ثبت نام

آمادگی برای بحران X: آیا اتاق های خبر و جامعه علمی می توانند بر مردم بدبین غلبه کنند؟

وقتی جامعه پراکنده به روش‌های ژورنالیستی و علمی بی‌اعتماد است، آیا روزنامه‌نگاری سطح بعدی می‌تواند اعتبار را در مورد موضوعات مورد توجه آینده ارتقا دهد و افزایش دهد؟

دانشمندان در مورد چالش های جهانی مهم در 21 هشدار می دهندst قرن - از همه گیری های آینده تا رویدادهای شدید آب و هوایی، خطرات امنیت غذایی به نابرابری های فزاینده. امروز، شورای بین‌المللی علوم، جلسه‌ای را با موضوع «آماده‌سازی برای بحران X» در این مرکز برگزار کرد کنگره جهانی رسانه های خبری در تایپه این پنل با درک اهمیت پاسخگویی به مردم بدبین و ایجاد اعتماد و اعتبار هم برای علم و هم برای روزنامه نگاری، چالش ها و فرصت های ارائه شده در طول همه گیری و برای بحران های آینده را برای مخاطبان رسانه های خبری جهانی بررسی کرد.

A گزارش اخیر توسط دکتر کورتنی رادش، مدیر مرکز روزنامه‌نگاری و آزادی در موسسه بازارهای باز و عضو هیئت کارشناسی ISC برای پروژه آن، ارزش عمومی علم، دریافت که روزنامه نگاران در هر کشور احساس می کنند که فشار بر رسانه ها تحت پس زمینه ای از تنش های اقلیمی و ژئوپلیتیکی در حال افزایش است و تعداد بسیار کمی آماده پاسخگویی موثر به بحران های آینده هستند. 

بر اساس مصاحبه ها و بررسی رسانه های خبری و روزنامه نگاران مستقل با منافع عمومی در کشورهای در حال توسعه و تحلیل حقوقی تنظیم کننده چارچوب، این گزارش و همراه آن ابزار تحلیلی دریافت که روزنامه‌نگاری و علم خطر گروگان گرفتن الگوریتم‌ها را به دلیل «پلتفرم سازی” از اخبار در نتیجه، این رشته‌ها در برابر سیستم‌های تعدیل محتوای رسانه‌های اجتماعی آسیب‌پذیر هستند که به افراط‌گرایی، تئوری‌های توطئه و اطلاعات نادرست پاداش می‌دهند و بر ضرورت توسعه آن تأکید می‌کنند. اکوسیستم های اطلاعاتی سالم.

رادش گفت: «به‌جای تمرکز تمام انرژی‌مان بر نحوه مبارزه با اطلاعات نادرست، کاهش آسیب‌های آنلاین و مبارزه با افراط‌گرایی دیجیتال، باید روی ایجاد یک چشم‌انداز مثبت از آنچه می‌خواهیم و چگونگی رسیدن به آن تمرکز کنیم». 

او افزود: «ما باید سیستم‌ها، نهادها و هنجارهایی را پرورش دهیم که اطلاعات با کیفیت و مفید را قادر می‌سازد شکوفا شود و به تعامل بین زیرساخت‌های فناوری که در آن اطلاعات و سیستم‌های رسانه‌ای تعبیه شده‌اند، رسیدگی کنیم.» 

در طول دهه گذشته، چشم‌انداز سیاسی و رسانه‌ای به طور فزاینده‌ای تکه‌تکه و قطبی شده است، واقعیتی که با واکنش‌های مختلف دولت‌ها و جمعیت‌ها به همه‌گیری کووید-۱۹ نشان داده شده است.

جوئل سایمون، مدیر موسس ابتکار حفاظت از روزنامه نگاری در دانشکده فارغ التحصیل روزنامه نگاری کریگ نیومارک و نویسنده مشترک اینفودمیک: چگونه سانسور و دروغ جهان را بیمارتر و کمتر آزاد کرد سرکوب سیستماتیک جهانی آزادی بیان را که قبلاً هرگز دیده نشده بود توصیف کرد که در هر کشوری در جهان با گسترش همه‌گیری رخ می‌دهد. 

