طرح S و دسترسی آزاد در آمریکای لاتین: مصاحبه با دومینیک بابینی

در آخرین بخش از مجموعه ما در مورد Plan S برای انتشارات علمی و دسترسی آزاد به طور کلی، با Dominique Babini، مشاور دسترسی آزاد CLACSO، ملاقات می کنیم تا در مورد جنبش دسترسی آزاد به خوبی تثبیت شده و رو به رشد در آمریکای لاتین بشنویم.

برای شروع، تعجب کردم که آیا می توانید به ما بگویید چگونه با بحث دسترسی آزاد درگیر شدید و چرا برای شما اهمیت دارد؟

کار در آرژانتین در دفاتر مرکزی CLACSO - شبکه ای از 700 موسسه تحقیقاتی در 52 کشور، عمدتا از آمریکای لاتین - در سال 1998 متوجه شدیم که انتشار آنلاین موسسات عضو ما می تواند به ما کمک کند تا نتایج تحقیقات را بیشتر نمایان کنیم. انتشار آنلاین همچنین امکان دسترسی آزاد به مجلات، کتاب‌ها و انواع نشریات را از کشورهایی که هزینه ارسال نسخه چاپی آن به خارج از کشور گران‌تر از چاپ کتاب یا مجله است، فراهم می‌کند.

ما بحثی را در مورد ارتباطات علمی دسترسی آزاد در منطقه ترویج کردیم، و از طریق آن، یک گزینه هزینه پردازش بدون مقاله (n-APC) تحت رهبری محققان برای انتقال به دسترسی آزاد برای تحقیقات با بودجه عمومی تصمیم گرفتیم. امروز CLACSO کاتالوگ دارای 2,953 کتاب با دسترسی آزاد است و ما با آنها همکاری کرده ایم دوباره استفاده کنید برای دسترسی به 933 مجله دسترسی باز با بررسی همتا. این سرویس ها به طور متوسط ​​4 میلیون بار در ماه از مخاطبان مختلف دریافت می کنند تحقیقات خوان پابلو آلپرین ثابت کرده است. اعلامیه CLACSO در مورد دسترسی آزاد به دانش که به عنوان یک مشترک توسط جامعه علمی مدیریت می شود توسط اعضای CLACSO در آمریکای لاتین در مجمع عمومی 2015 رای داده شد.

ما در بحث‌های بین‌المللی شرکت کردیم زیرا از ما دعوت شده بود تا جایگزین‌های بدون APC/BPC تحت رهبری محققان را از منطقه خود توصیف کنیم، و به دلیل نگرانی ما در مورد پیشنهادهایی برای APCهایی که از دیدگاه منطقه در حال توسعه، خطر تداوم در دسترسی آزاد سنتی را دارند. سیستم ارتباطات علمی بین‌المللی دهه‌های گذشته، با ارتباطات متمرکز در مجلات «جریان اصلی» و شاخص‌های ارزیابی بر اساس آنها. این مجلات توسط شرکای تجاری با حاشیه سود بسیار بالا و فزاینده ای که با پول تحقیق پرداخت می شود (آیا این اخلاقی است؟) مدیریت می شوند و فاقد مشارکت های متنوع از مناطق در حال توسعه هستند که تأثیر منفی بر سیستم های ارزیابی مناطق در حال توسعه دارد.

آیا می توانید پیش زمینه ای در مورد دسترسی آزاد در آمریکای لاتین به طور کلی به ما ارائه دهید؟ مخازن چگونه مورد استفاده قرار می گیرند؟

محرک‌های اصلی دسترسی آزاد در آمریکای لاتین، دانشگاه‌های دولتی و سازمان‌های دولتی بوده‌اند، بدون اینکه به ناشران تجاری برون‌سپاری شوند، همانطور که در پورتال جهانی دسترسی آزاد یونسکو-GOAP. ابتکارات علمی تحت حمایت مالی عمومی (لات ایندکس, SciELO, دوباره استفاده کنید) به مجلات در منطقه برای بهبود کیفیت، انتقال به دسترسی آزاد بدون APC، و ارائه کمک کرده اند. نشانگرهای دسترسی باز اولیه. دانشگاه‌های تحقیقاتی اصلی مانند دانشگاه سائوپائولو، دانشگاه ملی خودمختار مکزیک و دانشگاه شیلی دارای پورتال‌های Open Journal Systems (OJS) با بیش از 100 مجله هستند.

