ماه گذشته، اعضای ISC برخی از بزرگترین چالش های پیش روی علم جهانی را در نشست میان مدت شورا در پاریس در ماه مه بررسی کردند. در یک گفتگوی گسترده در طول جلسه «تکامل علم در یک زمینه جهانی»، اعضا روشهایی را بررسی کردند که از طریق آن دانشمندان میتوانند واکنش خود را به بحرانها افزایش دهند، خطرات ناشی از نابرابری جهانی و افزایش اقتدارگرایی را برجسته کردند، و استراتژیهای مشترک را برای دانشمندان و دانشمندان بررسی کردند. نهادها برای انطباق و اجرای تحولات حیاتی.
بحران - یک واقعیت پایدار
سلیم عبدالکریم، معاون ISC در بخش توسعه و تعامل، گفت که دانشمندان به طور فزاینده ای توسط دولت های خودکامه تهدید می شوند. «این چه تأثیری بر آزاد اندیشی، روشی که دانشگاه میتواند خود را نشان دهد، روشی که دانشمندان میتوانند آزادانه آنچه را که میخواهند بگویند و تحت محدودیت رژیمهای ظالم قرار نگیرند، دارد؟» کریم پرسید.
Kathy Whaler، رئیس اتحادیه بینالمللی ژئودزی و ژئوفیزیک، خاطرنشان کرد که بسیاری از اعضای اتحادیه در محیطهای خطرناک مستقر هستند و برای جمعآوری دادهها برای به اشتراک گذاشتن با جامعه علمی جهانی، خطرات زیادی را متحمل میشوند.
مدیر کل ستنتی شامی گفت که درگیری و بی ثباتی سال ها داده های غیرقابل جایگزینی را به دنبال داشته است: "بانک های بذر، مجموعه های موزه ها، داده های جمعیتی، همه نوع دانش."
او گفت که این امر همچنین آموزش و حمایت نهادی را از محققان جوان سلب می کند - و "طناب کشی" را برای تامین مالی و توجه ایجاد می کند و تحقیقات برای نیازهای فوری بشردوستانه را در مقابل کار طولانی مدت حمایت از تحول اجتماعی گسترده تر و دستیابی به اهداف توسعه پایدار قرار می دهد.
شامی استدلال کرد که این نیاز به بازاندیشی اساسی در مورد چگونگی سازگاری نهادها دارد. او پیشنهاد کرد: با توجه به بحران آب و هوا، همهگیری، همه این پدیدههایی که سیاره ما را تهدید میکنند، و همچنین زندگی روزمره ما، ما باید به بحران به عنوان یک زمینه پایدار فکر کنیم، نه به عنوان چیزی که شروع و پایان مییابد.
ادامه کار و حفظ تا حد امکان از مؤسسات مهم است – زیرا تجربه نشان میدهد که شروع از صفر بسیار دشوارتر است، او گفت: «وقتی گسیختگی رخ میدهد، بازسازی آن بسیار دشوار است».
همبستگی بین دانشمندان
یکی از تکان دهنده ترین سؤالات از سوی یکی از اعضای ISC در هزاران کیلومتر دورتر از پاریس مطرح شد - سواد سلیمان زیست شناس، متخصص انگل شناسی و عضو کمیته اجرایی آکادمی ملی علوم سودان، که قرار بود در کنفرانس حضور داشته باشد اما در اثر جنگ به دام افتاد. در خارطوم، سودان
با بسته شدن فرودگاه در خارطوم، او در واتس اپ سوالی را مطرح کرد که توسط مایکل آچیا، رئیس سابق آکادمی علم و فناوری موریس تکرار شد.
"چگونه کشورها و آکادمی های دیگر می توانند به دانشمندانی که در بحران کار می کنند کمک کنند؟" آچیا پرسید. او به اظهارات شامی در مورد اینکه پس از درگیری، دوباره کار علمی دشوار است، خاطرنشان کرد: «گسست هنوز ادامه دارد – آیا در این بین میتوان کاری کرد؟»
شامی پاسخ داد که همبستگی بین دانشمندان بسیار مهم است: "ما باید با هم همکاری کنیم تا به عنوان نهادها به یکدیگر کمک کنیم." او گفت که دانشمندانی که در بحرانها زندگی میکنند، میتوانند تمام تلاش خود را برای حفظ یا ادامه کار در دورههای آرامش نسبی انجام دهند - اما بر عهده دانشمندان سراسر جهان است که هر کاری که در توان دارند برای حمایت از همکاران انجام دهند.
