقیانوس سازمان ملل متحد در نیویورک. این رویداد توسط Future Earth، شورای بین المللی علوم (ICSU) و سایر شرکا سازماندهی شده است. او با دانیل استرین از Future Earth به گفتگو نشست تا در مورد اینکه چگونه جامعه علمی می تواند در مورد اقیانوس به گونه ای صحبت کند که زمین نشینان را به خطر بیندازد.

دنیل استرین: چه چیزی می توانیم بگوییم که مردم چقدر می دانند یا نمی دانند که چگونه انسان ها بر سلامت اقیانوس تأثیر می گذارند؟

آملیا گرینر صافی: در بررسی‌های ویژه اقیانوس‌ها، مردم اغلب بیشتر نگران اقیانوس هستند تا اینکه در مورد جزئیات مشکلات اقیانوس مطلع شوند. به نوعی، این خبر خوبی است زیرا واداشتن مردم به مراقبت و باور وجود مشکل مانع مهمی برای ایجاد تغییر است. مردم نسبتاً به طور مداوم آلودگی، صید بیش از حد، آب شدن یخ دریا و سیل را در بالای فهرست دارند - و آگاهی عمومی وجود دارد که حداقل برخی از مشکلات توسط مردم ایجاد می شود.

با این حال، مردم دقیقاً نمی دانند که چه اقدامات انسانی منجر به مسئله سلامت اقیانوس ها می شود. این به ویژه برای اسیدی شدن اقیانوس ها صادق است. اغلب حتی کسانی که نگران هستند فعالیت های روزانه خود را به عنوان تأثیری بر اقیانوس ها نمی بینند. دیگران نمی‌دانند چه سیاست‌ها یا تلاش‌های گسترده‌تری می‌تواند مشکل مورد بحث را برطرف کند. یک نظرسنجی اروپایی نشان داد که 57 درصد از مردم باور نداشتند تغییرات فردی سلامت اقیانوس ها را بهبود بخشد.

همچنین چیزهای زیادی در مورد سواد اقیانوسی نمی دانیم. در مورد اینکه چه اطلاعاتی برای مردم مهم است که بدانند اختلاف نظر وجود دارد. همچنین، و این بسیار بزرگ است، بسیاری از تحقیقات موجود در مورد دانش یا آگاهی اقیانوس ها بر روی مخاطبان غربی بیشتر تمرکز می کنند، که اصلا برای موضوعی به جهانی مانند سلامت اقیانوس ها کافی نیست.

آیا برقراری ارتباط مسائل اقیانوسی پیچیده تر از چالش های پیش روی سرزمین های ما است؟

گرینر صافی: برقراری ارتباط با چالش‌های محیطی انسانی، خواه متمرکز بر زمین یا اقیانوس، دشوار باشد، زیرا از مردم می‌خواهد پیوندهای غیرمستقیم یا آنچه ما «بالادست» می‌نامیم، ایجاد کنند. درخواست از مردم برای ترسیم چگونگی تأثیر عادات رانندگی آنها بر کیفیت هوا، چه رسد به اقیانوس، هم از نظر تعداد قدم ها و هم از نظر علمی چالش برانگیز است - حتی اگر به ساده ترین عبارت توضیح داده شود.

مطالعاتی وجود دارد که استدلال می‌کند که ما به عنوان موجودات اصلی زمینی با آنها آشنا هستیم و می‌توانیم تغییرات زمینی را مشاهده و بحث کنیم. مطالعات دیگر نشان می دهد که آگاهی از اقیانوس ها به جز سواحل - مانند اقیانوس های عمیق - بسیار ضعیف است. اقیانوس ها اغلب به عنوان وسیع، قدرتمند و انعطاف پذیر تصور می شوند. و برای برخی، این پذیرش مفهوم شکنندگی اقیانوس را چالش برانگیزتر می کند.

اقیانوس ها می توانند دور به نظر برسند.

گرینر صافی: درست - از چند جهت دور. تحقیقاتی وجود دارد که به مشکل "فاصله روانی" و سلامت اقیانوس ها پرداخته است. ایده در اینجا این است که هر چه یک موضوع برای مخاطب انتزاعی تر باشد، الهام بخشیدن به تغییر دشوارتر است. بنابراین برای برخی، «سلامت اقیانوس» ممکن است از نظر معنای آن گیج کننده باشد و ممکن است از نظر تأثیرگذاری بر افراد «دیگر» در جای دیگری در آینده انتزاعی باشد. بنابراین نیاز به کاهش این فاصله وجود دارد.

بسته به مخاطب، ارائه یک نقطه ورود ملموس، فوری و قابل ارتباط از طریق چیزی آشنا - سواحل، تعطیلات، غذاهای دریایی، مشاغل، اقتصاد محلی - ممکن است وسیله ای بسیار مفیدتر برای صحبت در مورد مسائل اقیانوس نسبت به شروع با مفهومی گسترده باشد. سلامت اقیانوس یا اسیدی شدن اقیانوس. این برای به حداقل رساندن مقیاس مشکل نیست - بلکه باز کردن دری برای امکان گفتگوی بیشتر است.

