برای صلح پس از همه گیری به یک "عادی" جدید نیاز است

در یک مانیفست سال گذشته توسط شورای تحقیقات صلح آمریکای لاتین (CLAIP)، یکی از پنج سازمان اصلی وابسته به انجمن بین المللی تحقیقات صلح (IPRA)، همکاران ما اظهار داشتند که فراتر از هر فاجعه ای که COVID-19 آشکار می شود:

وی ادامه داد: «سرسخت بحران با یک مدل تمدنی که منافع خاص را بر حقوق جهانی مقدم می‌دارد، سود را خصوصی می‌کند و زیان را اجتماعی می‌کند، انباشت عده‌ای معدود را به قیمت سلب مالکیت بسیاری تحریک می‌کند، و فرهنگ سیاسی غارتگر را تحمیل می‌کند، بزرگ‌تر می‌شود. از زندگی هیچ خیری از چنگال خودخواهی که با خصوصی‌سازی سیاست‌های عمومی تشدید می‌شود در امان نیست: نه آبی که می‌نوشیم، نه هوایی که تنفس می‌کنیم.»

همانطور که ما با هم در این جشن سالانه نفس می کشیم روز جهانی زندگی با هم در صلح، IPRA زیبایی این لحظه را تأیید می کند - همانطور که ما آرزوی افزایش ارتباطات و تأیید مجدد روابط داریم. در حالی که ما نهادهای اجتماعی و علمی را بازسازی می کنیم که بیشترین اهمیت را دارند، بیایید برای ایجاد یک «عادی جدید» تلاش کنیم، با توطئه برای مقاومت در برابر پارادایم های قدیمی که ما را به بحران های بهداشتی، اقتصادی، و نژادی که امسال و برای مدت طولانی متحمل شده ایم، کشانده است. قبل از. از سراسر طیف سیاسی، سال 2020 به عنوان یک علامت گذاری شده است "سال بسیج عدالت اجتماعی" با کنش و واکنش در برابر یکدیگر به امید اینکه درس های گذشته بتواند جوامع جمعی ما را به آغازی تازه هدایت کند. با این حال، "جدید" کمی وجود دارد، زیرا سال 2021 قبلاً شاهد موج‌های مداوم ویروس کرونا همراه با اقتدارگرایی فزاینده در برخی ایالت‌ها بوده است، از جمله سرکوب مدافعان حقوق بشر که به ویژه جمعیت‌های بومی و جوامع مهاجر را هدف قرار می‌دهند.

برای کسانی که به حقوق بین الملل اهمیت می دهند و به جشن شادی پیوستند معاهده منع سلاح های هسته ای لازم الاجرا شد، همچنان نگرانی وجود دارد این مقاله به عنوان مثال، در مورد موقعیت‌ها در صحرای غربی، پاپوآی غربی، پورتوریکو، تبت، کشمیر، فلسطین و آمازون، و آنچه که این برای صلح و عدالت جهانی بیان می‌کند، نشان می‌دهد. آیا هنوز می‌توانیم از نظامی‌سازی پلیس که به نظر می‌رسد اعتراض را جرم انگاری می‌کند و اقدامات نزدیک به نسل‌کشی را برای مردم حاشیه‌نشین تشدید می‌کند، شوکه باشیم؟

عضو هیئت مدیره ISC ساثز کوپر، در یک سخنرانی کلیدی به IPRA's 28^th کنفرانس دوسالانه ژانویه گذشته، اشاره کرد که مفهوم "صلح" در زمینه های علمی متمایز شده است. پیچیدگی و تعدد مسائل مربوط به برقراری صلح پایدار و پایان دادن به خشونت ساختاری مستلزم ادغام دقیق تری از رویکردها از سراسر رشته های دانشگاهی ما است. کوپر استدلال می کند که کاری که ISC و IPRA آماده انجام آن هستند "نیازمند دیدگاه سیستمی است". وی افزود: "خشونت و صلح نتیجه تداخل تجربیات و فرآیندها در سطوح فردی، رابطه ای و ساختاری است."

نه تنها زندگی و کار در معرض خطر است، بلکه روش های ما برای شناخت، حفظ و توسعه دانش نیز مورد حمله قرار گرفته است. بنابراین، این روزهای بین‌المللی کمتر باید به وقف مجدد ساده برای اهداف سرسام‌آور، بلکه در مورد برنامه‌های مشخص برای بازتعریف حوزه‌هایمان و مضاعف کردن مطالعه و مبارزه‌مان باشد. صلح محصولی از فعالیت‌های علمی ما است که گرد هم می‌آید، همانطور که دیدگاه ISC برای یک «خیر عمومی جهانی» مشترک جهانی است.

اجازه دهید این سخنان کوتاه را با یک دعوتنامه به پایان برسانم. ذکر این نکته ضروری است که زمینه های بین رشته ای تحقیق و مطالعه صلح و درگیری به ندرت در نقطه اوج بیشتری قرار داشته اند. قدیمی‌ترین و برجسته‌ترین مجله مستمر ما، صلح و تغییر- اکنون به طور رسمی توسط IPRA در همکاری با انجمن تاریخ صلح منتشر شده است، به انجمن جدید می پیوندد مجله مطالعات مقاومت، به عنوان یک شبکه چند نسلی از دانش پژوهان و دانشجویان با ایده ها و انرژی تازه گفتگو می کنند. قابلیت‌های شبکه‌سازی و کنفرانس ما با استفاده از رسانه‌های اجتماعی و فناوری، بهترین استفاده را از فاصله اجتماعی خود برد تا بهتر از همیشه در تماس باشیم (بدون تماس واقعی!). کنفرانس ترکیبی موفق ما که به صورت آنلاین و با جلسات حضوری در دانشگاه چند رسانه ای نایروبی برگزار شد، به تولد یک جدید کمک کرد. کانال یوتیوب IPRA و راه را برای یک کمیته برنامه ریزی هیجان انگیز برای همگرایی سال 2023 ما در ترینیداد و توباگو هموار کرد. به ندرت زمان مناسب یا فوری برای گرد هم آمدن در این کار وجود داشته است. چه راهی بهتر از تلاش‌های مثبت، مشارکتی و متقابل سودمند برای تأیید «زندگی مشترک»مان.

نویسندگان وبلاگ های مهمان ISC مسئول حقایق و نظرات بیان شده در مشارکت خود هستند، که لزوما نظرات ISC یا سازمان های شریک آن نیست.