در 15 مارس 2020، در حالی که در آب های آرام کیپ تاون قرار داشت، کشتی تحقیقاتی اقیانوس شناسی رونالد اچ براون نزدیک بود در تیررس شیوع ویروس کرونا گرفتار شود. دکتر لتیسیا باربرو از دانشگاه میامی، دانشمند ارشد کشتی، توسط کاپیتان دستورات لازم برای بازگشت فوری به بندر مادری نورفولک، ویرجینیا، دریافت شد. دکتر باربرو گفت: این یک شوک بود.
یک شبه کشتی ما از یک کشتی تحقیقاتی که تغییرات اقیانوسی را به ارزش یک دهه مشاهده می کرد، به یک خانه بخار سریع تبدیل شد.
در میان بلاتکلیفی این فراخوان بی‌سابقه، تیم علمی روی کشتی براون بیش از پنجاه ابزار مستقل از جمله شناورهای اقیانوس‌ها و شناورهای پروفایل را در سراسر اقیانوس اطلس جنوبی و کارائیب آماده و مستقر کردند تا اطمینان حاصل شود که اندازه‌گیری‌های حیاتی برای پیش‌بینی آب‌وهوا و آب‌وهوا ادامه خواهد داشت. در غیاب آنها جاری می شود.
دکتر اما هسلوپ، متخصص برنامه در دبیرخانه سیستم جهانی مشاهده اقیانوس (GOOS) می گوید: «سه ماه بعد، واضح است که این اقدام سریع به حفظ عملیات حیاتی برای دو شبکه جهانی رصد اقیانوس در اقیانوس اطلس کمک کرده است. اگر می‌خواهیم عملکرد حیاتی و جریان داده‌ها را برای خدمات بهداشتی آب و هوا، آب و هوا و اقیانوس‌ها در مقیاس جهانی حفظ کنیم، باید به طور جمعی عمل کنیم.»
دکتر هسلوپ بخشی از تیم در داخل است سیستم جهانی رصد اقیانوس (GOOS) که یک نظرسنجی برای ارزیابی تأثیرات و پیش‌بینی خطر همه‌گیری برای مشاهدات اقیانوس‌های جهانی انجام داد. او گفت که "این نظرسنجی در یازده شبکه جهانی رصد اقیانوس GOOS انجام شد - که هر کدام بر روی راه‌های مختلفی برای مشاهده اقیانوس متمرکز بودند." این داده های جهانی اقیانوس برای توسعه پیش بینی های آب و هوای قابل اعتماد و همچنین برای درک و پیش بینی تغییرات آب و هوا ضروری است. طیف وسیعی از صنایع به طور روزانه بر این داده ها تکیه می کنند، از کشاورزی گرفته تا حمل و نقل جهانی.
ولادیمیر ریابینین، دبیر اجرایی کمیسیون اقیانوس شناسی بین دولتی یونسکو، نهاد اصلی علمی اقیانوسی سازمان ملل که GOOS را نیز هماهنگ می کند، گفت: «نتایج نظرسنجی و مسائل کشف شده بخش کلیدی فرآیندهای یادگیری و اشتراک گذاری بین کشورهایی است که ما از آنها حمایت می کنیم. .
این به ما امکان می‌دهد به سمت داشتن رهبران علوم اقیانوسی در اولویت‌های مشترک و اقدامات مشترک برای حفظ مشاهدات و جریان‌های داده‌های کلیدی حرکت کنیم.»
در سرتاسر جهان، از آنجایی که دولت‌ها و مؤسسات اقیانوس‌شناسی تقریباً تمام کشتی‌های تحقیقاتی اقیانوس‌شناسی را به بندر اصلی فراخواندند، تأثیر آن بر توانایی ما برای رصد اقیانوس‌ها چشمگیر بوده است. حتی در جاهایی که تجهیزات خودمختار مانند شناورهای لنگر انداخته (ابزارهای ثابتی که کل «ستون آب» را از کف دریا تا سطح دریا اسکن می‌کنند تا مجموعه وسیعی از داده‌های اقیانوس را ارائه کنند) یا آرگو شناور هستند (شناورهای بدون رانش که اطلاعاتی در مورد دمای اقیانوس، شوری ارائه می‌دهند. ، جریان ها و خواص بیولوژیکی) استفاده می شود، نگهداری تجهیزات در غیاب مأموریت های علمی منظم یک چالش است.
