انتشار مجلات ترکیبی از ساختارهای ضروری برای علم پشتیبانی می کند: پرسش و پاسخ با مایکل اسپدینگ

در بخش بعدی از مجموعه وبلاگ خود در مورد Plan S و انتشارات علمی، با مایکل اسپدینگ در مورد اینکه چگونه جوامع آموخته ممکن است تحت تاثیر ممنوعیت پیشنهادی انتشار پژوهشگران تحت حمایت coAlition S در مجلات ترکیبی قرار بگیرند صحبت می کنیم و درباره چرایی حفظ ساختارها بیشتر می شنویم. حمایت از مدل های فعلی انتشار علمی برای فارماکولوژی ضروری است.

مایکل اسپدینگ ارتباط طولانی مدت با اتحادیه بین المللی فارماکولوژی پایه و بالینی (IUPHAR)که به عنوان دبیرکل آن، و به عنوان دبیر و رئیس کمیته نامگذاری IUPHAR خدمت کرده است.

چگونه در بحث پیرامون دسترسی آزاد شرکت کردید؟

این به گذشته های دور برمی گردد - من در تمام عمرم توسعه دهنده مواد مخدر بوده ام. من همچنین دبیر و رئیس کمیته نامگذاری اتحادیه بین المللی فارماکولوژی پایه و بالینی (NC-IUPHAR) بودم، که یک گروه قابل توجه است که ساختار فارماکولوژی مدرن را برای بیش از 30 سال تشکیل داده است و تعداد زیادی نشریه تولید کرده است. از پنج کمیته فرعی به 90 کمیته فرعی متشکل از 800 دانشمند در مجموع افزایش یافته است که پیشینه علمی پایگاه‌های اطلاعاتی مربوط به تمام سایت‌های اتصال دارو در ژنوم انسان را تضمین می‌کنند. یونسکو آن را به عنوان یک فایده بزرگ برای بشریت توصیف کرده است.

این پایگاه دانش توسط انتشارات باز در مجلات ترکیبی منتشر شده توسط جوامع ایجاد شده است. اکنون 125 نشریه با شاخص H 80 (نویسنده: اتحادیه بین المللی فارماکولوژی) وجود دارد، بنابراین این یک موضوع واقعاً مهم است که توسط انتشارات باز در مجلات ترکیبی پشتیبانی می شود. این واقعیت که همه آن مقالات به صورت رایگان در یک مجله ترکیبی در دسترس بودند به این معنی بود که می‌توان آن‌ها را در سرتاسر جهان توزیع کرد، و بنابراین من بسیار در توزیع علم در چین، هند و آفریقا مشارکت دارم. من در تمام عمرم درگیر دسترسی آزاد - اما از طریق یک مدل ترکیبی - بودم.

شما یکی از نویسندگان یک نامه اخیر در علم در مورد چالش هایی که Plan S برای انتشارات جامعه و در نهایت برای فعالیت های انجمن های حرفه ای مانند IUPHAR ایجاد می کند. می توانید در مورد پیشینه نامه بیشتر به من بگویید؟

این یک مسئله بزرگ در فارماکولوژی است - مجلات ترکیبی زیادی سازماندهی شده توسط جوامع وجود دارد. IUPHAR مجله ندارد اما ما نماینده همه جوامعی هستیم که دارند. برای مثال، انجمن‌های فارماکولوژی اطمینان می‌دهند که اسامی داروها در نشریات همه در وب‌سایت‌های مناسب مرتبط هستند. بررسی نام‌ها و داشتن زیرساخت برای پیوند آن نام‌ها به داده‌ها پرهزینه است و در قلمرو هر مجله نیست.