در رابطه با APC ها، کنسرسیوم منطقه ای از دفاتر دولتی که خرید متمرکز مجلات بین المللی را در سطح ملی انجام می دهند. در سال 2017 توافق کردند که گسترش دسترسی آزاد از طریق پرداخت APCها "از نظر مالی برای کشورهای شرکت کننده غیرممکن است"، و توصیه کرد که مؤسسات برای پرداخت APCها کمک مالی ایجاد نکنند.

مخازن یک اولویت برای سیاست ها و قوانین دسترسی آزاد ملی در منطقه بوده است. قانون ملی که سپرده گذاری نتایج تحقیقات دولتی را در مخازن دیجیتال دسترسی آزاد الزامی می کند در سال 2013 در آرژانتین و پرو تصویب شد. در مکزیک در سال 2014، و لایحه‌ای در سال 2007 در کنگره برزیل ارائه شد و در سال 2011 مجدداً ارائه شد. موافقت‌نامه‌های دولت منطقه‌ای نیز از توسعه مخازن حمایت کرده است. آژانس‌های علوم و فناوری عمومی 9 کشور (آرژانتین، برزیل، کلمبیا، کاستاریکا، شیلی، اکوادور، السالوادور، مکزیک و پرو) در سال 2012 توافق کردند که سیستم‌های ملی مخازن را در هر کشور برای هماهنگی بودجه، آموزش و تقویت همکاری های منطقه ای از طریق La Referenciaیک شبکه منطقه‌ای فدرال از مخازن، که توافق‌نامه‌های قابلیت همکاری را در منطقه تقویت می‌کند، و برداشت‌کننده منطقه‌ای آن، که امروزه دارای 1,431,703 مقاله، پایان‌نامه و گزارش تحقیقاتی با نقد همتا است. در سطح بین‌المللی، La Referencia از دستورالعمل‌های قابلیت همکاری OpenAIRE پیروی می‌کند و عضو فعال کنفدراسیون مخازن دسترسی آزاد (COAR) است که با شبکه‌های مخزن در سراسر جهان برای ایجاد یک شبکه جهانی از مخازن و قابلیت‌های مربوط به آن کار می‌کند. مخازن نسل بعدی.

هنگامی که قانون دسترسی آزاد برای تحقیقات با بودجه عمومی در سال 2013 در آرژانتین تصویب شد، واکنش جامعه پژوهشی چه بود؟ آیا یادگیری هایی برای اجرای Plan S وجود دارد؟

در مورد آرژانتین، وزارت علوم ابتدا با اعضای سیستم ملی مؤسسات تحقیقاتی که بودجه عمومی برای تحقیقات دریافت می‌کنند مشورت کرد، سپس یک کمیته کارشناسی در مورد مخازن، که با وزارت در تهیه پیش نویس قانون 2013 کمک کردند. این امر مستلزم آن است که نتایج تحقیقات با بودجه عمومی حداکثر 6 ماه پس از انتشار در مخازن دسترسی آزاد سپرده شود. کمیته کارشناسی در سیستم ملی مخازن دیجیتال فعال است و به ارزیابی مخازن جدید، درخواست های تامین مالی، طبق استانداردها و رویه ها و سایر فعالیت ها می پردازد.

واکنش جامعه پژوهشی مشابه بسیاری از کشورهای دیگر با سیاست ها و/یا قوانین دسترسی آزاد بوده است. موسسات تحقیقاتی و محققان از دسترسی آزاد حمایت می‌کنند زیرا دید نتایج تحقیقات را بهبود می‌بخشد، اما با قراردادهایی که با ناشران امضا کرده‌اند و نیاز آنها به انتشار در مجلات «جریان اصلی» که برای تصدی و ارتقاء اولویت دارند تنش ایجاد می‌کند. این مورد حتی در رشته‌هایی که در مورد موضوعات محلی در مجلات معتبر محلی، به زبان محلی منتشر می‌کنند، وجود دارد، همانطور که در تحقیقات کشاورزی، بهداشت و علوم اجتماعی، از جمله موارد دیگر.