دکتر یوهانس کارستنسن، یکی از رهبران شبکه سری زمانی OceanSITES، توضیح می دهد: "یک خطر واقعی وجود دارد که تجهیزات از کار بیفتد، که منجر به از دست رفتن داده ها و به طور بالقوه خود تجهیزات، مانند لنگرها شود." از دست دادن حتی یک مورد از بیش از 300 لنگر عملیاتی می تواند به معنای فاصله بین دو تا پنج سال اطلاعات باشد. دکتر کارستنسن گفت: «30 تا 50 درصد پهلوگیری‌ها تحت تأثیر همه‌گیری قرار خواهند گرفت و برخی دیگر ارسال داده‌ها را متوقف کرده‌اند. با توجه به اینکه این تجهیزات نه تنها اطلاعات حیاتی برای اقتصاد اقیانوس ها را رصد می کند، بلکه تغییرات آب و هوایی طولانی مدت را رصد می کند، واضح است که ماموریت های تعمیر و نگهداری باید به عنوان یک فعالیت ضروری در چارچوب مقررات COVID-19 اولویت بندی شوند.
شاید بیشترین تأثیرپذیری از همه‌گیری کووید-19، عملیات مشاهده در «برنامه کشتی‌های فرصت» بود که از کشتی‌های تجاری و سایر کشتی‌های غیر علمی برای اندازه‌گیری‌های حیاتی اقیانوس استفاده می‌کند. «کشتی سواران» علمی معمولاً ابزارهای مشاهده را به کار می گیرند، اما محدودیت های COVID-19 به این معنی است که آنها دیگر نمی توانند در کشتی کار کنند.
کندی در استقرار و نگهداری ابزارهای خودمختار، مانند شناورهای شناور، شناورهای شناور و گلایدرهای زیر آب، به همان اندازه چالش برانگیز است. اگرچه این ابزارها انعطاف‌پذیرتر هستند و برای ماه‌ها تا سال‌ها پس از استقرار توسط دانشمندان به‌طور مستقل عمل می‌کنند، اما نیاز به تعمیر و نگهداری منظم یا استقرار مجدد دارند، همچنین تحت تأثیر محدودیت‌های همه‌گیر.
این سیستم در برابر تأثیرات فوری تعطیلی‌های مرتبط با بیماری همه‌گیر انعطاف‌پذیری نشان داده است، زیرا شبکه‌های رصد جهانی به خوبی حفظ شده‌اند که وارد بحران می‌شوند و به طور فزاینده‌ای به ابزارهای رصد مستقل وابسته هستند. با این حال، محدودیت های COVID-19 قبلاً سطح استقرارهای مورد نیاز برای حفظ جریان پایدار داده های پیش بینی آب و هوا و آب و هوا را کاهش داده است (شکل را ببینید). بدون اقدام فوری بین‌المللی برای حمایت از عملیات رصد اقیانوس تا پایان سال، می‌توانیم شاهد اختلالات مهم بیشتر با پیامدهای بالقوه ویرانگر باشیم.
در ماه گذشته کاهش نگران کننده 10 درصدی در جریان داده از شبکه Argo شناسایی شده است. آقای بلبیچ، رهبر واحد نظارت بر سیستم مشاهده JCOMMOPS، می‌گوید: «این خیلی زود است که بگوییم این تا چه حد ناشی از COVID-19 است، اما سطح بسیار پایین استقرار شناور آرگو وضعیت را تشدید می‌کند و این کاهش در جریان داده را نمی توان فوراً اصلاح کرد.
لارس گفت: «اگر سیستم‌های پیش‌بینی آب و هوا اطلاعات فشار سطح اقیانوس را برای محدود کردن خود نداشته باشند، از کار می‌افتند.» Peter ریشوجگارد، مدیر شاخه سیستم زمین در سازمان جهانی هواشناسی (WMO). «ما نمی‌توانیم بدون این اطلاعات که مستقیماً از اقیانوس و از طریق این شناورهای شناور به دست می‌آیند، پیش‌بینی قابل اعتمادی انجام دهیم.»
حتی زمانی که کشورها شروع به کاهش محدودیت‌های قرنطینه و حبس می‌کنند، علم اقیانوس ممکن است لزوماً در راس اولویت‌های تصمیم‌گیرندگان نباشد. در میان کشورهایی که قصد دارند عملیات کشتی‌های تحقیقاتی را در ماه ژوئیه از سر بگیرند (استرالیا، فنلاند، بلژیک، هلند، نیوزیلند، آلمان و ایالات متحده)، محدودیت‌های مهم همچنان اعمال خواهد شد - مانند الزام کشتی‌ها به خروج و بازگشت از طریق همان بندر اصلی - که عمدتا منطقه تحت پوشش کشتی های تحقیقاتی را کاهش می دهد.
