این مقاله از سخنرانی چند رسانه ای مت مایر، دبیر کل، در وبلاگی اقتباس شده است. انجمن تحقیقات صلح بین المللی. این سخنرانی به عنوان مبنایی برای سخنرانی افتتاحیه در مورد "زمینه جهانی" در کنفرانس پاریس 2024 در مورد آموزش بین المللی المپیک، ورزش و صلح بود. این کنفرانس که با حمایت مشترک کرسی ورزش، جوانان و صلح یونسکو برگزار شد. آکادمی بین المللی المپیک؛ کمیته های پیر دو کوبرتن؛ مرکز بین المللی آتش بس المپیک؛ و انجمن بین المللی تحقیقات صلح که در 25 ژوئیه 2024 درست قبل از شروع بازی های المپیک تابستانی پاریس 2024 افتتاح شد. این رویدادها که در تالار شهرداری منطقه 7 در مرکز پاریس، فرانسه برگزار شد، همزمان با آستانه افتتاحیه بازیهای المپیک 2024 پاریس برگزار شد.
شایستگی من به عنوان یک علاقهمند به ورزش نیست، اگرچه از حضور در پاریس در طول بازیها بسیار هیجانزده هستم. شایستگیهای من شبیه به ورزشکاران نیست، اگرچه من تنوع رشتههای دو و میدانی را که همه این روزها به ما الهام میبخشد تحسین میکنم. درعوض، من یک آشوبگر حرفه ای صلح، یک مشکل ساز و یک متخصص درگیری هستم. به عنوان یک سخنگوی بین المللی و جهانی برای قدیمی ترین و بزرگترین کنسرسیوم متشکل از محققان صلح مستقر در دانشگاه و کالج، اساتید، دانشجویان، کارکنان و شرکای ارزشمند جامعه ما، اغلب به عنوان یک متخصص حل مناقشه معرفی می شوم. با این حال، ترجیح میدهم کارمان را حلوفصل و همچنین دامن زدن به درگیریها بدانم – حداقل از نوع غیرخشونتآمیز، خلاقانه و چالشبرانگیز. من همچنین یک تاریخدان هستم و در طول زندگی بر آفریقای معاصر و تغییرات اجتماعی پان آفریقا تمرکز دارم. ما چیزهایی در مورد درگیری می دانیم که جهان باید از آنها بیاموزد.
وقتی دوستم ماریون کیم، کرسی ورزش و صلح یونسکو در آفریقا، از من خواست که این پیام را برسانم، تقویمم را تغییر دادم تا مطمئن شوم که میتوانم اینجا باشم. تاریخ به طور مکرر به ما آموخته است که جوانان نیروی محرکه اصلی ترین، پایدار، رادیکال و رهایی بخش ترین تغییرات اجتماعی در طول زمان هستند. جفت شدن جوانان، ورزش و صلح بسیار فراتر از یک گروه بندی اداری است تا وزارتخانه های دولتی دستور کار خود را پر کنند. چالشهای ورزش و رقابت خلاقانه در ورزش، مانند تضاد خلاقانه در تغییرات اجتماعی، برای درک مفهومی این که چگونه باید دنیای بهتری بسازیم، مرکزی هستند. ساختن و بازسازی جنبشهای محلی، منطقهای و جهانی ما برای تغییرات اجتماعی مترقی و رادیکال - انواعی که به ریشههای بیماریهای جامعه ما میرسند و نه فقط خراشهای سطحی چسب زخم - نیاز به چارچوبی مفهومی دارد که به جوانان (و آنهایی که در آنها وجود دارد) انگیزه دهد. ما که به اندازه کافی ممتاز هستیم که جوان سابق شده ایم)، که پیوندهای بین شور، تعالی و جامعه سازی را درک می کند، و دائماً در میان تفاوت های ظریف صلح و درگیری و تفاوت ها و شباهت های ما زندگی می کند. یکی از دوستان قدیمی من، فمینیست و شاعر آمریکایی، گریس پیلی، آن را تبدیل شدن به «صلحطلب مبارز» میگفت.