برای اجرای طرح S، ما موافق هستیم که سیستم های ارزیابی نیاز به بازبینی در سطح جهانی دارند. از منظر منطقه در حال توسعه، این بررسی باید به ارزش کافی به دانش تولید شده توسط موسسات و کشورهای دارای امتیاز کمتر، در قالب‌های متنوع - نه تنها مجلات - توجه کند و کمکی به برنامه‌های تحقیق و توسعه جهانی باشد.

اکنون که Plan S در سراسر جهان تبلیغ می شود، فکر می کنید چه تغییراتی – در صورت وجود – مشاهده خواهید کرد؟ آیا احتمال پیوستن آرژانتین وجود دارد؟

ما با نیاز به "واقعیت دسترسی آزاد کامل و فوری" موافقیم.

در پیش نویس فعلی آن توسط سرمایه گذاران با تخمین زده می شود 3.3٪ از مقالات منتشر شده در سراسر جهان، Plan S به نظر یک برنامه شتاب برای ممتازترین مؤسسات تحقیقاتی اروپا است که می تواند APCها را برای جامعه تحقیقاتی خود پوشش دهد و از انطباق با الزامات Plan S اطمینان حاصل کند.

با نگاهی به برنامه‌های تحقیقاتی و سیاست‌گذاری بین‌المللی در مورد موضوعات اولویت دار توسعه پایدار، به ما در CLACSO متوجه می‌شویم که توسعه یک سیستم ارتباطات علمی دسترسی آزاد جهانی فراگیر و مشارکتی در اولویت قرار ندارد.

اگر Plan S بخواهد به یک پیشنهاد جهانی برای "واقعیت بخشیدن به دسترسی آزاد کامل و فوری" تبدیل شود، در این صورت فقدان مشاوره جهانی با ذینفعان مختلف، در رشته های گوناگون، واقعیت های جغرافیایی و نهادی، در مناطق مختلف، پیش از این، را نقد خواهیم کرد. به راه اندازی اصول و دستورالعمل های اجرایی.

به عنوان مثال، ما در طرح S هیچ سوالی نمی بینیم که آیا ارتباطات علمی نیاز به بازار دارد، یا اینکه آیا می توان آن را به طور فزاینده ای توسط جامعه علمی با حمایت آژانس های تامین مالی تحقیقات مدیریت کرد، همانطور که در آمریکای لاتین چنین است. چرا APCها را در سطح جهانی تبلیغ می کنید بدون اینکه حتی بدانید که آیا ناشران "هزینه و قیمت گذاری شفاف" را ارائه می دهند و سقف را می پذیرند؟ سرپوش های قابل قبول ممکن است از منطقه ای به منطقه دیگر بسیار متفاوت باشد.

Plan S در زمانی است که شاهد رشد ابتکارات دسترسی آزاد غیرانتفاعی هستیم، بنابراین باید بپرسیم که آیا Plan S راهی برای تضمین نقش غالب مجلات دارای APC در آینده دسترسی آزاد است؟ آیا دسترسی آزاد جهانی در مورد تبدیل بازار از پرداخت به خواندن به پرداخت به انتشار است یا هر دو در طول دوره گذار؟

در آمریکای لاتین ما دیدگاه متفاوتی داریم. ارتباطات علمی توسط جامعه علمی با پلتفرم‌ها و مخازن مجلات خاص خود مدیریت می‌شود و توسط بودجه عمومی به عنوان بخشی از زیرساخت عمومی مورد نیاز برای تحقیق پشتیبانی می‌شود. این یک بازار نیست، همانطور که در ارائه کوتاه منعکس شده است.AmeliCA در مقابل Plan S".

سرمایه گذاران Plan S باید از این واقعیت های متنوع حمایت کنند.

امروزه، معیارهای فنی Plan S به وضوح به نفع ناشران مبتنی بر APC است و عموماً مطابق با استانداردهای صنعت فنی است. حتی 1400 مجله ای که مهر DOAJ را دریافت کرده اند به طور پیش فرض نمی توان گفت که همه معیارها را برآورده می کنند، همانطور که در مطالعه اخیر در مورد تعداد کمی از مجلات دسترسی باز با Plan S سازگار هستند. همانطور که در این مطالعه بیان شد، جدول زمانی فعلی مجلات n-APC را از بازار حذف می کند و مجلات مبتنی بر APC را برنده می کند.