این نگرانی واقعی وجود دارد که عملیات کشتی‌های تحقیقاتی در برخی مناطق ممکن است در ماه‌های آینده به هیچ وجه از سر نگیرد، با تأثیرات آن تا پایان سال 2020 و احتمالاً تا سال 2021، زمانی که تأثیرات مرتبط بر زنجیره تأمین برخی از ابزارهای مشاهده‌کننده نیز در نظر گرفته شود. .
دکتر Toste Tanhua، رئیس مشترک Global Ocean Observing می‌گوید: «علی‌رغم تأثیرات قابل توجهی که بر سیستم رصد اقیانوس‌ها دارد، بحران COVID-19 همچنین می‌تواند فرصتی برای ما باشد تا به نحوه ایجاد انعطاف‌پذیری بیشتر در سیستم خود نگاه کنیم.» سیستم. "تأثیرات COVID-19 وابستگی متقابل سیستم ها و برخی نقاط ضعف واضح را آشکار کرده است که اکنون می توانیم برای افزایش کارایی و استحکام سیستم روی آنها کار کنیم."
دکتر ریابینین، دبیر اجرایی IOC، تاکید کرد: «همه‌گیری COVID-19 اهمیت توسعه مسیرهای علم به راه‌حل‌های اجتماعی را نیز به ما نشان داده است. این موضوع برای علم اقیانوس به همان اندازه که برای علوم بهداشتی صادق است، و حتی اکنون IOC برنامه‌هایی را برای دهه علوم اقیانوسی سازمان ملل برای توسعه پایدار 2021-2030 تثبیت کرده است، که تحقیقات را مهار می‌کند و راه‌حل‌های علوم اقیانوسی را توسعه می‌دهد، مردم را به هم متصل می‌کند و اقیانوس."
مشارکت در سراسر مرزهای سیاسی و انعطاف‌پذیری عملیاتی ممکن است چیزی باشد که برای سازماندهی دقیق بازیگران مختلف که رصد اقیانوس‌ها را در مواجهه با اختلالات مداوم انجام می‌دهند، لازم است. علاوه بر این، توافق بین‌المللی برای طبقه‌بندی عملیات رصد جهانی اقیانوس‌ها به عنوان فعالیت‌های ضروری می‌تواند تضمین کند که سیستم رصد جهانی اطلاعات حیاتی را بهتر به پیش‌بینی آب‌وهوا، سیستم‌های هشدار، آب‌وهوا و کاربردهای سلامت اقیانوس‌ها در آینده ارائه می‌کند.
سیستم جهانی رصد اقیانوس ها یک را صادر کرده است یادداشت توجیهی در مورد تأثیر کووید-19 بر سیستم رصد اقیانوس و توانایی ما برای پیش‌بینی آب‌وهوا و پیش‌بینی تغییرات آب و هوا، که پنج توصیه کلیدی را برای جلوگیری از ضرر طولانی‌مدت برای سیستم برجسته می‌کند.
طبق یک یادداشت تفاهم، IOC یونسکو، WMO، UNEP و ISC مسئول حمایت مشترک کمیته راهبری GOOS (GSC) هستند.
برای کسب اطلاعات بیشتر، لطفا با ما تماس بگیرید:
اما هسلوپ، متخصص برنامه، بخش مشاهدات و خدمات اقیانوس / دبیرخانه GOOS، کمیسیون بین دولتی اقیانوس شناسی یونسکو (e.heslop@unesco.org (لینک از طریق ایمیل ارسال می‌شود))
عکس: NOAA
بیشتر بخوانید درباره برتری اقیانوس آرام در کنگره علمی به کار گرفته شد
بیشتر بخوانید درباره آکادمی علوم پاسیفیک اولین پلتفرم تحقیقاتی مبتنی بر هوش مصنوعی و گزارش ارزیابی تحقیق و توسعه منطقه‌ای را راه‌اندازی کرد
بیشتر بخوانید درباره علوم میان‌رشته‌ای: اوایل و اواسط دوران حرفه‌ای، آینده علم را شکل می‌دهند
