مذاکرات پیمان پلاستیک باید سلامت را در اولویت قرار دهد

اقدامات سیاسی قوی در حال حاضر به دلیل ابهامات موجود در مورد تأثیرات سلامتی و انتشار اطلاعات نادرست توسط منافع شخصی مانع شده است. بنابراین، مذاکرات باید بر روی آخرین و بهترین دانش علمی موجود سرمایه گذاری کند و یک رویکرد پیشگیرانه اتخاذ کند، به ویژه با توجه به شواهد در حال ظهور که خطرات بهداشتی قابل توجهی را در ارتباط با پلاستیک ها برجسته می کند. 

در آماده سازی برای INC-4گروه کارشناسی ISC در مورد آلودگی پلاستیکی در پاسخ به پیش نویس اصلاح شده و مذاکرات در حال انجام، تفسیری در سطح عالی تهیه کرده است. این تفسیر بر مجموعه‌ای از توصیه‌های مبتنی بر علم برای اطلاع‌رسانی به مذاکرات جاری، حصول اطمینان از ابزار نظارتی و اجرای مؤثر و قوی تأکید می‌کند.

تفسیر سطح بالا: الزامات کلیدی برای یک ابزار الزام آور بین المللی مبتنی بر علم برای پایان دادن به آلودگی پلاستیک

الزامات کلیدی برای یک ابزار الزام آور بین المللی مبتنی بر علم برای پایان دادن به آلودگی پلاستیک. تفسیر سطح بالا در مورد متن پیش نویس اصلاح شده در آستانه چهارمین جلسه کمیته مذاکره بین دولتی در مورد آلودگی پلاستیک (INC-4). پاریس، شورای بین المللی علوم.

گزارش را بارگیری کنید

در این سرمقاله، ایلاریا کورسی، اکوتوکسیکولوژیست دریایی، دانشیار اکولوژی و اکوتوکسیکولوژی در دانشگاه ساینا (ایتالیا)، عضو گروه تخصصی ISC در مورد آلودگی پلاستیک و رئیس مشترک گروه اقدام پلاستیک در محیط قطبی کمیته علمی تحقیقات قطب جنوب (جای زخم)، آگاهی را در مورد نیاز به مذاکرات مداوم برای در نظر گرفتن خطرات بهداشتی مهم ناشی از آلودگی پلاستیکی همانطور که توسط تحقیقات علمی در حال ظهور نشان داده شده است، افزایش می دهد.

"در طبیعت هیچ چیز به تنهایی وجود ندارد" - ریچل کارسون، بهار خاموش (1962) 

ذرات پلاستیک در همه جای اکوسیستم‌های طبیعی و اخیراً حتی در خون، شیر مادر و مغز انسان یافت می‌شوند، با یک مطالعه سه ساله اخیراً به این نتیجه رسیده‌اند که افرادی که ذرات پلاستیکی ریز در شریان اصلی انباشته شده‌اند بیشتر در معرض حمله قلبی، سکته مغزی یا مرگ. 

سیاره ما از اکوسیستم های پیچیده و مرتبط ساخته شده است. محیط زیست از ما جدایی ناپذیر است و زندگی انسانی و غیر انسانی دارای ارزش یکسانی است. 

ما دائماً از اتکای بشر به سیستم‌های طبیعی زمین یاد می‌کنیم، با این حال ما دستکشی برای نابودی این سیستم‌ها شده‌ایم. 

چگونه ممکن است که ما تصمیم به ممنوعیت مولکول‌های مصنوعی به‌عنوان آفت‌کش‌ها (DDT)، با تشخیص سمیت آن‌ها برای حیات وحش و سلامت انسان گرفته‌ایم و در عین حال نمی‌توانیم به اجماع جهانی در مورد تنظیم پلاستیک و به حداقل رساندن تولید و مصرف دست یابیم؟ علیرغم حضور قابل مشاهده و فراگیر آن و خطرات خطرناک شناخته شده ای که باعث آسیب به سیاره ما می شود - از شناور شدن در اقیانوس تا اعماق دریا، رسیدن به قله های هیمالیا و کوه های آند، و حتی گسترش به دورافتاده ترین مناطق قطب شمال. و قطب جنوب. 

DDT و پلی پروپیلن ها تفاوت چندانی با یکدیگر ندارند. هر دو از یک منبع (کربن از سوخت‌های فسیلی) می‌آیند، دارای ویژگی‌های یکسانی هستند (دوام / ماندگاری طولانی) و هر دو به عنوان کالاهایی که شایسته دریافت جایزه نوبل هستند به رفاه انسان کمک می‌کنند (DDT Hermann Müller 1948؛ پلی‌پروپیلن‌های Ziegler و Natta). ، 1963). اما آنها همچنین به اشتراک می گذارند و اثرات نامطلوب خطرناکی بر محیط زیست و موجودات غیرهدف پس از رها شدن دارند. 