مخازن و دیگر پلتفرم‌های نوآورانه باید در طرح S اهمیت بیشتری داشته باشند. هر پیشنهادی برای تسریع دسترسی آزاد در ارتباطات علمی جهانی باید توصیه‌های بازخورد هاروارد-MIT برای "مشاهده استفاده بهتر Plan S از شبکه جهانی مخازن با دسترسی آزاد"، و توصیه های موجود در گزارش مخازن نسل بعدی COAR برای پیشبرد نوآوری ها در ارتباطات تحقیقاتی. همانطور که در بازخورد COAR در مورد Plan S"ماهیت توزیع شده مخازن به آنها اجازه می دهد تا به نیازها و اولویت های محلی پاسخ دهند و در عین حال از پایداری مالی نیز اطمینان حاصل کنند زیرا در بیشتر موارد، خدماتی هستند که مستقیماً توسط موسسات تحقیقاتی (دانشگاه ها و غیره) ارائه می شوند. قابلیت همکاری مخازن در سطوح منطقه ای و بین المللی برای حمایت از توسعه خدمات مخازن متقابل بسیار مهم است.

Plan S مخازن را به دلیل "عملکرد آرشیو طولانی مدت و پتانسیل آنها برای نوآوری ویرایشی" تأیید می کند، اما باید ارزش مخازن را برای ظرفیت آنها برای ارائه دسترسی آزاد به محتواها و قالب های مختلف چرخه تحقیق، توزیع- مشارکتی- آنها در نظر بگیرد. وضعیت غیرتجاری، و پتانسیل آنها برای ارائه عملکردهای مخازن نسل بعدی (COAR)، از جمله توسعه عملکردهای بررسی همتا برای ارائه شاخص هایی برای ارزیابی، تعامل با پلت فرم های اطلاعات مدیریت تحقیقات و پشتیبانی از استفاده مجدد از نتایج تحقیقات. ما استقبال می کنیم توصیه های هاروارد و MIT برای اجرای Plan S: "ما توصیه می کنیم که Plan S گزینه OA سبز (OA از طریق مخازن) را گسترش دهد تا آن را برای محققان کمتر و قابل دوام تر کند. در شکل فعلی، گزینه سبز Plan S بیهوده و حتی مضر باریک و دشوار است.

یک توصیه بسیار مثبت در Plan S این است که ناشران باید سپرده گذاری در مخازن را تسهیل کنند.

دستورالعمل‌های اجرایی در Plan S - و وبلاگ‌های قبلی در این مجموعه - امکان استانداردسازی هزینه‌ها و/یا سقفی در هزینه‌های پردازش مقاله (APC) را مشخص کرده‌اند. چه تاثیری بر محققان کشورهای آمریکای لاتین خواهد داشت؟

یک APC معقول برای یک موسسه تحقیقاتی اروپایی یا آمریکای شمالی می تواند برای یک موسسه منطقه در حال توسعه غیرقابل هزینه باشد. آیا معافیت ها راه حلی هستند؟ چه کسی کنترل خواهد کرد که آیا معافیت ها برای اطمینان از انتشار پژوهشگران کم امتیاز کافی و کافی هستند و به یک استراتژی بازاریابی برای فروش های آینده تبدیل نمی شوند؟ همه کشورهای در حال توسعه یا مؤسسات کم برخوردار در کشورهای توسعه یافته در فهرست کشورهایی که می توانند برای معافیت درخواست دهند، گنجانده نشده اند.