ممکن است بیشتر به من بگویید؟

در فارماکولوژی، زمانی که به نام‌های دارویی خاص یا عرضه‌کنندگان مراجعه می‌کنید، نویسندگان می‌توانند پیوندهای نام دارو را اضافه کنند که سپس به PubMed یا گروه مشابه دیگری می‌رود، تا بتوانید از ارتباط آن با مواد شیمیایی مناسب اطمینان حاصل کنید. نامگذاری کاملاً پیچیده است و انجام آن بدون پیوندها دشوار است. این بدان معناست که در نهایت کار شما - و مسائل کلیدی مقاله - بیش از حد به هم مرتبط هستند. این به مقدار مشخصی از ساختارهای پس زمینه نیاز دارد، اما برای اطمینان از اعتبار آن نتایج کلیدی است.

جوامع از این کار حمایت مالی می کردند و توانایی آنها در انجام این کار به توان مالی آنها بستگی دارد. مجلات ترکیبی منبع اصلی درآمد آنها هستند و این به علم و آموزش هدایت می شود. این یک مدل خودپایدار است که از ساختار دانش علمی پشتیبانی می کند و فضایی را برای رشد دانشمندان جوان فراهم می کند. امروزه برخی از دانشجویان و دانشمندان جوان از پیشینه کار، آموزش و تحصیلات من بهره نمی برند، و بنابراین این یک جنبه حیاتی از کار جوامع حرفه ای است که نیاز به بودجه دارد. در جایی که یک جامعه حرفه ای درگیر یک مجله است، معمولا افراد درون جامعه انگیزه زیادی برای حفظ استانداردها دارند. من در تمام زندگی ام در جوامع حرفه ای بوده ام و این یک موتور اصلی برای من بوده است که بتوانم استانداردهای داوری و آموزش را تضمین کنم.

اتحادیه بین‌المللی شیمی محض و کاربردی (IUPAC) که مجله اصلی شیمیدانان را منتشر می‌کند، همین‌طور است. این مجله مقداری درآمد برای IUPAC فراهم می کند و بنابراین IUPAC می تواند به حفظ سطوح علمی نامگذاری، که یک ساختار است، ادامه دهد. نهادهای تأمین مالی معمولاً به هیچ وجه این ساختارها را تأمین مالی نمی کنند. Wellcome Trust از NC-IUPHAR برای موضوع نامگذاری حمایت کرده است، اما آنها حمایت بلندمدت پایگاه های داده را تامین نمی کنند. این از جوامعی است، مانند انجمن داروسازی بریتانیا، که دو متولی را تأمین مالی می کند و ما از آنها بسیار سپاسگزاریم. از آنجایی که ISC خانه اکثر انجمن های علمی در جهان است، برای ISC نیز موضوع مهمی است.

چگونه می توان دستورالعمل های Plan S را برای پاسخ به این نگرانی ها اصلاح کرد؟

اجازه دادن به مجلات ترکیبی یک اصلاح حیاتی خواهد بود. مدل‌های دیگری هم وجود دارد، اما اگر دسترسی آزاد از طریق Plan S مجلات ترکیبی را حذف کند - مانند مجلات انجمن‌ها - نهادهای تأمین مالی دیگر هزینه انتشار دسترسی آزاد در چنین مجلاتی را تامین نمی‌کنند و بنابراین دانشمندان از انتشار در این مجلات محروم می‌شوند. آن مجلات ترکیبی با داوری خوب

جوامع اصلی دارویی و سایر جوامع بسیار مایلند به راه‌هایی برای پیشرفت فکر کنند - ما باید تکامل پیدا کنیم، اما مدل ترکیبی دهه‌ها به خوبی کار می‌کند. انداختن ناگهانی آن در سطل زباله در مدت یک سال، شوک بزرگی خواهد بود و مشکلات بزرگی را برای جوامع و همه مزایایی که برای دنیای علمی به ارمغان می آورد، ایجاد می کند. سازمان های ساختاردهی زیادی در علم وجود ندارد و نابود کردن آخرین آنها بسیار بد خواهد بود. راه تامین مالی برای ساختار علم دشوار است، اما فعالیتی حیاتی است.