اجازه دهید یک نماد ساده را در نظر بگیریم: شاخه زیتون. برای آماده شدن برای زمانی که با هم داشتیم، دو هفته گذشته را در یونان و در کتابخانه های دانشگاه آکسفورد انگلستان گذراندم. ریشه یونانی المپیک کاملاً مستند است. اجازه دهید نگاهی به برخی از خدایان و الهه های یونانی در مرکز برخی از رویاهای المپیک باستانی بیندازیم.
آیرین، منادی رفاه و آرامش در اساطیر یونان، به عنوان نماد تعیین کننده خود شاخه زیتون را دارد که نماد تقریبا جهانی و باستانی صلح است. شاخه زیتون آیرین یک نماد اجتماعی-فرهنگی برای صلح، حسن نیت، آشتی، شفا، هماهنگی و باروری است. برخی بدون مناقشه آن را "نماد خستگی ناپذیری که همچنان احساس آرامش، امید و اتحاد را برمی انگیزد... نماد قدرتمند و پایدار صلح" نامیده اند.
هنگامی که به نماد زیتون و صلح فکر می کنیم، بسیار مهم است که جنایات جنگی جاری، جنایات علیه بشریت و نقض قوانین بین المللی بشردوستانه و حقوق بشر را که در برابر چشمان جهان رخ داده است، بپذیریم. از بین بردن درختان زیتون در فلسطین، کرانه باختری و غزه به کشتن کل محیط زیست تشبیه شده است که به عنوان تهدیدی برای اقتصاد، فرهنگ، زندگی و زندگی فلسطینیان ذکر شده است. در حالی که ما روی بازی های المپیک این هفته تمرکز می کنیم، ضروری است که شاخه های زیتون ریشه های صلح آمیز المپیک خود را با آن شاخه ها، درختان و نگهبانان زیتون دیگر پیوند دهیم. ما برای غلبه بر ماشین های مرگ به امید، زندگی و شادی نیاز داریم.
با بازگشت به یونان باستان، یکی دیگر از شخصیت های اصلی نایک است، الهه بالدار که بیشتر به خاطر پیروزی در زمینه رقابت دوستانه شناخته می شود. رومی ها او را ویکتوریا می نامیدند و ارتباط او با زئوس و آتنا او را در مرکز تمام اساطیر و امپراتوری یونانی-رومی قرار داد. ارتباط نایک با المپیک، ورزش، صلح و عدالت برای درک این تاریخ هزاران ساله ضروری است. موزه المپیک در آتن به ما یادآوری می کند که مسابقات بسیار فراتر از ورزشکاران - به مجسمه سازان، سفالگران، شاعران، موسیقی دانان، نقاشان و حتی سخنوران- گسترش یافته است.
امروزه، رقابت و تضاد اغلب حاکی از منفی بودن است، اما هرگز خود عمل نبوده است، بلکه روشی است که ما از آن عمل استفاده می کنیم. دوئل تا مرگ بسیار متفاوت از کشتی بازو است، اگرچه هر دو مسابقه هستند. تصمیم گیری بر سر رفتن به کدام یک از دو رستوران خانوادگی مورد علاقه و جنگیدن در یک جنگ مقدس به ظاهر غیرقابل حل، درگیری هایی با ماهیت کاملاً متفاوت است. یادگیری نحوه درگیر شدن در درگیری، و نه فقط چگونگی حل آن، باید در هسته تحقیقات، تمرین و کار صلح ما باشد. تاریخ طولانی رقابت دوستانه Nike-ian و المپیک می تواند به ما چیزهای زیادی در مورد چگونگی تبدیل تضاد خلاق به نیروی سازنده و متمرکز بر آینده به ما بیاموزد.
از زمان اولین بازیهای پاناتنایک، جایی که تاجهای پیروزی از تاجهایی از برگهای زیتون وحشی ساخته میشد، دیسک صلح سنتهای آتش بس مقدس صلح را اعلام کرد. از جمله این موارد می توان به تعلیق تمام خصومت ها، اعلام این که شهری که در آن بازی ها برگزار می شود، بی طرف و غیرقابل تعرض اعلام شد، و توافقی که به همه کسانی که مایل به بازدید یا شرکت در بازی ها هستند، سفر ایمن داشته باشند، حتی اگر از سرزمین هایی در جنگ
جالب است بدانید که شیوههای سنتی بومی از یک جامعه اغلب منعکسکننده شیوههای سایرین است، حتی بدون تماس مستقیم. به عنوان مثال، قاعده یونانی در برابر گاز گرفتن در مسابقات، با هدف حفظ حاکمیت فیزیکی شرکت کنندگان، شباهت زیادی به اصل آکان آفریقای غربی "Obi-NKA-Bi" دارد - "یکدیگر را گاز نگیرید"، یک سنت آفریقایی برای ایجاد صلح و خشونت پرهیز از خشونت. .