با این حال، در مورد DDT، نگرانی های زیست محیطی بر مزایای آن اولویت داشت. در سال 1972، کنفرانس سازمان ملل متحد در مورد محیط زیست انسانی (UNEP) که در استکهلم برگزار شد، بر لزوم اولویت بندی نگرانی های زیست محیطی و بهداشتی تاکید کرد و آنها را در خط مقدم دستور کار جهانی قرار داد.  

به این ترتیب، اصل هجدهم کنوانسیون استکهلم می گوید:علم و فناوری به عنوان بخشی از سهم خود در توسعه اقتصادی و اجتماعی، باید در شناسایی، اجتناب و کنترل خطرات زیست محیطی و حل مشکلات زیست محیطی و برای منافع عمومی بشریت به کار گرفته شود. (برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد، 1972، اصل 18). بنابراین کنوانسیون نقطه عطف اساسی را رقم زد و بر نیاز به استفاده از علم و فناوری در جهت منافع محیط زیست و برتری بر منافع شرکت ها تأکید کرد. 

امروزه جامعه علمی بر نقش محوری علم در تعریف مشکلات زیست محیطی و تاثیر آن بر سلامت همه موجودات زنده از جمله انسان تاکید می کند. 

سلامت انسان ارتباط پیچیده ای با سلامت محیط دارد. WHO بر روی تعیین ارتباط بین بقای انسان در این سیاره و قرار گرفتن در معرض مواد و ذرات موجود در محیط کار کرده است. آلودگی محیط زیست به طور قابل توجهی در ایجاد سرطان و بیماری های تنفسی نقش دارد. سالانه باعث مرگ حدود نه میلیون نفر می شود. 

در مورد شکی نیست اثرات سمی پلاستیک و تمام شد 16,000 ماده شیمیایی، با اندازه قطعات پلاستیکی که اکنون به عنوان عامل تعیین کننده شدت این اثرات شناسایی شده است. در دهه گذشته، تلاش‌های قابل توجهی برای توسعه روش‌های تحلیلی با قابلیت تشخیص قطعات پلاستیکی در بخش‌های مختلف محیطی، از جمله هوا، آب، خاک، انجام شده است. رسوبات دریایی، و بیوتا 

مفهوم One Health وابستگی متقابل سلامت انسان و محیط زیست را به رسمیت می شناسد و بدون شک باید مذاکرات جاری و مقررات آینده در مورد آلودگی پلاستیک را هدایت کند. روابط متقابل صمیمی و متعادل در میان گونه های زمین از مرزهای بیولوژیکی و جغرافیایی فراتر می رود و به شدت به کیفیت محیط اطراف متکی است. 

رویکرد "یک سلامت" مفهومی را خلاصه می کند که بیش از یک قرن است شناخته شده است. که سلامت انسان، حیوان و گیاه به یکدیگر وابسته و وابسته به سلامت اکوسیستم هایی هستند که در آن وجود دارند. ما آن را به عنوان یک رویکرد مشارکتی، کل جامعه، کل دولت برای درک، پیش‌بینی و رسیدگی به خطرات سلامت جهانی در نظر گرفته و اجرا می‌کنیم. (One Health (2021) OIE - سازمان جهانی بهداشت حیوانات). 

این رویکرد One Health باید دانشمندان پلیمر، صنعت، مهندسان محیط زیست و سیاست گذاران را راهنمایی کند تا در طراحی راه حل های جدید برای جایگزینی پلاستیک با یکدیگر همکاری کنند. این سند الزام آور قانونی باید از ابتدا معیارهای ایمنی و پایداری زیست محیطی را اولویت بندی کند و دیدگاهی کل نگر برای حفظ سلامت انسان و محیط زیست اتخاذ کند. 

ایلاریا کورسی

دانشیار اکولوژی در دانشگاه سینا
رئیس مشترک کمیته علمی تحقیقات قطب جنوب (SCAR) گروه اقدام پلاستیک

ایلاریا کورسی یک اکوتوکسیکولوژیست دریایی است که روی آلاینده های میراثی و نوظهور از جمله نانومواد و نانو پلاستیک ها و رفتار زیست محیطی و اثرات بیولوژیکی آنها بر موجودات دریایی کار می کند.http://orcid.org/0000-0002-1811-3041).

رفع مسئولیت
اطلاعات، نظرات و توصیه‌های ارائه شده در وبلاگ‌های مهمان ما، متعلق به مشارکت‌کنندگان انفرادی است و لزوماً منعکس‌کننده ارزش‌ها و باورهای شورای بین‌المللی علوم نیست.

تصویر از iStock.