شامی گفت، همچنین برای مؤسساتی که با بحرانها برخورد کردهاند، به اشتراک گذاشتن دانش مهم است، بنابراین همکاران میتوانند از این تجربه استفاده کنند و از ابداع مجدد پاسخها اجتناب کنند.
در نشست های دیگر در نشست پاریس، اعضای ISC و کمیته ISC برای آزادی و مسئولیت در علم به طور گسترده در مورد راه حل های عملی صحبت کرد که در بحران های قبلی مفید بوده اند - از جمله کمک های اضطراری و برنامه های کمک به دانشمندان آواره، و همچنین استراتژی های بلند مدت با هدف تشویق بازسازی موسسات علمی ملی.
ما دانشمندان عادت کردهایم در مورد چگونگی بهبود زندگی مردم، پیشگیری از بیماریها و بلایا فکر کنیم. ما به نسلهای جوانتر آموزش میدهیم و آموزش میدهیم و میبینیم که آنها از ما بهتر میشوند.»
نابرابری - یک مشکل دائمی
اعضای ISC خاطرنشان کردند که نابرابری در تأمین مالی بین کشورهای شمال و جنوب جهانی همچنان یکی از مهم ترین مسائل پیش روی علم جهانی است.
هنریت راونتوس، معاون آکادمی ملی علوم کاستاریکا، گفت که کمبود بودجه برای انجام تحقیقات، انتشار و ارائه موقعیت هایی که به محققان جوان اجازه می دهد در خانه بمانند و کارهای ارزشمند انجام دهند، چالشی پایدار است.
وی خاطرنشان کرد: منابع مالی اغلب از کشورهای با درآمد بالا تامین می شود که می توانند اولویت های تحقیقاتی را تعیین کنند. راونتوس گفت: «این یک مشکل اساسی برای آزادی و آزادی آکادمیک است. من مایلم این را به عنوان یک اولویت در تکامل علم در زمینه جهانی ببینم، تا واقعاً صدای 90 درصد دانشمندان جهان را بشنوم که هنوز فقط در تولید دانش با مشکل مواجه هستند.
رولا عبدالمسیح، رئیس مشترک آکادمی علوم جهانی، خاطرنشان کرد: کمبود بودجه برای انتشار مقالات همچنین میتواند منجر به یک «چرخه معیوب» شود که در آن مؤسسات جهانی جنوب به رسمیت شناختن و فرصتهای ادامه کار خود را از دست میدهند و در نتیجه بودجه را از دست میدهند. شبکه وابسته جوان. ما همه طرفدار علم باز هستیم، اما چگونه می توانیم مطمئن شویم که نویسندگان حقوق می گیرند؟ او پرسید.
سیمون هادسون، مدیر اجرایی کمیته داده توضیح داد که بی عدالتی در جمع آوری داده های جهانی نیز دیده می شود. او خاطرنشان کرد که حجم نامتناسبی از دادهها در برخی از مخازن جهانی از کشورهای با درآمد بالا میآید، صرفاً به این دلیل که اکثر ناظران در آنجا هستند.
هادسون گفت: «این واقعاً باید عوض شود. او خاطرنشان کرد که یکی از دلایل خوشبین بودن: فناوری ارزانتر همچنان جمعآوری دادهها را در سراسر جهان قابل دسترستر میکند.
بین رشته ای برای حل مسائل پیچیده
سلیم عبدالکریم از ISC گفت: «بسیاری از مسائلی که امروز با آنها سروکار داریم بسیار پیچیدهتر هستند. "آنها فقط یک راه حل ساده یورکا ندارند."
ایان ویگینز استدلال میکند که یک پاسخ جهانی مؤثر باید تلاشهای دانشمندان را از همه رشتهها و پیشینهها هماهنگ کند: «هر چیزی - از هوش مصنوعی، تغییرات آب و هوایی، تنوع زیستی، انعطافپذیری جهانی - شما نمیتوانید هیچ یک از آنها را بدون گرد هم آوردن همه علوم داشته باشید. . فکر میکنم ISC نقش بسیار خوبی در آن دارد، همانطور که آکادمیهای ملی نیز نقش دارند.»
تصویر مایکل لیس on می Unsplash.