بازیهای المپیک معاصر با گسترش به دوران مدرن، درسهای مهمی برای ایجاد صلح و عدالت ارائه کرده است. به عنوان یک شهروند ایالات متحده که در برخی از پرآشوب ترین زمان هایی که کشور من در دهه های اخیر دیده به خارج از کشور سفر می کند، بازی های المپیک و جنبش حقوق بشر سیاه پوستان ایالات متحده چندین لحظه مهم دارند:
این لحظات قهرمانی حقوق بشر المپیک با دیدگاه تاریخی ارزش های المپیک یعنی صلح، بازی جوانمردانه و بین المللی گرایی همسو می شود. دانشگاهیان و فعالان برجسته آمریکایی با تبار آفریقایی مدتهاست که اصرار داشتهاند که هر راه حل مناسبی برای ظلم سیاهپوستان ایالات متحده در برابر مجامع بینالمللی ارائه شود. توجه جهانی که به جسی اونز، جان کارلوس، تامی اسمیت و محمد علی داده شده است، به درستی موضوع آزادی سیاهپوستان «آمریکایی» را در یک زمینه بینالمللی استعمارزدایی قرار میدهد.
ما همچنین میتوانیم به کره جنوبی به عنوان چراغ امید و فراگیری برای بازیها نگاه کنیم:
من به عنوان دبیرکل آمریکایی الاصل یک انجمن تحقیقات صلح واقعاً بینالمللی، تاکید میکنم که مناسب و صحیح است که محققان صلح در همه جا در این فضاهای بحثبرانگیز حضور داشته باشند و برای برجسته کردن ارتباطاتی که میتواند به همه ما در ایجاد و بازسازی بهتر کمک کند، تلاش کنند. ، جوامع صلح آمیزتر و عادلانه تر. درست است - اکنون بیش از هر زمان دیگری - به ارزشهای سنتی المپیک توجه کنیم که میتواند به ما در کارمان برای تغییر شکل جهان کمک کند.
ما باید به ادعای پیر دو کوبرتن توجه کنیم که "مهمترین چیز در زندگی پیروزی نیست، بلکه مبارزه است." ما ممکن است همیشه عدالت و صلحی را که برای آن مبارزه میکنیم نبینیم، اما میتوانیم عهد کنیم که با عشق، فروتنی، و احساس بینالمللیگرایی و انسانیت مبارزه کنیم. با الهام گرفتن و حمایت از نسل های جدید دانشمندان، فعالان، ورزشکاران و شهروندان، و با درک ارتباط بین اشتیاق، تعالی، و جامعه سازی، مطمئناً امروز ارزش های المپیک را زنده می کنیم. و ما به آن ارزش ها نیاز داریم، همانطور که به صلح همراه با عدالت نیاز داریم تا با فردای زیبای جدید روبرو شویم.
La انجمن تحقیقات صلح بین المللی یک شبکه جهانی از دانشگاهیان است. این موسسه در سال 1964 تأسیس شد و با حمایت از سازمان های ملی، میزبانی کنفرانس ها، انتشار و حمایت از انتشار مجلات ترویج صلح، صلح را ترویج می کند. بالا آمدن: به سوی آرمانشهرهای صلح، تئوریها و شیوههای صلح، امید و مقاومت در زمانهای آشفته، کنفرانس در پیزا، نوامبر 2024.
برای یک کپی از سخنرانی چند رسانه ای کامل، از طریق مت مایر تماس بگیرید IPRA.
رفع مسئولیت
اطلاعات، نظرات و توصیههای ارائه شده در وبلاگهای مهمان ما، متعلق به مشارکتکنندگان انفرادی است و لزوماً منعکسکننده ارزشها و باورهای شورای بینالمللی علوم نیست.
تصویر اندی میا در فلیکر