عقب نشینی مدیریت شده از مناطق در معرض خطر سیل می تواند تحولات اجتماعی مثبت را تسریع کند

هفته های اخیر شاهد وقوع سیل غیرقابل پیش بینی و فاجعه بار در سواحل شرقی استرالیا بوده است. در طول سال گذشته چندین سیل با واسطه‌ای دیگر مانند بریتانیا، آلمان و نیویورک رخ داده است، اما سیل‌های کمتر قابل مشاهده تقریباً دائماً در سراسر جهان رخ می‌دهند، اخیراً در موزامبیک، برزیل و اندونزی.

آخرین گزارش پانل بین دولتی در مورد تغییرات آب و هوا (IPCC) گروه کاری IIکه در فوریه منتشر شد، با «اطمینان بالا» به ما می‌گوید که «رویدادهای بارندگی شدید اخیر که منجر به سیل‌های فاجعه‌بار شد، به دلیل تغییرات آب و هوایی انسانی بیشتر محتمل‌تر شد». تهدید ناشی از رویدادهای شدید، از جمله سیل، قطعا در سال های آینده در نتیجه تغییرات آب و هوایی تشدید خواهد شد. ساکنان مناطق ساحلی از جمله افرادی هستند که به دلیل افزایش سطح آب دریاها ناشی از تغییرات آب و هوایی در معرض خطر سیل هستند.

با توجه به این روند، ما باید به فکر عقب نشینی مدیریت شده - یعنی جابجایی و اسکان مجدد برنامه ریزی شده - از مناطق مستعد سیلاب های ساحلی به عنوان آخرین راه حل نباشیم و بپذیریم که باید به سرعت به یک استراتژی استاندارد و خط اول سازگاری با آب و هوا تبدیل شود. . تحقیقات نشان می دهد که طی 80 سال آینده تا 630 میلیون نفر احتمالاً تحت تأثیر سیل و افزایش سطح آب دریاها قرار خواهند گرفت. بیش از 300 میلیون نفر تا اواسط قرن زیر سطح سیل سالانه پیش بینی شده زندگی خواهند کرد. اکثر افراد در معرض خطر در شهرهای ساحلی پرجمعیت کشورهای در حال توسعه آسیا زندگی می کنند، اما همه مناطق جهان آسیب پذیر هستند. در برخی از کشورهای در حال توسعه جزایر کوچک، کل جزایر در خطر غیرقابل سکونت شدن هستند.

برخی از دلایلی که ما به راحتی به گزینه عقب نشینی نمی پردازیم، روانی و فرهنگی است. ایده عقب نشینی اغلب از نظر احساسی و سیاسی بسیار پربار است. از نظر فرهنگی با مفاهیم از دست دادن، شکست و شکست راه حل های مهندسی پرهزینه همراه بوده است. با این حال، عقب نشینی مدیریت شده برای قرن ها در نقاط مختلف جهان با موفقیت انجام شده است، و تحقیقات فزاینده ای نشان می دهد که عقب نشینی مدیریت شده امروزه نه تنها می تواند یک راه حل عملی برای یک مشکل فیزیکی بسیار مشخص ارائه کند، بلکه می تواند به مثبت شدن بیشتر کمک کند. تحولات به سمت برابری بیشتر و پایداری زیست محیطی. آ مختصر دانش اخیر از ISC's Transformations to Sustainability برنامه برخی از عواملی را که تعیین می کند چگونه عقب نشینی مدیریت شده می تواند منجر به تحولات اجتماعی مثبت شود را روشن می کند.

پتانسیل تحول آفرین عقب نشینی مدیریت شده در مواجهه با افزایش سطح دریا

دانلود

هیچ چیز به اندازه دورنمای عقب نشینی از مناطق آسیب پذیر، واقعیت های تغییرات آب و هوایی را برای جوامع عینی و فوری نمی کند. وابستگی مردم به مکان و اجتماع آنقدر طبیعی است که می توانند به راحتی با کسانی که نگران نیاز به جابجایی هستند همدلی کنند. گفتگوها در مورد عقب نشینی (چه کسی عقب نشینی می کند؟ به کجا؟ به چه روشی؟ چه کسی تصمیم می گیرد و فرآیند را مدیریت می کند؟) به تغییر ادراکات اجتماعی، روایت ها و هنجارهای مربوط به سازگاری با تغییرات آب و هوا کمک می کند، به ویژه در رابطه با نقش بی عدالتی تاریخی در تعیین آن. که بیشتر در معرض خطر تغییرات آب و هوایی و استراتژی های سازگاری است. نیاز به «تسلیم شدن» به طبیعت ممکن است تأثیر مثبتی برای کمک به تغییر نگرش جوامع به طبیعت داشته باشد - از نگرش سلطه و استثمار به همزیستی و احترام.