قبلاً در این مجموعه، از رابرت-جان اسمیتز شنیدیم که coAlition S با جوامعی صحبت می‌کرد که مجلات ترکیبی را اجرا می‌کردند تا آنها را تشویق به تغییر به دسترسی آزاد کامل کند. آیا اعضای IUPHAR در این بحث ها شرکت داشته اند؟ نتیجه چه بوده است؟

آنها می خواستند تا 1 فوریه نظر بدهند. نامه ما در همان زمان منتشر شد و ما تماس مستقیمی با هم نداشتیم. توجه به این نگرانی ها بسیار مهم است، بنابراین ما تقریباً به تمام نهادهای اصلی تأمین مالی نامه نوشته ایم.

آیا نگرانی هایی را از تک تک دانشمندان شنیده اید؟

من فکر می کنم یک احساس عمومی نگرانی وجود دارد - نامه سرگشاده Plan S بیش از 1500 دانشمند را امضا کرده است. یک موضوع خاص برای افرادی وجود دارد که در این بحث شرکت نکرده‌اند، اما باید مانند بسیاری از دوستان من در کشورهای در حال توسعه که دسترسی آزاد یک موضوع حیاتی است، باشد. سازمان جهانی بهداشت برنامه ای به نام Research4Life (که قبلاً Hinari نامیده می شد) دارد که به موجب آن کتابخانه های کشورهای در حال توسعه مبلغ کمتری را برای دسترسی به مجلات پرداخت می کردند. IUPHAR زمان زیادی را صرف تبلیغ مزایای مشارکت با Hinari در آفریقا و هند کرده است. مشکل بسیاری از دانشمندان در کشورهای در حال توسعه این است که اگر بودجه لازم برای انتشار را دریافت نکنند، هزینه چاپ به عهده نویسنده است.

مسئله دیگری که به نظر من دست کم گرفته شده است، مشکل مردم کشورهای در حال توسعه برای تمایز بین مجلات غارتگر و مجلات خوب است. برای افرادی که زندگی خود را در شرایط بسیار دشوار کار کرده‌اند بسیار وحشتناک است که در مجله‌ای که اصلاً به آن توجه نمی‌شود، چاپ می‌کنند. تمایز بین مجلات شکارچی و مجلات باز در واقع بسیار دشوار است و مجلات اجتماعی یکی از بهترین راه ها برای دور زدن آن هستند. مجلات شکارچی یک موضوع جهانی است و نیاز به نگاه دقیق تری دارد – بررسی این موضوع برای ISC مفید خواهد بود.

به نظر می رسد مدل انتشار علمی امروزه بر اساس مدل کاغذی یا چاپی است که هزینه بر است. آیا نمی توان برخی از این هزینه ها را کاهش داد؟ آیا فرصتی برای نوآوری می بینید؟

هزینه به کاری که انجام می شود بستگی دارد - میزان بازبینی شما، تعداد کارشناسانی که دارید، میزان کنترلی که روی مقالات دارید، و همه دسترسی به داده ها و دسترسی به پیوندها.

مسئله این است که فرآیند بررسی و ایجاد پیوندها (همانطور که برای مجلات فارماکولوژی توضیح داده شد) در واقع گران است. من متخصص هزینه‌های انتشار نیستم، اما فکر می‌کنم می‌توانیم راه‌های مناسبی را با جوامع و coAlition S توسعه دهیم. پیامدهای منفی عمده ای برای جوامع و در برخی شرایط برای کشورهای در حال توسعه در کوتاه مدت و بلند مدت خواهد داشت.

به نظر شما آینده مجلات جامعه چگونه خواهد بود؟ امیدوارید چه چیزی را ببینید؟

من فکر می کنم که پلن اس دارای نکات مثبت مختلفی است و ما در مورد بسیاری از مسائل با هم موافق هستیم. کاری که ما باید انجام دهیم این است که بنشینیم و با ائتلاف S برای توسعه بهتر راه های جدید کار کنیم. IUPHAR و ISC بازیگران کلیدی هستند، اما ما باید در مورد حفظ مسئولیت خود برای تضمین کیفیت علمی بسیار شفاف باشیم.

[related_items ID=”7470,7664,7411,7679″]