ویژگی ها بسته به پویایی ملی و گرایش های سیاسی متفاوت بود. چارچوب های مشترکی بین جامعه علمی و روزنامه نگاری وجود داشت. علم نشان داده بود که رهبران سیاسی باید تصمیمات دشواری برای اقتصاد و سرنوشت سیاسی خود بگیرند. ما شاهد سرکوب‌های سیستماتیک توسط دولت‌های مستبد بودیم که در آن رژیم‌های سانسور با گسترش همه‌گیری رشد کردند. 

«در کشورهای دموکراتیک، همه‌گیری نشان داد که برخی از رهبران سیاسی بیشتر به دنبال ایجاد اختلال بودند تا سرکوب، و اغلب کارشناسان و رسانه‌های خبری را تضعیف می‌کردند. این استراتژی‌ها ثابت کردند که سیستم‌های اطلاعاتی بسیار مؤثر و قدرتمندی برای تجزیه و تحلیل با غلبه بر شبکه روزنامه‌نگاران و کارشناسانی که به دنبال حقیقت هستند، طراحی شده‌اند.»

پخش فیلم
علم نقش فوق العاده مهمی دارد، اما علم تنها زمانی مفید است که با مشارکت جامعه و همچنین رهبری سیاسی ما انجام شود. این مشارکت بین علم و رسانه های خبری چگونه به نظر می رسد؟
پخش فیلم
از آفریقای جنوبی گرفته تا بلژیک، تیمی از دانشمندان و محققان در حال ساختن تصویری جهانی از نحوه انجام سناریوهای مختلف کووید-19 با هدف درک این موضوع هستند که دنیای پس از همه‌گیری چگونه می‌تواند باشد.

در کنگره شنیده شد که پرورش اعتماد هم در بعد مصرف و هم در تولید محتوا برای روزنامه نگاران در مواقع بحران بسیار مهم است.

میا مالان، سردبیر آفریقای جنوبی بهکیسیسا سازمان خبری اضافه کرد که ثبات و شفافیت بین سیاستگذاران، کارشناسان و متخصصان رسانه کلیدی برای ایجاد اعتبار و یک رابطه مستمر متقابل اعتماد است که فراتر از بحران فوری است.

درس‌هایی از این همه‌گیری، که نیاز روزنامه‌نگاران به یافتن کارشناسان حوزه را که می‌توانند تخصص سطح بالا را ارائه دهند، برجسته می‌کند، می‌تواند هنگام ارائه پوشش در مورد مسائل تغییرات آب و هوا و از دست دادن تنوع زیستی و زندگی در محدوده‌های سیاره‌ای پایدار استفاده شود.

دانشمندان تفسیرهای خود را داشتند و درس ما این بود که متخصصان رسانه را در مورد اینکه چه کسی می تواند در مورد چه چیزی صحبت کند، توانمند کنیم. به عنوان مثال، یک پزشک عمومی که در مورد واکسن ها صحبت می کند، یا یک اقتصاددان که در مورد چگونگی سفر یک ویروس صحبت می کند، لزوما برای مخاطبان ما توانمند نبود. مهم است که متخصصان مناسب را به دست آورید. من به بحران ایدز فکر می‌کنم که در آن آفریقای جنوبی رئیس‌جمهوری داشت که علم برای ایدز را انکار می‌کرد، بنابراین بحث را چارچوب می‌دهد. مالان گفت: ما با مشارکت مردمی با فعالان و رسانه ها و دانشمندان بر آن غلبه کردیم - می توانیم همین کار را برای بحران بعدی انجام دهیم.

میتالی موکرجی، مدیر برنامه های روزنامه نگاری در موسسه مطالعات روزنامه نگاری رویترز، گفت که باید روی خوبی هایی که از این همه گیری به دست آمده تمرکز کنیم.

حس قوی همکاری بین المللی و اشتراک دانش در بین همکاران بین المللی وجود داشت که ما را به اصول اصلی روزنامه نگاری بازگرداند. وظیفه شما این است که بدون توجه به کشوری که در آن زندگی می کنید، پاسخگویی بخواهید. همه اتاق های خبر گزارشگر اختصاصی آب و هوا ندارند. روزنامه‌نگاران در جنوب جهانی به منابع و داده‌ها دسترسی ندارند – بنابراین بسیاری از تحقیقات آب و هوایی توسط شمال جهانی تأمین می‌شود و خبرنگاران از کمبود اطلاعات و کمبود زمینه رنج می‌برند. موکرجی گفت: این دو چالش برای آب و هوا و سایر بحران‌هایی هستند که در افق هستند. 