این که آیا عقب نشینی باعث ایجاد یک تغییر مثبت و گسترده تر در بلندمدت می شود یا نه، به نظر می رسد که ارتباط نزدیکی با افرادی دارد که در گفتگوها و تصمیمات مربوط به عقب نشینی دخیل هستند. تحقیقات در مورد موارد مختلف، از جمله دلتای مکونگ در ویتنام، مناطق ساحلی لاگوس، و استاتن آیلند در نیویورک، نشان می‌دهد که فراگیر بودن تصمیم‌گیری در مورد جابه‌جایی یکی از عوامل کلیدی است که تعیین می‌کند آیا عقب‌نشینی می‌تواند منجر به این شود یا خیر. تحولات مثبت گسترده تر، عمدتاً به این دلیل که این احتمال را تحت تأثیر قرار می دهد که یک عقب نشینی به عدالت اجتماعی بیشتر کمک می کند و از اکوسیستم ها در کوتاه مدت و بلند مدت محافظت می کند. موفق عقب نشینی داوطلبانه تحت رهبری جامعه در کانو مارتین پنیا در پورتوریکو ساکنین را در طول فرآیند برنامه ریزی و اجرا درگیر کرد و سلامت روان ساکنین نیز در طول حرکت با ارائه حمایت های روانی اجتماعی در اولویت قرار گرفت.

در بدترین حالت، اسکان مجدد می تواند عاملیت افراد آسیب دیده را تضعیف کند و انعطاف پذیری یک جامعه را کاهش دهد یا فقط خطر را از یک منطقه به منطقه دیگر منتقل کند. یکی مطالعه انگیزه های مالی ارائه شده برای نقل مکان به دور از استاتن آیلند پس از طوفان سندی دریافتند که 20٪ از شرکت کنندگان به دشت های سیلابی با خطر سیل یکسان یا بیشتر نقل مکان کردند و 98٪ به مناطق با نرخ فقر بالاتر نقل مکان کردند. تحقیقات فیلیپین نشان داده است نابرابری های از قبل موجود در ثروت و قدرت پس از یک عقب نشینی مدیریت شده منجر به نتایج نابرابر می شود.، حتی زمانی که فرآیندهای برنامه ریزی قوی هستند.

به عنوان گزارش اخیر IPCC  نکات برجسته، شواهد فزاینده‌ای از «ناسازگاری» یا واکنش‌هایی به تغییرات آب و هوایی وجود دارد که نابرابری‌های موجود را تشدید می‌کند و می‌تواند آسیب‌پذیری‌های پایداری ایجاد کند که به سختی می‌توان آن‌ها را بازگرداند. به منظور جلوگیری از ناسازگاری با عقب نشینی مدیریت شده، برنامه ریزی انعطاف پذیر، چند بخشی و فراگیر ضروری است.

ترکیب مطالعات متعدد نشان می دهد که عقب نشینی مدیریت شده زمانی سودمندتر است که به عنوان وسیله ای برای دستیابی به تحول گسترده تر و به عنوان فرصتی برای برهم زدن و جبران بی عدالتی های سیستمی دنبال شود. این امر مستلزم آن است که ذینفعان در این فرآیند به طور صریح به طیف گسترده ای از مسائل عدالت، از جمله عدالت توزیعی و رویه ای و همچنین به رسمیت شناختن و عدالت ترمیمی رسیدگی کنند. سیاست گذاران باید اطمینان حاصل کنند که افراد متاثر از عقب نشینی مدیریت شده، هم از جوامع مبدأ و هم از جوامع میزبان، به طور کامل در فرآیند برنامه ریزی مشارکت دارند. عقب نشینی مدیریت شده نیز باید در چارچوب تلاش های کل نگر بزرگتر برای رسیدگی به نابرابری ها در توسعه اقتصادی، الگوهای کاربری زمین، حفاظت از محیط زیست و رفاه جامعه قرار گیرد.

مقیاس اضطراری آب و هوا به این معنی است که جابجایی در مقیاس گسترده اکنون اجتناب ناپذیر است. پیامدهای انسانی، زیست محیطی و ژئوپلیتیکی جابجایی در مقیاس بزرگ بسیار زیاد است. عقب نشینی مدیریت نشده و "آخرین راه حل" آسیب پذیری ها و هزینه های جدیدی ایجاد می کند و همچنین فرصتی از دست رفته برای ارتقای پایداری خواهد بود. بنابراین چگونه می توان عقب نشینی را به بهترین نحو مدیریت کرد، یک سوال مبرم برای محققان، جوامع و سیاست گذاران در سراسر جهان است. تصمیم گیرندگان باید بحران رو به جلو را پیش بینی کنند و از هم اکنون گفتگوهای جدی درباره عقب نشینی مدیریت شده برای جوامع آسیب پذیر را آغاز کنند.

تصویر توسط وینس باسیل از طریق فلیکر.