از دیدگاه آمریکای لاتین، منطقه ای بدون APC، Plan S نقش بسیار مهمی را به ناشرانی که APCها را شارژ می کنند، می دهد. آیا برای این نتیجه است که ما در دو دهه گذشته روی ابتکارات علمی کار کرده ایم؟ برای تهیه مجلات از مناطق در حال توسعه برای ورود به بازار دسترسی آزاد؟ بازاری با چنین سودهای شدید به دلیل ویژگی های اقتصادی انتشارات علمی? در بازاری که قیمت‌ها توسط چند شرکت تعیین می‌شود، آیا سهامداران آن‌ها می‌پذیرند که به سودی مرتبط با هزینه‌های واقعی کوچک‌تر شوند؟ آیا Plan S سازوکارهایی برای اطمینان از پرداخت منصفانه به ناشران برای خدمات ارائه شده دارد؟ مانند مارتین ایو اشاره می‌کند، وضعیت حقوقی تامین‌کنندگان مالی دولتی که نیازمند شفافیت هزینه‌ها از سوی تامین‌کنندگان شرکت‌ها هستند، "نامشخص" است..

ما موافقیم Peter سوبرنظر در مورد Plan S:

«اگر این طرح می‌خواهد مجلات دسترسی آزاد مبتنی بر هزینه را با پرداخت به APCها، همانطور که انجام می‌دهد، حفظ کند، باید مجلات دسترسی آزاد بدون هزینه را نیز حفظ کند».

این امر به موسسات و کشورهای دارای امتیاز کمتر کمک می کند که نه تنها دسترسی داشته باشند بلکه در مجلات دسترسی آزاد نیز منتشر کنند.

ما باید مراقب باشیم که این ایده که "طرح S می تواند طرفداران را تشویق کند تا تلاش های خود را برای متزلزل کردن سیستم انتشارات هماهنگ کننددر نهایت سیستم تامین مالی را متزلزل نمی کند تا سرمایه گذاران را برای تامین بودجه مورد نیاز برای یک راه حل کلی بازار APCs هماهنگ کند.

با Plan S هنوز پول کلان نصیب ناشران می شود. پس از 20 سال دسترسی آزاد، آیا این یک نتیجه مطلوب است؟ از دیدگاه ما، پول بیشتری باید صرف ساخت و بهبود زیرساخت‌های عمومی برای دسترسی آزاد و علم باز شود.

بحث در مورد دسترسی آزاد - و پتانسیل برنامه S برای محدود کردن انتشار در مجلات خاص با دیوار پرداخت که بسیار معتبر هستند - همچنین سیستم های استخدام و پاداش در دانشگاه ها را زیر سوال می برد، جایی که ضریب تاثیر مجله هنوز به عنوان یک شاخص مهم کیفیت تحقیق در نظر گرفته می شود. . وضعیت ارزیابی در آمریکای لاتین چگونه است؟ آیا معیارهای دیگری در نظر گرفته می شود و آیا رویکردهای جدیدی دیده اید؟

این واقعیت سیستم پاداش تحصیلی است که همه در آن گرفتار شده اند. برای اجرای طرح S، ما موافقیم که سیستم های ارزیابی نیاز به بازبینی در سطح جهانی دارند. از منظر منطقه در حال توسعه، این فرآیند بررسی باید امکان تکمیل شاخص‌های سنتی مجلات «جریان اصلی» را با شاخص‌های جدید فراهم کند.

در مورد آمریکای لاتین، یونسکو بودجه بهبود دید وب شاخص های کتاب سنجی را از دو پایگاه داده اصلی مجلات بررسی همتا با دسترسی آزاد، SciELO و Redalyc، تامین کرده است. کتاب منتشر شده است که این شاخص ها را به عنوان کمکی به سیستم های ارزیابی توصیف می کند. تا آنجا که ما می دانیم، این شاخص ها در سیستم های ارزیابی در منطقه ما کم استفاده می شوند، که هنوز بر ضریب تاثیر مجلات "جریان اصلی" برای ارتقا و ارزیابی متمرکز هستند. یک استثنا شورای تحقیقات ملی آرژانتین است که شاخص‌های Redalyc و SciELO را به همراه شاخص‌هایی از WoS و Scopus برای ارزیابی مجلاتی که پژوهشگران علوم اجتماعی در آن منتشر می‌کنند، گنجانده است.

CLACSO درگیر یک بحث منطقه ای در مورد ارزیابی است که چند سال پیش با سیستم ارزیابی دانشگاه آمریکای لاتین و کارائیب (SILEU)، مرحله اول یک بحث ارزیابی عمده در منطقه آغاز شد.

[related_items ID=”7411,7470″]