گروه‌های مختلف تعاریف مختلفی از آنچه باید «سواد اقیانوس» را تشکیل دهد ارائه کرده‌اند. آیا می توانید این رویکردهای مختلف را توضیح دهید؟

گرینر صافی: مردم از «سواد اقیانوسی» به روش‌های مختلفی استفاده می‌کنند و آن را درک می‌کنند که ممکن است ارتباط چندانی با تعاریف رسمی موجود نداشته باشد. سواد اقیانوس در اصل بود به طور رسمی در سال 2004 در ایالات متحده تعریف شد به عنوان «درکی از تأثیر اقیانوس بر شما و تأثیر شما بر اقیانوس». این تعریف با هفت اصل کلیدی و 44 مفهوم همراه است - و انتظار این است که یک فرد با سواد اقیانوسی این مفاهیم را درک کند، بتواند به طور معناداری در مورد اقیانوس ارتباط برقرار کند و تصمیمات آگاهانه مرتبط با اقیانوس بگیرد. تلاش های مرتبط اغلب بر آموزش K-12 و مشارکت در آکواریوم ها متمرکز بود.

اخیراً، دو کمپین بزرگ و چند ساله سوادآموزی اقیانوسی در اتحادیه اروپا وجود داشته است که اهداف، ابزارها و مخاطبان را با توجه بیشتر به تغییر سیاست و رفتار گسترش می‌دهد. آن ها هستند تغییرات دریا و پاسخگو. IOC-یونسکو نیز اخیراً اعلام کرده است تعهد داوطلبانه "سواد اقیانوس برای همه" با مشارکت و مخاطب بسیار جهانی تر. من علاقه مند هستم ببینم این چگونه آشکار می شود.

ملاحظات بزرگ در حال حرکت به جلو چیست؟

گرینر صافی: من فکر می کنم یکی از سؤالات مهمی که باید در مورد آن فکر کرد این است که اهداف مختلف پشت سواد اقیانوسی چیست و چقدر تلاش ها با این اهداف مطابقت دارد - با توجه به اینکه می دانیم اطلاعات به تنهایی معمولاً برای تغییر کافی نیست. آیا هدف افزایش آگاهی است؟ برای ایجاد ارتباط، علاقه و شگفتی؟ یا اینکه اکنون در سطوح مختلف اقدامی انجام دهیم که منجر به حفاظت یا استفاده پایدارتر از دریاها شود؟ اینها اهداف بسیار متفاوتی هستند و بر اینکه چه اطلاعاتی مهم هستند و چه ابزارهای ارتباطی مؤثرتر است تأثیر می گذارند.

هرچه این تلاش‌ها بیشتر شامل درک مخاطبان و انگیزه آنها باشد، بهتر است. به طور مشابه، هرچه این تلاش‌ها بیشتر بتوانند از افرادی که به‌عنوان «واسطه‌های علم سیاست» خدمت می‌کنند - افرادی که نقششان کمک مستقیم به کسب‌وکارها و سیاست‌گذاران برای ترکیب شواهد است- حمایت یا استفاده کنند - آسان‌تر باعث ایجاد تغییرات در مقیاس بزرگ می‌شود.

دانشمندان و ارتباطات علم چه باید بکنند تا از این مسائل عبور کنند؟

گرینر صافی: خوب، من می‌توانم نظراتی را در مورد آنچه ممکن است بر اساس کار محققان مختلف مفید باشد، ارائه دهم. فکر کردن در مورد راهی برای برقراری ارتباط از طریق احساسات یا یک ارزش مشترک، مانند مسئولیت یا محافظت، می تواند برای جلب توجه بسیار مهم باشد، داستان را قابل ربط و قابل دسترس می کند و احتمالاً اقدامی انگیزشی می کند. نیاز زیادی به تمرکز بر راه حل وجود دارد. اگر اخبار بد یا پیام‌های مبتنی بر ترس در مورد اقیانوس با این حس همراه نباشد که مردم می‌توانند در سطوح فردی، اجتماعی یا سیاستی در مورد آن کاری انجام دهند، مردم می‌توانند تعطیل شوند و آنچه را که در حال وقوع است نادیده بگیرند، نه اینکه تلاش کنند یا یکنواخت باشند. در برابر ایجاد تغییر مقاوم تر است.

