صفحه اصلی / وبلاگ ها / داده های تنوع زیستی توسط ...

داده های تنوع زیستی به دلیل نابرابری های گذشته تحریف شده است. دانشمندان برای به دست آوردن یک تصویر واضح تر در حال مبارزه هستند.

مخاطرات بالا هستند. یک توافق بین المللی جدید وعده 30 میلیارد دلار در سال برای حفاظت از تنوع زیستی را می دهد. آیا تصمیمات مبتنی بر داده می توانند از تله های قبلی جلوگیری کنند؟

این مقاله، ابتدا در مجله Future Earth Anthropocene منتشر شد سایت اینترنتی در 4 ژانویه 2024. زمین آینده یک بدنه وابسته به ISC است.

نقشه های تنوع زیستی در سرتاسر جهان فقط گیاهان و جانورانی که در همه جا زندگی می کنند را روشن نمی کند. آنها همچنین لایه‌هایی از تاریخ بشر را ردیابی می‌کنند که تصویر ما از ساکنان سیاره را شکل می‌دهد، از جمله میراث بی‌عدالتی.

گونه ها به طور نامتناسبی در کشورهای ثروتمندتر دیده می شوند و دانشمندان بیشتری در حال جست و جوی چشم انداز هستند، یعنی آمریکای شمالی، اروپا و استرالیا. توجه زیادی را به خود جلب کنید.

آشفتگی اجتماعی می تواند همه چیز را منحرف کند. مشاهدات اکولوژیکی از کامبوج در جنوب شرقی آسیا در دهه 1970 و 80 فروپاشید، زمان جنگ داخلی و رژیم قاتل خمرهای سرخ.

حتی در سطح محلی، تبعیض گذشته می تواند بر مناطقی تأثیر بگذارد که غنی تر از طبیعت هستند. در ایالات متحده، محدودیت‌های نژادی تبعیض‌آمیز در مورد اینکه چه کسی می‌تواند در محله‌های خاصی خانه بخرد - معروف به خط قرمز - به این معنی بود که محله‌های سفیدتر و ثروتمندتر فضای سبز بیشتر و در نتیجه، تقریباً دو برابر تعداد پرندگان خال خال شده است.

از آنجایی که تلاش‌ها برای کند کردن کاهش تنوع زیستی مورد حمایت دولت‌ها و گروه‌های حفاظتی قرار می‌گیرد، برخی از دانشمندان هشدار می‌دهند که اگر مراقبت‌های لازم صورت نگیرد، این میراث بی‌عدالتی می‌تواند با داده‌های تنوع زیستی که بسیاری به آن تکیه می‌کنند، تقویت شود.

«داده‌های تنوع زیستی نه تنها گونه‌های پراکنده، بلکه شهرها و جاده‌ها، ظهور فناوری نظارت، سایه‌های تاریخ استعماری، و پژواک‌های نابرابری نژادی و اقتصادی معاصر را ردیابی می‌کنند.» میلی چاپمن، بوم شناس و محقق فوق دکتری در مرکز ملی تجزیه و تحلیل زیست محیطی و سنتز، در دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا، در ایمیلی نوشت.

مخاطرات بالا هستند. تصویب یک توافقنامه جهانی تنوع زیستی جدید در سال 2022، معروف به چارچوب جهانی تنوع زیستی کونمینگ-مونترال، شامل تعهدی برای افزایش منابع مالی برای کار تنوع زیستی به 30 میلیارد دلار در سال تا سال 2030 است. داده های علمی در مورد گونه ها می تواند بر محل خرج شدن این پول تأثیر بگذارد.

توجه روزافزون به تنوع زیستی به چپمن و گروهی از دیگر بوم شناسان، جامعه شناسان، دانشمندان علوم کامپیوتر و بوم شناسان سیاسی کمک کرد تا در مورد چگونگی رسیدگی به کاستی ها در داده ها و نحوه استفاده از آن دست و پنجه نرم کنند. برخی از یافته‌های کلیدی آن‌ها در این مقاله بیان شده است یک مقاله جدید in علم، امروز منتشر شد.

