زندگی با هم در صلح: جمهوری متحد تانزانیا، نماد امید

دهه بین‌المللی فرهنگ صلح و عدم خشونت برای کودکان جهان به مدت ده سال جشن گرفته شد و روز جهانی زندگی با هم در صلح را در دسامبر 2017 آشکار کرد. متعاقباً، این روز توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد تحت قطعنامه 72 تصویب شد. /130.

جهان دارای فرهنگ‌ها و سنت‌های پیچیده و چندگانه از همه حوزه‌ها است و قاره آفریقا نیز از این قاعده مستثنی نیست. متأسفانه، بخش‌های مختلف جهان همچنان شاهد تنش‌های بین‌اجتماعی، محدودیت‌های سرزمینی و درگیری‌های قومی با وجود چندین مکانیسم بین‌المللی برای اهداف کاهش و حل و فصل هستند. چگونه می‌توانیم به درگیری‌ها رسیدگی کنیم و فرهنگ‌های صلح را به روش‌های واقعی‌تر ترویج کنیم؟ شاید زمان آن فرا رسیده باشد که جامعه بین المللی از الگوی زندگی مشترک تانزانیا در صلح بیاموزد.

تنوع قبیله ای در تانزانیا به طور آشکاری در سبک زندگی مدرن و روستایی مورد استقبال، تجلیل و در هم تنیدگی قرار گرفته است. حس انسجام و ملی‌گرایی که برای دهه‌ها توسط رهبری این کشور اعمال شده است، علیرغم احاطه شدن توسط همسایگان غرق شده در اختلافات مدنی، این کشور را به عنوان یک پناهگاه صلح در منطقه مورد تحسین قرار داده است. اتحاد دو ایالت - تانگانیکا و زنگبار - در سال 1964 به یک جمهوری متحد مستقل تانزانیا، تحت تأثیر حس هویت ملی، از طریق آرمان‌های سوسیالیستی رهبر رویایی آن، جولیوس کامباراژ نیره، القا شد. آرمان هایی که در بیانیه آروشا 1967 بیشتر مورد تاکید قرار گرفته و از طریق اصل بیان شده است. ujamaa (خانواده).

جمهوری متحد تانزانیا با جمعیتی بالغ بر 59 میلیون نفر تا سال 2021، ثبات سیاسی و صلح، نیرویی است که می توان با آن حساب کرد. از سال 1961 - شصت سال پس از استقلال - با حدود 121 قومیت و بدون جنگ داخلی، تانزانیاها یک هویت ملی مشترک را پذیرفته اند و برای چندین دهه به طور هماهنگ همزیستی کرده اند. حق برابری مندرج در قانون اساسی نیز با تأکید بر اینکه شهروندان «آزاد، برابر و مستحق به رسمیت شناختن و احترام به حیثیت و منزلت خود به دنیا می‌آیند»، این موضوع را به همان اندازه اجرا کرده است.

جمهوری متحد تانزانیا گفت‌وگو را ترویج داده و نقش‌های میانجی عمده‌ای را در حل و فصل مناقشات بروندی بین سال‌های 1999 و 2005، خشونت‌های پس از انتخابات در سال‌های 2008 و 2013 در کنیا، ایفا کرده است، در حالی که در ماموریت‌های متعدد حفظ صلح در آفریقا و در کل جهان مشارکت داشته است.

چالش‌هایی که در مسیر زندگی با هم در صلح قرار دارند، مبتنی بر این درک است که با وجود یکی بودن بشریت، جهان از جنبه‌های مختلف نابرابر است. ضروری است که یک فضای مساعد در حکومت و در ساختارهای رهبری موجود برای همزیستی هماهنگ و مسالمت آمیز مردم به عنوان یک واحد وجود داشته باشد.

16 مه روزی است برای درون نگری توسط همه ذینفعان مدافع صلح جهانی، روز گفتگوی بین سرزمینی و آشتی بین افراد، نهادها، علیه سیاست های تبعیض آمیز و اعمال ناعادلانه در جامعه. از طریق برابری و تنوع، انجمن بین‌المللی تحقیقات صلح این روز را با تأکید بر اینکه صلح صرفاً «فقدان درگیری» نیست، بلکه فرآیندی فراگیر برای یافتن راه‌حل‌های پایدار برای جنگ و بی‌تفاوتی است، به رسمیت می‌شناسد. آموزش توده ها و حساس کردن دائمی نوع بشر برای پذیرش فضایل عشق، شفقت و وحدت در هنگام اداره و حمایت از صلح و امنیت بین المللی یک وظیفه اجتناب ناپذیر است.

روز جهانی زندگی با هم در صلح فراخوانی است برای اعمال فضیلت اساسی RESPECT از طریق گوش دادن، قدردانی از یکدیگر، ترویج انسجام بین جوامع و ملل. به بشریت یادآوری می شود که وحدت در تنوع امکان پذیر است. از همه خواسته می شود تا برای جهانی بهتر تحمل، تفاهم و همکاری در همبستگی را تمرین کنند.

کریستین آتینو

کریستین آتینو، دبیر کل انجمن بین المللی تحقیقات صلح (IPRA) و نقطه کانونی منطقه ای آفریقا و رئیس شبکه جنوب-جنوب SSN، آفریقا. کریستین همچنین یکی از سردبیران امنیت، صلح و توسعه پس از جنگ؛ دیدگاه هایی از آفریقا، آمریکای لاتین، اروپا و نیوزلند (Springer 2019, Atieno and Robinson (Eds.) Vol. 13 on Environment, Security, Development and Peace-ESDP) و در چند سال گذشته در بسیاری از کنفرانس ها و رویدادها از جمله در چهارمین کنفرانس بین المللی سخنرانان مهمان بوده است. مؤسسه مطالعات سیاسی بنگال (BIPS)، وبینار بین المللی در مورد «روندهای نوظهور در مطالعات صلح»، 11^th کنفرانس دوسالانه "صلح در روزگار سخت: چالش های اروپا و جهان" و 6^th کنفرانس بین المللی ورزش و صلح

درباره IPRA بیشتر بدانید

عکس سربرگ توسط شین رانس on می Unsplash.