پادزهر این کمبود اطلاعات و زمینه توسط دیوید والمزلی، سردبیر کانادایی گلوب اند میل ارائه شد. در طول همه گیری، روزنامه و انجمن سلطنتی کانادا یک مشارکت ایجاد کرد برای ارائه پوشش در مورد بیماری همه گیر، که منجر به یک برنامه آینده شد- بیایید علم صحبت کنیم - پوشش گسترده تری از مسائل از آموزش گرفته تا تأثیر اکتشافات علمی پیشرو.

«این مشارکت فرصتی برای دموکراتیک کردن داده‌ها فراهم کرد و بهترین راه برای نشان دادن آن وقت گذاشتن بود که می‌تواند در چرخه اخبار غیرمعمول باشد. در طول همه گیری ما نیاز به بازگشت به منابع اولیه را تشخیص دادیم. این همچنین به این معنی بود که دانشمندان با ایجاد دانش خود در مورد ویروس جدید، خودشان را یاد می‌گرفتند.

هدف ما این بود که همه چیز را برای مخاطبانمان ساده کنیم. با راه‌اندازی کمپین «منابع»، ما قابل اعتماد بودن و عمق دانشی را که برای ارائه داستان‌سرایی جذاب پرورش داده‌ایم نشان دادیم. هنگامی که ما با انجمن سلطنتی برای سرعت بخشیدن به کار بررسی شده توسط همتایان کار کردیم، مخاطبان ما در طول همه گیری دو برابر شد. ما از آنها دعوت کردیم تا در قدرت گردهمایی سازمان خبری ما شرکت کنند. در مدت کوتاهی 200 مقاله، کلمه به کلمه، همراه با پاورقی داشتیم. ما با حضار صحبت نکردیم. سرعت را کم کردیم، وقتی آماده شدیم رفتیم و با تخصص این کار را انجام دادیم. به این ترتیب، ما به تماشاگران پیشنهاد دادیم که به سفر بروند، ما با آنها صحبت می‌کردیم، نه اینکه با آنها کم‌کم صحبت کنیم.»

نکته کلیدی از بحث میزگرد «قابل اعتماد بودن به جای اعتماد» بود. 

«با تأیید مجدد درس‌های خوش‌بینانه از همه‌گیری و ترویج و زندگی بر اساس اصول روزنامه‌نگاری تحقیقی - تعقیب بی‌وقفه حقیقت - شما همچنین اصول تلاش علمی - جستجوی حقیقت را به اشتراک می‌گذارید. پلتفرم‌سازی محتوا دنیای خودش را به خود می‌گیرد، جایی که زبانی که به کار می‌رود «بزرگ‌ترین مخاطب برنده» است، اما آیا مغذی است یا فقط کالری خالی است؟ وقتی صحبت از اصل سرمایه فکری می شود، که به وضوح قابل اعتماد است، رسانه های اجتماعی نمی توانند اولین جایی باشند که می روید.


ISC در ماه های آینده این مسائل را بررسی خواهد کرد. این مرکز آینده های علم در ماه ژوئیه یک مقاله بحث را به عنوان بخشی از آن منتشر خواهد کرد ارزش عمومی علم برنامه این مقاله پیامدهای درک اعتماد، علم و عموم مردم را برای مشارکت علمی مورد بررسی قرار می‌دهد و به عنوان یک کاتالیزور برای گفتگو در مورد اینکه چگونه این بینش‌ها در مورد اعتماد ممکن است بر صدای علم و برای علم تأثیر بگذارد، به عنوان مثال، در حوزه دیجیتال، در سراسر همه‌گیری‌ها عمل می‌کند. و در میان اصلاحات در انتشارات دانشگاهی.


با خبرنامه های ما به روز باشید

تصویر آبهیجیت اس نیر on می Unsplash