در نهایت، اینها مسائل پیچیده ای هستند و افراد اطلاعات را به روش های واقعاً متفاوتی پردازش می کنند، بنابراین بسیار مهم است که به آنها کمک کنیم تا نقاط را از طریق رسانه ها و سبک های مختلف تا حد ممکن به یکدیگر متصل کنند - از طریق کلمات نوشتاری، کلمات گفتاری، تصاویر، استعاره، مثال های ساده و موارد دیگر. پیچیده ها

به نظر می رسد مهم است که بفهمیم به چه کسی می خواهیم دسترسی پیدا کنیم.

گرینر صافی: کاملا. من این را به عنوان درک اینکه چه ابزارهایی حتی برای شروع یک مکالمه موثر هستند می بینم. اخیراً یک نظرسنجی از AP، NORC و Yale انجام شده است در مورد نگرش ها، ارزش ها و رفتارهای مختلف زیست محیطی در ایالات متحده. یکی از نکات مهم من این است که حد وسط بسیار زیادی از مردم وجود دارد که بین موارد کاملاً سازگار با محیط زیست و ضد محیط زیست قرار می گیرند. اینها مخاطبان مهمی برای درک هستند. شایان ذکر است که بسیاری از افراد در این میان ممکن است به دلایلی که بیشتر به سلامت آنها یا کسی که می شناسند، برای صرفه جویی در پول یا به دلایل مذهبی یا اخلاقی، تصمیمات "محیط زیستی" بگیرند، نه به دلایل محیطی آشکار.

گاهی اوقات رفتار مورد نظر آسان یا راحت نیست - بنابراین این به ملاحظات فردی و ساختاری اشاره دارد. به عبارت دیگر، چه چیزی می تواند تغییر کند تا یک انتخاب پایدار آسان شود؟ همچنین، برای تاکتیک‌هایی در مورد چگونگی چارچوب‌بندی مسائل برای این مخاطبان، کارهای عالی و در دسترس عموم در مورد نحوه صحبت درباره تغییرات آب و هوا یا اقیانوس‌ها و سلامتی وجود دارد. FrameWorks کار بسیار خوبی در اطراف انجام داده است ارتباطات اقیانوسی به طور خاص است.

شما در مورد اینکه چگونه ایده "روایت" می تواند برای جلب توجه و احتمالا الهام بخشیدن به تغییر بسیار مهم باشد صحبت کرده اید.

گرینر صافی: اخیراً کارهای شگفت انگیزی در مورد نقش روایت و علم انجام شده است، به ویژه برای برقراری ارتباط با افراد غیرمتخصص و درگیر کردن آنها. روایت به عنوان روشی مرتبط برای تطبیق علم با تجربه انسانی عمل می کند. گزارش‌های روایی قابل هضم‌تر، به خاطر سپردن آسان‌تر هستند و می‌توانند به متبلور شدن هم از فواید اقدام در حال حاضر و هم از هزینه‌های انجام ندادن کمک کنند. اگر مردم بتوانند چیزی را به خاطر بسپارند و توضیح دهند، می توانند آن را با دوستان، همکاران، سیاست گذاران به اشتراک بگذارند. این نوید خوبی برای به دست آوردن و حفظ یک موضوع در دستور کار در میان دریایی از نیازهای رقابتی است. اگر یک داستان بتواند با قابل مشاهده و معنادار کردن هزینه های انفعال به ایجاد یک پرونده اقتصادی کمک کند، خیلی بهتر است. یک مثال عالی از الف وجود داشت روایتی در مورد اسیدی شدن اقیانوس از محققان در ایالات متحده چند سال پیش.

از آنجایی که روایات می توانند بسیار قانع کننده باشند، ملاحظات اخلاقی در مورد اینکه آیا هدف متقاعد کردن یا کمک به بهبود درک است، وجود دارد. همچنین این نگرانی وجود دارد که این مثال خاص چقدر با یک اصل علمی کلی‌تر ارتباط نزدیک دارد. آیا روایت چیزی است که محتمل است یا بدترین سناریو؟ بنابراین تا زمانی که این ملاحظات به طور فعال سنجیده شوند، پتانسیل هیجان انگیزی در پیش است.

آملیا گرینر صافی یک دانشمند اجتماعی کاربردی با کارشناسی ارشد در ارتباطات، با تمرکز بر خطر و ارتباطات علمی از دانشگاه کرنل، و دکترا است. در علوم اجتماعی و رفتاری از دانشکده بهداشت عمومی جانز هاپکینز بلومبرگ. او در حال حاضر یک دانشیار ارشد در گروه ارتباطات در کرنل و دانشکده در برنامه جدید کارشناسی ارشد بهداشت عمومی است که تمرکز بر سلامت سیاره‌ای دارد - توجه به وابستگی متقابل انسان‌ها و اکوسیستم‌ها، به‌ویژه پیامدهای سلامتی برای مردم با تخریب اکوسیستم‌ها.

این پرسش و پاسخ بود ابتدا در وبلاگ Future Earth منتشر شد و با اجازه در اینجا تکثیر می شود.