تسهیلات جهانی اطلاعات تنوع زیستی نمونه بارز روش هایی است که داده های زیست محیطی با تاریخ اجتماعی برخورد می کنند. پایگاه داده بین المللی با بودجه دولت بیش از 2.6 میلیارد مشاهده از گونه ها را در سراسر جهان جمع آوری می کند. این داده‌ها به منظور کمک به تصمیم‌گیری‌های سیاستی در مورد مجموعه‌ای از پروژه‌های مرتبط با حفاظت، مانند مدیریت گونه‌های در معرض خطر یا مهاجم است. اما حتی یک نگاه به نقشه داده های این مرکز نشان می دهد که با نقاط مهم تنوع زیستی مطابقت ندارد. در حالی که ایالات متحده و اروپا مملو از مشاهدات هستند، جنگل های بارانی آفریقای مرکزی - مکان هایی بسیار غنی تر از نظر گونه ها - نسبتا خالی هستند.

این مشکل در بین اکولوژیست ها به خوبی شناخته شده است و تا حدودی با مدل های آماری قابل اصلاح است. اما چپمن و همکارانش هشدار می‌دهند که چالش‌ها بسیار عمیق‌تر هستند.

آنها می نویسند: "بدون پرداختن و اصلاح مستقیم نابرابری های اجتماعی و سیاسی در داده ها، جامعه حفاظت از محیط زیست احتمالاً در همان دام هایی قرار می گیرد که سایر حوزه ها انجام می دهند - بی عدالتی های گذشته و حال را در تصمیم گیری های آینده از طریق داده ها تثبیت می کنند."

یکی از امکان‌ها افزایش تعداد مشاهدات با ابزارهای جدید است، از جمله برنامه‌هایی که افراد غیر دانشمندان را برای کمک به جمع‌آوری داده‌ها استخدام می‌کنند، حسگرهای جدیدی که می‌توانند داده‌های محیطی را با تلاش کمتر جمع‌آوری کنند، و DNA محیطی (eDNA) که گونه‌ها را از تکه‌های DNA شناور تشخیص می‌دهد. در هوا یا آب اما این ابزارها می توانند دام نیز باشند. نویسندگان هشدار دادند، در حالی که آنها وعده پر کردن شکاف های داده را می دهند، شواهدی وجود دارد که منابع داده جدید، عدم تعادل های گذشته را منعکس می کنند.

مدل‌سازی دقیق‌تر نیز می‌تواند کمک کند. اما مجدداً، محققان هشدار می‌دهند که محاسبه این همه متغیر اجتماعی دشوار خواهد بود. در حالی که کنترل عواملی مانند میزان نزدیکی یک منطقه به جاده ها یا شهرها یک چیز است، ردیابی تأثیرات تصمیماتی مانند اینکه چه کسی بودجه علمی دریافت می کند بسیار دشوارتر است.

محققان می نویسند که یک راه حل، درک غنی تر از زمینه هایی است که داده ها در آن جمع آوری می شوند. این شامل کار با مردم و موسسات محلی برای درک بهتر شرایط اجتماعی و تاریخی در یک مکان، و چگونگی تاثیر آنها بر اطلاعات در مورد تنوع زیستی است. به عنوان نمونه ای از چنین سیستم های مبتنی بر جامعه، دانشمندان به منابع و موسسات بین المللی جنگلداری اشاره می کنند، اتحادی متشکل از بیش از دوازده موسسه تحقیقاتی در سراسر جهان که تحقیقات محلی مرتبط با جنگل را با استفاده از روش های اشتراک انجام می دهند. این تحقیق فقط در مورد شمارش گونه ها نیست، بلکه بررسی عوامل اجتماعی شکل دهنده جنگل ها است.

نویسندگان می نویسند که کمبود داده های بیشتر یا مدل های جذاب تر به این معنی نیست که هیچ امیدی برای ایجاد تصویر واضح تر از تنوع زیستی جهانی وجود ندارد. اما این بدان معنی است که کار فشرده و توجه دقیق به شرایط محلی نیاز دارد. آنها می نویسند: "به این معنی است که هیچ میانبری وجود ندارد."

رفع مسئولیت
اطلاعات، نظرات و توصیه‌های ارائه شده در وبلاگ‌های مهمان ما، متعلق به مشارکت‌کنندگان انفرادی است و لزوماً منعکس‌کننده ارزش‌ها و باورهای شورای بین‌المللی علوم نیست.